Real opinions

Άγνοια κινδύνου…

Είμαστε πολύ κοντά στο σημείο που θα μας επιτρέψει να οργανώνουμε την επόμενη μέρα, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Κυριακή.

Μετά τη συμφωνία της Μάλτας καθίσταται ορατό το τέλος της επιτροπείας και ο αμετάκλητος στόχος μας να δοθεί τέλος σε αυτήν την περιπέτεια, είπε ο ίδιος.

Επρόκειτο για τη συνεδρίαση που έπρεπε να εγκρίνει τα νέα μέτρα που αφορούν στο κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου προγράμματος.

Μεταξύ των μέτρων αυτών είναι οι περικοπές συντάξεων από 1/1/2019 και η μείωση του αφορολόγητου από 1/1/ 2020.

Κανονικά το τρίτο μνημόνιο λήγει το καλοκαίρι του 2018. Η αποδοχή νέων μέτρων για τα επόμενα δυο χρόνιο τυπικά επεκτείνει το χρόνο της επιτροπείας. Επειδή η χώρα δεν θα καταφέρει να βγει στις αγορές μετά το 2018 θα χρειαστεί επίσημα και ένα 4ο μνημόνιο, αν θελήσουν να το δώσουν οι δανειστές.

Άρα, για ποιο τέλος επιτροπείας μιλάμε;

Δυο τινά συμβαίνουν ή ο πρωθυπουργός θεωρεί τα στελέχη του κόμματος (και την κοινωνία που τα ακούει…) ηλίθιους οι οποίοι δεν μπορούν να αντιληφθούν πως τους δουλεύει ή πως τους λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν, γιατί ούτως ή άλλως όταν κληθούν να ψηφίσουν θα το πράξουν με κριτήρια τα οποία θα είναι άλλα…

Ήτοι, το κριτήριο του συμφέροντος που αφορά την παραμονή στην εξουσία και τη νομή των προνομίων που αυτή προσφέρει…

Είναι προφανές πως ο πρωθυπουργός για άλλη μια φορά ψεύδεται ασύστολα, όταν τους καλεί να ψηφίσουν την επέκταση της επιτροπείας στο όνομα του ορίζοντα του τέλους της επιτροπείας…

Όλοι (τουλάχιστον οι περισσότεροι) οι πολιτικοί λένε ψέματα. Ο κ. Τσίπρας όμως δείχνει να έχει χάσει το μέτρο και επιδεικνύει άγνοια κινδύνου.

Το πρότυπο…

Ο Ανδρέας Παπανδρέου κέρδισε εκλογές στις αρχές της δεκαετίας του ’80 υποσχόμενος την έξοδο από το ΝΑΤΟ, την ΕΟΚ και κρατικοποίηση όλων των μεγάλων επιχειρήσεων. Επί κυβερνήσεών του δεν φύγαμε από το ΝΑΤΟ, δρομολογήθηκε η είσοδος στο Ευρώ και πουλήθηκαν κομμάτια από κραταιά κρατικά μονοπώλια όπως ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ κλπ σε ιδιώτες.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν τυχερός γιατί η διακυβέρνηση από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90 συνέπεσε με τρεις σημαντικές εξελίξεις:

α) Την αρχή της εισροής δεκάδων δισ. ευρώ ευρωπαϊκών επιδοτήσεων προς την Ελλάδα.

β) Την περίοδο αύξησης του παγκόσμιου χρέους που επέτρεψε στην Ελλάδα να αυξήσει το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στηρίζοντας με περίοδο ευημερίας με δανεικά.

γ) Την πτώση της διεθνούς τιμής του πετρελαίου από τα 100 δολάρια μέχρι και κοντά στα 10 δολάρια το βαρέλι στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν δημιουργήθηκαν οι «φούσκες» στα χρηματιστήρια.

Οι τρεις αυτές εξελίξεις της εικοσαετίας 1980-2000 συνεισέφεραν στο να εισρεύσουν στη χώρα εκατοντάδες δισ. ευρώ συμβάλλοντας στην περίοδο της ευημερίας με δανεικά.

Όταν ο λαός ζει καλύτερα κανείς δεν θυμάται τις ψεύτικες υποσχέσεις των πολιτικών και οι αντιδράσεις σε φαινόμενα διαφθοράς είναι μειωμένες, ιδίως όταν οι εισροές αρκούν για να έχουν οι περισσότεροι μερίδιο στη διαφθορά και τον παρασιτισμό, είτε με λαδώματα διαπλοκής, είτε με «γρηγορόσημα», είτε με αργομισθίες στο δημόσιο, είτε με πρόωρες παχυλές συντάξεις…

Ελάχιστοι έχουν διάθεση να θυμηθούν πως ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αποκτήσει ακίνητο, το οποίο το πόθεν έσχες του δεν μπορούσε να δικαιολογήσει και πως χρειάστηκαν εικονικές δωρεές φίλων για να κλείσει τυπικά η υπόθεση…

Εν αντιθέσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου που αποδείχτηκε μεγάλος δημαγωγός με ψεύτικες υποσχέσεις αλλά παραμένει στη μνήμη των περισσοτέρων σαν φιλολαϊκός ηγέτης ο κ. Τσίπρας μεταχειρίζεται τις ίδιες μεθόδους σε διαφορετικές συνθήκες…

Για την ακρίβεια σε συνθήκες βίαιης προσαρμογής του βιοτικού επιπέδου σε χαμηλότερα επίπεδα, το βάθος των οποίων ακόμη δεν μπορεί να προσδιοριστεί.

Εν αντιθέσει με τη δεκαετία του ’80 τώρα έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο αποδανειοποίησης (πληρωμής των χρεών), μείωσης των επιδοτήσεων και υψηλότερων ενεργειακών τιμών…

Αν στην περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου κανείς δεν είχε συμφέρον να θυμάται τα ψέματα και να επιζητεί την τιμωρία του ψεύτη, στην περίπτωση του κ. Τσίπρα τα πράγματα ενδέχεται να είναι διαφορετικά…

Φοβάμαι, πως στην κυβέρνηση εκτός από άγνοια της οικονομικής πραγματικότητας επιδεικνύουν και άγνοια κινδύνου…

Επειδή εμείς είμαστε μέσα στο βαρέλι που κατρακυλά, ενίοτε καλύτερα είναι να παρατηρούμε πως μας βλέπουν οι άλλοι που είναι απ’ έξω…

Η γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung σε άρθρο της με τίτλο «η Αθήνα παραπλανά τους δανειστές» προχθές εκτιμούσε τα εξής: 

«επειδή η κυβέρνηση στην Ελλάδα αναβάλλει τις εδώ και καιρό υπεσχημένες μεταρρυθμίσεις, υπάρχει ο κίνδυνος ανώμαλης προσγείωσης. Διότι το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης και δανεισμού για την Ελλάδα εκπνέει το 2018. Η χώρα απέχει ακόμη πολύ από έναν ελάχιστο βαθμό οικονομικής εξυγίανσης».

Του Κώστα Στούπα
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top