Real opinions

Πως ο Τσίπρας αλείφει το βούτυρο στο ψωμί του Σόιμπλε…

Ούτε οι δανειστές θα τα κατάφερναν τόσο καλά. Και ας κάνουν, ανοικτά πλέον, κουμάντο στην Ελλάδα. 

Ούτε οι Ομπάμα και Τζακ Λιου και ας στήριξαν τους αριστερούς να κάνουν κυβέρνηση. Ούτε και η Λαγκάρντ με τα παιχνίδια του ΔΝΤ.

Η Ελλάδα στον «γύψο» μέχρι το τέλος του 2018 με 153, καθεστωτικής νοοτροπίας, βουλευτές και ελεημοσύνες του κράτους-πατερούλη.

Η νέα εποχή Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία μόλις δρομολογήθηκε.

Μέχρι το τέλος του 2018 οι 153 στρατευμένοι (στη βούληση δανειστών και κρατικοδίαιτων) εγγυώνται όλα τα σενάρια. Από την εξαφάνιση εργασιακών δικαιωμάτων και αντικατάσταση συντάξεων με φιλοδωρήματα φτώχειας μέχρι την επιστροφή στη δραχμή.

Τι θα ζήσουμε τη διετία 2017-2018;

Αυτά που δεν κατάφεραν οι άλλοι γιατί νόμιζαν ότι είχαν υποχρέωση να δίνουν λόγο στη Δημοκρατία, στους θεσμούς και στον λαό.

Από προχθές τέρμα αυτές οι αναστολές. Τέρμα και η περίοδος μίμησης του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Τσίπρα.

Η αντιγραφή του Ανδρέα ήταν μόνο για να ξυπνήσουν μνήμες και να πεισθεί το 32% των ψηφοφόρων να προστεθεί στο 4% του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τσίπρας τώρα δεν έχει λόγο να μιμηθεί κανένα. Και πολύ περισσότερο τους Σαμαρά-Βενιζέλο ή τον Μητσοτάκη που επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να κάθεται στην άλλη μεριά του τραπεζιού των δανειστών και να διαπραγματεύεται.

Η διετία 2017-2018 θα είναι η εποχή της βούλησης των δανειστών και των κρατικοδίαιτων. Η σφραγίδα θα είναι του Τσίπρα. Και εγγύηση των 153 οι οποίοι αναλαμβάνουν το έργο του δώσε και σώσε… μοιράζοντας ελεημοσύνες του κράτους –πατερούλη.

Η διετία 2017-2018 θα είναι εποχή και των κρατικοδίαιτων καθώς το κράτος-πατερούλης θα μοιράσει έργα και δουλειές από προμήθειες και προγράμματα ρίχνοντας εκεί τους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τους πόρους (πακέτα Γιούνκερ και Ντράγκι) που τα άλλα κράτη – μέλη τα διεκδικούν για να ενισχύσουν ιδιωτικές επενδύσεις και να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παραπέρα βιομηχανική ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Αυτήν την ανάπτυξη που όχι μόνο δεν θέλουν αλλά και υπονομεύουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να μην χάσουν τον έλεγχο της οικονομίας.

Και ενώ με όλα αυτά στρώνεται ο δρόμος, για να συνεχίσει να βαδίσει ο Τσίπρας, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλείφουν βούτυρο και στο ψωμί του Σόιμπλε…

Τι άλλο έχει ανάγκη ο Σόιμπλε όχι μόνο για να λέει αλλά (κυρίως) για να πείθει πως είναι εύκολο να επιτύχει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Αναφέρομαι στο γνωστό σενάριο του Σόιμπλε και της «στενής παρέας» των δανειστών, για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη ως «μαύρο πρόβατο», (προς συνετισμό διαφόρων μετώπων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης) το οποίο θεωρείται ευκόλως επιτεύξιμο όσο παραμένει στην Ελλάδα αριστερή κυβέρνηση.

Γιατί ο Τσίπρας ,προσωπικά, αλλά και οι διατεταγμένοι 153 των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνθέτουν τις αναγκαίες πολιτικές εγγυήσεις.

Ποιος από τους δανειστές και οπαδούς του σεναρίου Σόιμπλε αμφιβάλει ότι, Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα να ξαναπαίξουν τους αντιμνημονιακούς και να ορθώσουν το «επαναστατικό τους ανάστημα» στον Σόιμπλε για να πάρουν τα ψιλά που θα μας εξασφαλίσουν για τα πρώτα έξοδα… επιστρέφοντας στη δραχμή.

Τα χάδια λοιπόν και τα φραστικά «ρεγάλα» του Eurogroup καθώς και αυτά που θα εξασφαλίσει (πάλι σε μπλα-μπλα και ευχές) από το συμβούλιο κορυφής ο Τσίπρας έχουν τον λόγο τους.

Τον λόγο τους είχαν και οι χλιαρές έως ανύπαρκτες παρεμβάσεις των δανειστών και της Τρόικας στη διανομή βοηθημάτων φτώχειας στους συνταξιούχους από τον Τσίπρα όπως και στις αποφάσεις για το (απροσδιόριστου χρόνου) πάγωμα του ΦΠΑ στο Βορ. Αιγαίο.

Όσο το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ δεν ξεκαθαρίζει (λόγω εκλογών και ισορροπιών μετά το Brexit και το ιταλικό δημοψήφισμα) οι δανειστές θα συνεχίσουν να συντηρούν και να εκτιμούν τις υπηρεσίες της ελληνικής αριστερής κυβέρνησης.

Συνεπώς είναι αστείο να μιλάμε για σκέψεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και του Τσίπρα να αφήσουν αναξιοποίητη τη διετία που τους δόθηκε, μέχρι το τέλος του 2018, για παραμονή στην εξουσία. Διατηρώντας μάλιστα και έναν εχθρό να πολεμάνε -τον Σόιμπλε- για τα μάτια των ιθαγενών…

Με το ΔΝΤ δεν μπορούν να κάνουν τέτοια πολιτικά παιχνίδια. Το ΔΝΤ ξέρει πολύ καλά και από καθεστώτα και πόσο μεγάλη ανάγκη έχουν για λεφτά…

Του Γιώργου Κράλογλου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top