Οικονομία

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι πέντε φούσκες της ραχοκοκαλιάς…

Η βιομηχανία τερματίζει στα χέρια τους. Οι επενδυτές τηρούν αποστάσεις από την Ελλάδα όσο η κυβέρνηση παραμένει αναξιόπιστη, με τη διγλωσσία προς τους δανειστές, για τις δικές της σκοπιμότητες. 

Όμως η ανεργία και τα λουκέτα πιέζουν επιτακτικά για επενδύσεις. Το αριστερό παραμύθι της ανάπτυξης καταρρέει. Και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αναζητούν (αγωνιωδώς) επενδυτές ανάμεσα στους βιοτέχνες. Σύνθημα «…στηρίζουμε τη ραχοκοκκαλιά της οικονομίας”.

Το αριστερό παραμύθι ξεκινάει, το 2017 με δηλώσεις, εξαγγελίες προγραμμάτων και «συμπάθεια” από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για τους βιοτέχνες…
Τους οποίους , βιοτέχνες, έσωζαν και οι άλλοι… (ας μην τα ξεχνάμε και αυτά) πριν 30-40 χρόνια πάλι ως «ραχοκοκκαλιά” . Αλλά της τότε βιομηχανίας…

Το σημερινό όμως παραμύθι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προς τους βιοτέχνες-επενδυτές είναι πομπωδώς αναβαθμισμένο… Δεν είναι σαν των άλλων… Των παλιών.

Έχει νεράιδες και άσπρα σύννεφα μέσα σε ” εύφορες κοιλάδες” ρευστότητας… χρηματοδότησης… προγραμμάτων και άλλων δώρων του κράτους στη ραχοκοκκαλιά…

Θα τα ακούσετε σύντομα. Οι εξαγγελίες δεν θα αργήσουν. Πρόγευση μας έδωσαν η εφημερίδα ΚΕΦΑΛΑΙΟ και το Capital.gr. (προχθές) στην ανάλυση της συναδέλφου Νένας Μαλιάρα «Συναγερμός στις ΜμΕ”.

Το θέμα όμως δεν είναι οι νεράιδες… Είναι οι φούσκες του (μερικές θα παρουσιάσουμε στη συνέχεια), το πότε θα σκάσουν και στα χέρια ποιας κυβέρνησης (δεδομένου ότι η σημερινή έχει ημερομηνία οριστικής λήξης όποτε και αν κάνει εκλογές).

Αλλά ας μπούμε στο νέο παραμύθι, για τους βιοτέχνες-επενδυτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η μοναδική αλήθεια του οποίου είναι η βάση στην οποία στηρίζεται.

Γιατί η Ελλάδα έγινε, όντως, καθαρά βιοτεχνική Βαλκανική χώρα σε ποσοστό 98,5% (σύμφωνα και με τα Επιμελητήριά τους αλλά και τον υπουργό Οικονομίας).

Βιοτεχνική και έτσι θα μείνει γιατί κανείς επενδυτής πολυεθνικών Ομίλων ή σοβαρών ξένων βιομηχανικών συγκροτημάτων δεν την θεωρεί ελκυστική για μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις.

Όλα τα άλλα (του παραμυθιού) για κύματα επενδύσεων των μικρομεσαίων μέσα από προγράμματα χρηματοδοτικών και άλλων κινήτρων με πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ΕΣΠΑ, από την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και τις ειδικές ρυθμίσεις σε δάνεια και χρηματοδοτικές παροχές από Τράπεζες είναι «φούσκες” που θα σκάνε η μία πίσω από την άλλη.

Φούσκα πρώτη. Με τα capital controls να συντηρούνται (κατά πάσα βεβαιότητα) και το 2017 όχι ξένος Όμιλος αλλά ούτε ο καρεκλάς της γειτονιάς μας… δεν είναι διατεθειμένος να κάνει επένδυση.

Φούσκα δεύτερη. Το στράγγισμα που έχουν προκαλέσει στην αγορά (εκτός των capital controls) η έλλειψη Τραπεζικής χρηματοδότησης, η φορομπηχτική πολιτική, η εισφορομπηχτική τακτική, τα 7 δισ. φέσια του κράτους (μεταξύ των οποίων κοντά στα 2 δισ. από επιστροφές ΦΠΑ σε εξαγωγές) δεν επιτρέπουν και στην ελληνική βιοτεχνία ούτε σκέψεις για επενδύσεις πριν το 2020. Υπό την προϋπόθεση (τους το έχουν έχουν πει αυτό) ότι τα capital controls αρθούν άμεσα και θα επανέλθουν οι Τραπεζικές χρηματοδοτήσεις εντός του 2017.

Φούσκα τρίτη. Η χώρα για να αισθανθεί ανάπτυξη έχει ανάγκη επενδύσεων 100 δισ. ευρώ (το ξέρει και η κυβέρνηση όπως φάνηκε στο συνέδριο της Νέας Υόρκης). Τις επενδύσεις όμως αυτές είναι αδύνατον να τις επωμισθούν η ελληνική βιοτεχνία και οι βιοτέχνες.

Φούσκα τέταρτη. Οι πάνω από 250.000 βιοτεχνίες που έκλεισαν, τα τελευταία 7-8 χρόνια, επιβάλλουν ανασύνταξη δυνάμεων και εκσυγχρονισμό. Αυτό σημαίνει επενδύσεις συντήρησης και τεχνολογικής ανανέωσης ύψους 7-10 δισ. ευρώ τον χρόνο (όπως οι ίδιοι υπολογίζουν). Αλλά και αυτές οι επενδύσεις ενώ δεν θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας θα ολοκληρωθούν σε 3-4 χρόνια. Ωστόσο οι βιοτέχνες έχουν βάλει ήδη ως προτεραιότητα τη ρευστότητα τους, όχι για επενδύσεις αλλά για να αποφύγουν λουκέτα που έχουν προγραμματίσει.

Φούσκα πέμπτη: Με ποια πρακτικά κίνητρα όμως (εκτός από τις πάντα αναξιόπιστες χρηματοδοτήσεις) θα τους παρασύρουν ακόμη και αν αλλάξουν προτεραιότητες; Με τα αστεία νομοθετήματα της χορήγησης αδειών από Υπηρεσίες Μιας Στάσης και το νέο Χωροταξικό που ψήφισαν μόνο για να δείξουν πειθαρχία και προς την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ; Τα διάβασαν καλά στα υπουργεία Οικονομίας και Περιβάλλοντος; Και αν τα διάβασαν πόσα χρόνια και με πόσες κυβερνήσεις… υπολογίζουν την κανονική εφαρμογή τους;

Τέτοια «κίνητρα” (θα ασχοληθούμε εκτενώς αύριο) είναι μόνο για τους Καρανίκες και τους οπαδούς που χορεύουν στο Σύνταγμα. 

Γιατί πέραν αυτών στην ελληνική βιοτεχνία (και σε αντίθεση με τον πίνακα… του καθηγητή υπουργού Δ. Παπαδημητρίου) η υπερφορολόγηση παραμένει ανυπέρβλητο επενδυτικό εμπόδιο. 
Οι Έλληνες βιοτέχνες (αν επιμένετε, κύριε καθηγητά, να τους μετατρέψετε στους επενδυτές που χρειάζεστε) δεν σκέπτονται όπως οι αμερικάνικες πολυεθνικές.

Του Γιώργου Κράλογλου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top