Real opinions

7 χρόνια είναι ΠΟΛΛΑ – Μαζέψτε τους ή ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στον πάτο…

Τα τελευταία επτά (μνημονιακά) χρόνια επικρατεί στην χώρα μια απαράδεκτη παρεξήγηση. Γίνονται τα πάντα προκειμένου να μην χρεοκοπήσει το κράτος, θυσιαζόμενη έτσι η κοινωνία. 

Σε οικονομικό αδιέξοδο η χώρα έφτασε με ευθύνη του δημόσιου τομέα. 

Αυτός έφαγε ουσιαστικά τα λεφτά καθώς υπερδιογκώθηκε, βασανίζοντας ουσιαστικά τους πολίτες με νέους φορείς, εγκρίσεις, άδειες, ελεγκτικούς μηχανισμούς και κανονισμούς. Για να δικαιολογήσει κυρίως την ύπαρξη, τον όγκο και τα έξοδά του.

Μπροστά στην προοπτική της χρεοκοπίας επιβαρύνεται δυσβάστακτα και μονόπατα ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας. Με σκοπό να μην χρεοκοπήσει το κράτος. Που με τη σειρά του μας οδήγησε με το μέγεθος και τις πράξεις του στο χείλος του γκρεμού.

Εν τούτοις, όλα σχεδόν τα Kόμματα ομονοούν πως το Δημόσιο δεν πρέπει να πειραχτεί στην προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας με αποτέλεσμα βέβαια να καταλήγουμε διαρκώς σε εξοντωτικές φορολογικές επιδρομές.

  
Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.

Όλη η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας εστιάζεται στην ανάγκη αποφυγής της ενδεχομένης αδυναμίας του κράτους να πληρώσει κατά κύριο λόγο μισθούς.   Στον δημόσιο τομέα βέβαια. 

Γιατί παντού αλλού οι αμοιβές καταβάλλονται από ιδιωτικές πηγές.

Εξοντώνεται λοιπόν ο ιδιωτικός τομέας οδηγούμενος σε αδυναμία να εκπληρώσει στόχους και υποχρεώσεις. Με αποτέλεσμα εκτεταμένη ιδιωτική χρεοκοπία και αυξανόμενες απολύσεις.

Κανένας όμως δεν αποφασίζει να αρχίσει νε περικόπτει δαπάνες στο δημόσιο. Που είναι και ο υπεύθυνος της κρίσης αλλά και ο ουσιαστικά ωφελούμενος από τις θυσίες!!

Το σύνηθες επιχείρημα για την άρνηση περικοπών στο κράτος είναι η ενδεχόμενη ανεργία. Πράγματι τούτο μοιάζει αναπόφευκτον, όμως…

Άραγε αυτοί που συνέχεια απολύονται στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι άνεργοι;

Γιατί αυτών των ανθρώπων τις δυσκολίες τις ξεπερνάμε και είμαστε έτοιμοι να τους θυσιάσουμε στο όνομα της διάσωσης της κρατικής γραφειοκρατίας;

Στο κάτω κάτω της γραφής, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι (ή εν πάση περιπτώσει οι περισσότεροι εξ αυτών) βρήκαν μία δουλειά με την αξία τους.

Ενόσω οι Δημόσιοι (οι περισσότεροι κι εδώ…) την βρήκαν από την καμαρίλα των Κομμάτων!!!

Για κάθε θέση εργασίας που διασώζεται στο δημόσιο θυσιάζονται τουλάχιστον δύο στον ιδιωτικό τομέα!

Αυτό που συμβαίνει είναι σε κάποιο βαθμό παράλογο. Για να αποφύγουμε την χρεοκοπία του κράτους (που συμβολίζεται με την αδυναμία πληρωμής μισθών) εξοντώνουμε με την βαριά φορολογία τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Αρνούμενοι παράλληλα να επιβάλουμε μεγάλες περικοπές στο κράτος – από κατάργηση υπηρεσιών και φορέων μέχρι απολύσεις.

 

Πασχίζουμε λοιπόν να (δια)σώσουμε το κράτος εξοντώνοντας την αγορά.

Δεν είναι λογικότερο, για την διάσωσή του, το ίδιο το κράτος να υποστεί και τις μεγαλύτερες θυσίες; 

Το κράτος όμως έχει σύμμαχο σ’ αυτή την πάλη την πολιτική τάξη. 

Που έχει πλημμυρίσει τον δημόσιο τομέα με στρατούς κομματικών στελεχών. Κάθε περικοπή λοιπόν φορέων και προσωπικού έχει άμεσο πολιτικό κόστος. Καμία πολιτική παράταξη δεν είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει.

Μεμονωμένη προσπάθεια λύσεως του γορδίου δεσμού διά της μάχαιρας (ΕΡΤ – ΝΕΡΙΤ) κατέληξε εις «νεκρούς». Έκτοτε δαιμονοποιήθηκε και το δημόσιο εξακολουθεί να παραμένει στο απυρόβλητο.

Με την τελευταία μάλιστα φορολογική επιδρομή που ψήφισε η δήθεν Κυβέρνηση (και που κάποιοι εντελώς ανίδεοι, ηλίθιοι και απαίδευτοι αποκαλούν «νεοφιλελεύθερη») από πουθενά δεν προκύπτει πως θα εξασφαλισθεί η διάσωση της οικονομίας.

Θα το ξαναπούμε, αν κι έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας, αλλά εμείς θα επιμείνουμε διότι επιτέλους κάποιοι πρέπει να σταματήσουν να αναμασούν τις ίδιες ηλιθιότητες:

ο φιλελευθερισμός ως οικονομική θεωρία και πράξη ΠΕΡΙΚΟΠΤΕΙ ΦΟΡΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ!!!

Τοιουτοτρόπως, η χρεοκοπία με βάση την λογική αυτή είναι αδύνατον να αποτραπεί. Με την ιδιωτική οικονομία όμως να έχει εν τω μεταξύ συνθλιβεί. Που καθίσταται και η μοναδική που μπορεί, με τις νέες επενδύσεις, να μας βγάλει απ το τέλμα!

Αντιθέτως, το μέγεθος του κράτους παραμένει ανέπαφο.

Αν πρόκειται να φθάσουμε λοιπόν στην κατάρρευση, γιατί να μην οδηγηθούμε εκεί με την ιδιωτική οικονομία ισχυρότερη και το κράτος ψαλιδισμένο; Εκεί νομίζω πως βρίσκεται η ουσία των προβλημάτων μας αλλά και οι δυνατότητες μας για μελλοντική ανάκαμψη.

Αν η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας στοχεύει να αποτρέψει απλά την στάση πληρωμών του κράτους και να διαλύσει την κοινωνία και την ιδιωτική οικονομία, δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί πρέπει να αποφύγουμε την χρεοκοπία. 

Η λύση είναι απλή και στηρίζεται στην λογική.

Κατάργηση των επικείμενων φορολογικών επιβαρύνσεων και αντικατάσταση των ποσών που, κατ’ εκτίμηση, επρόκειτο να εισπραχθούν με δραστικές περικοπές κρατικών δαπανών. 

Με τον τρόπο αυτό και οι δανειστές μας θα είναι ικανοποιημένοι και η χρεοκοπία θα αποφευχθεί.

Διαφορετικά, ανάμεσα στην χρεοκοπία του κράτους και στην χρεοκοπία της κοινωνίας, προτιμότερη είναι η πρώτη!!!

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
conservativegreece.com

Πηγή

Popular

To Top