Real opinions

Ποιος είναι τελικά Σκρουτζ;

Προκάλεσε σάλο η ευχητήρια κάρτα του ελληνικού υπουργείου οικονομικών με τον Εμπενίζερ Σκρουτζ και το σαφές υπονοούμενο για τον Β. Σόιμπλε. 

Χιούμορ χαμηλής ποιότητας και ψευτομαγκιές που εκθέτουν τη χώρα. 
Δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο, έχει να κάνει με το επίπεδο του «διαλόγου».

Γιατί με τους εξυπνακισμούς δεν εξυψώνεται μία χώρα. Αντίθετα γελοιοποιείται.

Τον Σόιμπλε και τον κάθε Σόιμπλε μπορεί να τον αντιμετωπίσει κανείς με επιχειρήματα και σοβαρότητα. Και μέσα από τα θεσμικά όργανα.

Όταν όμως πέφτεις σε επίπεδο λαϊκισμού αντίστοιχου με εκείνου του γερμανικού Focus (θυμάστε τα προσβλητικά εξώφυλλα με την Αφροδίτη της Μήλου) μόνο που εσύ το κάνεις «επίσημα», χάνεις το δίκιο σου.

Ωστόσο δυστυχώς η παρούσα κυβέρνηση, από την εποχή κιόλας που ασκούσε αντιπολίτευση «κραυγών» αρέσκεται στον λαϊκισμό τον οποίο θεωρεί όργανο προπαγάνδας και προς το εσωτερικό και προς το εξωτερικό.

Πιθανότατα βέβαια έτσι έμαθαν, έτσι πορεύονται.

Όμως όταν εκπροσωπείς μία χώρα οφείλεις να είσαι σοβαρός. Ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζεις εκείνους από τους οποίους δυστυχώς εξαρτάται η επιβίωσή σου.

Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να είσαι δουλοπρεπής, αλλά από την αξιοπρέπεια και την εθνική περηφάνεια μέχρι τους εφηβικούς εξυπνακισμούς, υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση.

Όμως και επί της ουσίας, τι ήθελε να μας πει ο κ. Τσακαλώτος με την κάρτα του;

Μήπως να σκεφτούμε ποιος πραγματικά εκπροσωπεί έναντι της ελληνικής κοινωνίας τον Εμπενίζερ Σκρουτζ;

Ποιος δείχνει να έχει πουλήσει την ψυχή του όχι για τα λεφτά αλλά για ένα άλλο πολύ ισχυρότερο για πολλούς τρόπαιο, την εξουσία;

Ποιος είναι πιο ιδεοληπτικός;

Ποιος επιβάλλει στην κοινωνία αβάσταχτα μέτρα τα οποία την φτωχοποιούν;

Ποιος αποφασίζει ως πολιτική του τους φόρους προκειμένου να μην προχωρήσει σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις;

Δεν του λένε τίποτε του κ. Τσακαλώτου οι δημοσκοπήσεις (όσο… υπερβολικές και αν είναι) για το ποιους θεωρεί η ελληνική κοινωνία «Σκρουτζ»;

Μία ματιά αν ρίξουν στον καθρέπτη θα καταλάβουν… 

Από εκεί και πέρα βέβαια η δαιμονοποίηση του κάθε Σόιμπλε, είναι ένα πολύ βολικό αφήγημα.

Είτε πει η κυβέρνηση για μία ακόμη φορά «ναι σε όλα», είτε οδηγηθούμε σε μακρά διαπραγμάτευση με αποτέλεσμα να σέρνεται η οικονομία, είτε ακόμη αν όλα στραβώσουν και αποφασίσουν την ηρωική έξοδο.

Και βέβαια για να επικεντρώνεται αλλού το… ανάθεμα με όσα θα προκύψουν από την αρχή του έτους. Σε όλα τα σενάρια, ταιριάζει απόλυτα ένας «κακός».

Ας σοβαρευτούμε λοιπόν. Γιατί έρχεται και πρωτοχρονιά.

Και δεν πρέπει στην.., επόμενη κάρτα είτε του Τσακαλώτου ή άλλου να ξεφύγει ακόμη περισσότερο η κατάσταση. 

Οι εποχές είναι από μόνες τους πολύ δύσκολες. Με το ζόρι αντέχουν οι περισσότεροι.

Ας μην τις κάνουμε χειρότερες με κακής ποιότητας χιούμορ…

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top