Διεθνείς Σχέσεις

Η Τερέζα Μέϊ, έπαθε Τσίπρα

Ξαφνικά το μεσημέρι της Τρίτης, η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Theresa May, προχώρησε σε έκτακτο διάγγελμα προς τον Βρετανικό λαό.

Με το οποίο ζήτησε από το Κοινοβούλιο, την προκήρυξη πρόωρων εκλογών για την 8η Ιουνίου. Είχε προηγηθεί συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στην πρωθυπουργική κατοικία.

Η κυρία May απλά ζήτησε τις εκλογές, διότι η προκήρυξή τους δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της. Από το 1800 μέχρι το 2011, η διάλυση του Βρετανικού Κοινοβουλίου (και επομένως η προκήρυξη πρόωρων εκλογών) ήταν απόλυτο δικαίωμα του εκάστοτε Μονάρχη (Royal Prerogative). 

Με τη διαφοροποίηση ότι, από τις αρχές του 20ου αιώνα, ο Βασιλιάς ή η Βασίλισσα ενεργούσαν μόνο κατόπιν συμβουλής του πρωθυπουργού. Δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο, μία ακόμη Δημοκρατική παράδοση.

Το 2011 όμως, με πρωτοβουλία του τότε συγκυβερνώντος κόμματος των Φιλελευθέρων-Δημοκρατών και του ηγέτη τους Nick Clegg, το Κοινοβούλιο προχώρησε στο Θέσπισμα Κοινοβουλίων Σταθερής Θητείας 2011 (Fixed-term Parliaments Act 2011). Το οποίο έλαβε τη Βασιλική Έγκριση (Royal Ascent) την 15η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Ημερομηνία από την οποία και βρίσκεται σε ισχύ…

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη Πράξη, διάλυση του Κοινοβουλίου και προκήρυξη πρόωρων εκλογών, μπορεί να προκύψει μόνο από το ίδιο το Κοινοβούλιο. Είτε με θετική ψήφο των 2/3 των μελών του, είτε με την απόσυρση της ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. 

Το τελευταίο είναι δυνατόν να συμβεί είτε με ειδική ψηφοφορία με αντικείμενο την εμπιστοσύνη του Σώματος στην κυβέρνηση, είτε με το χαρακτηρισμό συγκεκριμένου νομοσχεδίου προς ψήφιση ως «κρίσιμου» και καταψήφισή του. Στην τελευταία περίπτωση, η ακολουθούμενη διαδικασία είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και περίπλοκη (πολλαπλές συζητήσεις και ψηφοφορίες με θέμα το κρίσιμο νομοσχέδιο).

Στην παρούσα συγκυρία πάντως, κρίνοντας και από τις αντιδράσεις του συνόλου της αντιπολίτευσης, η έγκριση του αιτήματος της κυρίας Μέη από τα 2/3 των βουλευτών, πρέπει να θεωρείται βέβαιη.

Πολλοί, στο άκουσμα του αιτήματος της πρωθυπουργού της Βρετανίας, θεώρησαν ότι πρόκειται για «μεταμφιεσμένη» προσπάθεια αντιστροφής του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου 2016. 

Δεν θα μπορούσαν να έχουν περισσότερο λανθασμένη εκτίμηση. Αν όχι για οποιονδήποτε άλλο λόγο, μόνο και μόνο διότι η ενεργοποίηση του άρθρου 50 για το Brexit, δεν μπορεί ν’ ανακληθεί. Δεν υφίσταται διαδικασία επαναφοράς ή ανάκλησης της αίτησης ενεργοποίησης. Πρόκειται για ένα γεγονός το οποίο έχει κατ’ επανάληψη ξεκαθαριστεί, τόσο από της Βρυξέλλες, όσο και από το Λονδίνο (υπήρξε και σχετική δικαστική απόφαση, μάλιστα).

