Politics

Έρχεται ακραία πόλωση…

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση στην τρέχουσα διαπραγμάτευση, καθώς καλείται να αναλάβει το βάρος νέων δύσκολων αποφάσεων που την φέρνουν απέναντι στην κοινωνία, αλλά και στον κομματικό της πυρήνα, ήδη οδηγούν σε αύξηση των τόνων στην πολιτική αντιπαράθεση. 

Η επιλογή της πόλωσης του κλίματος δείχνει να είναι πέρα για πέρα συνειδητή.

Και αυτό θα γίνει πολύ πιο σαφές από την αρχή του χρόνου και όσο θα πλησιάζουμε στο κλείσιμο του «παραθύρου” για διεξαγωγή πρόωρων εκλογών με λίστα.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας έχει ως προτεραιότητα τις εκλογές. 

Αντίθετα, η βούλησή του είναι να παραμείνει στην εξουσία μέχρι την τελευταία στιγμή, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια. Άλλωστε αυτή τη στιγμή δεν τον συμφέρει μία προσπάθεια για απόδραση από την εξουσία. 
Τα δημοσκοπικά ευρήματα, όσο αμφισβητήσιμα και αν θεωρηθούν, είναι συντριπτικά. Θα προσπαθήσει λοιπόν να κρατηθεί.

Αν όμως δεν έρθουν τα πράγματα με τη δεύτερη αξιολόγηση όπως εκείνος ελπίζει;

Οι κραυγές απόγνωσης του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου είναι χαρακτηριστικές του κλίματος που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο. 

Αν λοιπόν κάτι στραβώσει; Ακόμα και η τελευταία συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, έδειξε τι έρχεται και σε ποιους τόνους θα εξελιχθεί ο πολιτικός διάλογος.

Τον κ. Τσίπρα τον συμφέρει η πόλωση και ίσως αυτή να αποτελεί και το τελευταίο χαρτί του.

Για να συσπειρώσει όσο μπορεί μία διαλυμένη ψυχολογικά εκλογική πελατεία, αν αναγκαστεί να οδηγηθεί σε κάλπες και για να συγκρατήσει την αυξανόμενη δυσφορία στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ όπου πλέον είναι ξεκάθαρο ότι κόμμα και Μαξίμου είναι δύο εντελώς διακριτά στρατόπεδα. Ένα κόμμα από το οποίο θα ζητήσει να ψηφίσει νέα σκληρά μέτρα. 

Και την ίδια στιγμή η πόλωση θα εκδηλώνεται και προς τους δανειστές. Κυρίως προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που από την πλευρά του έχει σηκώσει το γάντι έναντι των Ευρωπαίων και κυρίως της ελληνικής κυβέρνησης, όπως προκύπτει και από το άρθρο Τόμσεν.

Μετά τις γιορτές λοιπόν, θα πρέπει να περιμένουμε πολύ μεγαλύτερη πολιτική ένταση. Και όπου βγάλει. 

Ωστόσο υπάρχει και ένας μεγάλος κίνδυνος που καλό θα ήταν να τον συνεκτιμήσουν στο Μαξίμου. 
Και αυτός δεν είναι άλλος από τον παράγοντα Τουρκία.

Οι αρχές του χρόνου, με τις ΗΠΑ σε εσωστρέφεια και ακόμη με ελλιπή οργάνωση λόγω της ορκωμοσίας του νέου προέδρου, τους Ευρωπαίους να εισέρχονται στην τελική ευθεία κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων και τον Ερντογάν σε εθνικιστικό παροξυσμό, είναι αρκετά ύποπτη περίοδος…

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top