Διεθνείς Σχέσεις

Δεκαπέντε και σήμερα έμειναν

Την Κυριακή πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία της Τρίτης στη Βουλή των Κοινοτήτων, ορισμένες βρετανικές εφημερίδες δημοσίευαν την πληροφορία ότι οι αισιόδοξοι (sic) του στρατοπέδου της πρωθυπουργού Τ. Μέι ανέμεναν μια ήττα με διαφορά 150 ψήφων.

Η αισιοδοξία τους επιβεβαιώθηκε, ίσως και με το παραπάνω, διότι η πρόταση της Τ. Μέι για το διαζύγιο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρώπη έχασε την ψηφοφορία με διαφορά 147 ψήφων. Not bad, innit?

Ετσι, στο παραπέντε του Brexit, η Βρετανία βρέθηκε χωρίς σχέδιο εξόδου από την Ευρώπη, με ένα Κοινοβούλιο το οποίο αδυνατεί να διαμορφώσει μια πλειοψηφία επί του θέματος, με μια κυβέρνηση η οποία, κατά τις πληροφορίες σύσσωμου του βρετανικού Τύπου, είναι εσωτερικά διασπασμένη στα τρία και, τέλος, με τους κομμουνιστές του Κόρμπιν προ των πυλών.

Και όλο αυτό, θυμίζω, ενώ μετρούμε μόλις δεκαπέντε και σήμερα από το Brexit.

Προσωπικά, έχω την εντύπωση ότι η Βρετανία έχει βυθιστεί σε μια κρίση αντίστοιχης σημασίας με εκείνη του Σουέζ, που έριξε την κυβέρνηση Ιντεν – αυτή τη φορά χωρίς νεκρούς και βόμβες, πάλι καλά.

Χθες, η βρετανική Βουλή ψήφισε επί του ερωτήματος αν θέλει έξοδο με συμφωνία (συντεταγμένη έξοδο) ή χωρίς συμφωνία (ηρωική έξοδο). Αν, με άλλα λόγια, πρέπει η Βρετανία να πηδήξει από το παράθυρο με αλεξίπτωτο ή χωρίς αλεξίπτωτο.

Γράφω το σημείωμα αυτό, αρκετές ώρες προτού διεξαχθεί η συγκεκριμένη ψηφοφορία, διότι το αποτέλεσμά της είναι στ’ αλήθεια αδιάφορο.

Πείτε, ας πούμε, ότι ψήφισαν υπέρ της ηρωικής εξόδου· τι ακολουθεί; Προς το παρόν τίποτε· περιμένουν ήσυχα να έλθει η 29 Μαρτίου και, αν θέλουν, ξύνονται.

Πείτε τώρα ότι ψήφισαν υπέρ της συντεταγμένης εξόδου, που ήταν και το πιθανότερο, σύμφωνα με τις προβλέψεις. Τι νόημα έχει η ψήφος αυτή, όταν η Βουλή δεν μπορεί να συμφωνήσει σε ένα σχέδιο συντεταγμένης εξόδου; Μιλούμε, δηλαδή, για τον σκύλο που κυνηγά την ουρά του…

Εφόσον, βέβαια, στη χθεσινή ψηφοφορία η Βουλή υπερψήφισε τη συντεταγμένη έξοδο, θα κληθεί σήμερα να ψηφίσει αν πρέπει ή όχι να καθυστερήσει το Brexit. (Συνεχίζει ο σκύλος να κυνηγάει την ουρά του…)

Αν η Βουλή ψηφίσει να μην καθυστερήσει η έξοδος, τότε είναι όλοι τους για δέσιμο.

Αν όχι όμως, τότε τα πράγματα είναι χειρότερα για τον σκύλο, διότι κυνηγώντας την ουρά του δεν καταλαβαίνει ότι υποχωρεί αντί να προχωρεί.