Σίγουρα, η φρασεολογία που χρησιμοποιήθηκε από την κυρία May (φρασεολογία που θύμισε εντονότατα τον Αλέξη Τσίπρα της εποχής της Βαρουφακειάδας και της «ηρωικής και ακσιοπρεπούς διαπραγμάτευσης»), θα μπορούσε να εκληφθεί σαν ένα μήνυμα διαφοροποίησης στο ζήτημα της αποχώρησης από την Ε.Ε. 

Οι αποστροφές για «στιβαρή ηγεσία», «δυνατή λαϊκή εντολή» κ.λπ. ήταν έντονα λαϊκίστικες και θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως κίνηση προς την κατεύθυνση της αναστροφής πορείας. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Το Brexit, είναι βέβαιο ότι θα προχωρήσει. Το μοναδικό σχετικό ζήτημα στις προσεχείς εκλογές, θα αφορά την μορφή ή τις μορφές, που θα μπορούσε να πάρει («μαλακό», «σκληρό» κ.ο.κ.).

Οι πρόωρες εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο τη συγκεκριμένη στιγμή, δεν είναι τίποτε άλλο από μία αριστοτεχνική, αλλά και άκρως καιροσκοπική, πολιτική μανούβρα. Με την συγκεκριμένη κίνηση, η Βρετανίδα πρωθυπουργός αποσκοπεί στην επίτευξη ενός διπλού στόχου. 

Πρώτον θέλει να εξασφαλίσει μια νέα, «προσωπική» της, καθαρή (και ισχυρότερη από την παρούσα) πλειοψηφία στην Βουλή των Κοινοτήτων και δεύτερον να πλήξει βαρύτατα το σύνολο της αντιπολίτευσης (όλα ανεξαιρέτως τα αντιπολιτευόμενα κόμματα της Βρετανίας, παραμένουν σθεναροί υποστηρικτές της παραμονής στην Ε.Ε.). Στρατηγική η οποία υποστηρίζεται από τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων, που δίνουν στους Συντηρητικούς προβάδισμα μεγαλύτερο του 22%…

Εφόσον το Βρετανικό εκλογικό σώμα δεν επιφυλάσσει κάποια εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη στην κυρία May (έκπληξη, δεν σημαίνει απαραίτητα ήττα της), η κίνηση αυτή θα έχει σαν αποτέλεσμα την σκληρότερη στάση της Βρετανίας, κατά τις διαπραγματεύσεις του Brexit. Άσχετα από το ποια ρητορική θα χρησιμοποιήσουν οι Tories, προεκλογικά. Αποτέλεσμα που, αν επιβεβαιωθεί, θα φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο σε εξαιρετικά δυσχερή θέση…

Σε κάθε περίπτωση, ας θυμόμαστε ότι μία εκλογική έκπληξη (π.χ. σημαντικά μειωμένη δύναμη των Συντηρητικών) δεν είναι διόλου απίθανη. Έχει συμβεί ξανά στο παρελθόν (π.χ. το 1951, μεταξύ Εργατικού Κλέμεντ Άτλυ και του σερ Ουίνστων Τσώρτσιλ). 

Αυτή η έκπληξη, εάν συμβεί, θα επιφέρει κοσμογονικές αλλαγές. Σε πολλά και πολλαπλά επίπεδα.

Τόσο στην Μεγάλη Βρετανία, όσο και στην Ευρώπη. 

Αναμένουμε τις περαιτέρω εξελίξεις, λοιπόν. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι δεν θα πλήξουμε…

Σ.Σ. Η αποπομπή της βουλευτού κυρίας Αικατερίνης Παπακώστα (μόνο) από την θέση της αναπληρώτριας τομεάρχη Υγείας, δεν άρεσε σε (υπερβολικά) πολλούς εκτός του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. 

Αυτή η δυσαρέσκεια, έχει ιδιαίτερη σημασία. 
Τόσο για το πόσο υπολογίζουν (και φοβούνται πολιτικά) οι δυσαρεστημένοι τον κύριο Κυριάκο Μητσοτάκη, όσο και για το δείγμα γραφής που καταθέτει ο ίδιος με τη συγκεκριμένη (προσωπική του) απόφαση…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top