Η παράταση, την οποία οι Ευρωπαίοι θα δώσουν ευχαρίστως, εφόσον ζητηθεί ευσχήμως, σημαίνει την υποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου στην προσπάθειά του να ξεφύγει από την Ευρώπη των Βρυξελλών.

Παράταση σημαίνει οπισθοχώρηση.

Σημαίνει, για τους υποστηρικτές του Brexit, ότι ανοίγουν ξανά, αν όχι όλα, πάντως πολλά μέτωπα στη διαπραγμάτευση και, συνεπώς, αυξάνονται οι πιθανότητες νέων υποχωρήσεων από βρετανικής πλευράς.

Κάτι άλλο που προβάλλει από τις τελευταίες εξελίξεις στο Brexit είναι η εικόνα μιας εσωτερικά αδύναμης Βρετανίας εν συγχύσει.

Αυτό δεν το βλέπει μόνο η άλλη πλευρά στο διαπραγματευτικό τραπέζι, το βλέπει όλος ο κόσμος ότι η Βρετανία δεν ξέρει τι θέλει.

Για να το θέσω ακριβέστερα, η Βρετανία πήρε μια απόφαση, η οποία, ανεξαρτήτως του πώς την αξιολογεί πολιτικά ο καθένας μας, ήταν γενναία. Δεν μπορεί όμως να την εφαρμόσει.

Δεν τους κατακρίνω γι’ αυτή την αδυναμία ούτε τους κοροϊδεύω. Δεν έχω καμία χαιρεκακία για τη χώρα που αγαπώ περισσότερο μετά τη δική μου. Ξέρετε, τα ρωμαϊκά έργα του Σαίξπηρ είναι γεμάτα από περήφανους ήρωες, που αυτοκτονούν πέφτοντας πάνω στο σπαθί τους.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου εύκολος τρόπος αυτός για να αυτοκτονήσεις. Γι’ αυτό και, εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι που έφθαναν στο σημείο να αυτοκτονήσουν συνήθως έβαζαν κάποιον έμπιστο δούλο να τους σκοτώσει στα γρήγορα. (Τεράστιο το λάθος εάν έδινες τη δουλειά σε δούλο με αβέβαια αισθήματα για το πρόσωπό σου…)

Να ξεφύγω από δυσοίωνες εικόνες και να το πω διαφορετικά: Ο βασιλιάς είναι γυμνός και οι ράφτες που τον έπεισαν ότι τα ρούχα του είναι αόρατα τον κορόιδεψαν.

(Εναν εξ αυτών βλέπετε στη σημερινή φωτογραφία.)

Αυτό συμβαίνει τώρα στη Βρετανία, έστω και αν η ίδια ακόμη δυσκολεύεται να το συνειδητοποιήσει.

Επανέρχομαι, ως εκ τούτου, στην παλαιότερη πρότασή μου προς τους φίλους Βρετανούς, την οποία διατυπώνω τούτη τη φορά με περισσότερη λεπτότητα και ευαισθησία.

Παιδιά, δεν χρειάζεται kolotoumba για να το πάρετε πίσω, όπως κάναμε εμείς στη δική μας περίπτωση.

Χρησιμοποιήστε αυτό για το οποίο έχετε φήμη σε όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιήστε το χιούμορ σας και πείτε ότι όλα ήταν ένα λάθος!

Διαβάσατε τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ανάποδα: 51,9 ήταν υπέρ της παραμονής και 48,1% υπέρ της αποχώρησης.

Ο John Cleese έχει γεράσει και έχει βαρύνει.

Παρ’ όλα αυτά, αν εκείνος κάνει την ανακοίνωση προς το παγκόσμιο κοινό του λάθους και την κάνει με το μπρίο που έπαιζε ανάλογους ρόλους στα σκετσάκια των Monty Python, όλος ο κόσμος θα τον πιστέψει! Σας βεβαιώ…

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
kathimerini

Πηγή

Popular

To Top