Real opinions

Δυο πληγές του Έλληνα Φαραώ

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη η Αίγυπτος των Φαραώ επλήγη από δέκα πληγές την εποχή που ζούσε εκεί ο εκλεκτός λαός του Ισραήλ.

Η σύγχρονη Ελληνική Βίβλος σίγουρα θα καταγράψει ένα ανάλογο αριθμό πληγών που πλήττουν τη σημερινή Ελλάδα των φαραωνικών Συριζανέλ. Δύο πρόσφατες διεθνείς και έγκυρες εκθέσεις αναφέρουν δύο τουλάχιστον από τις πληγές αυτές, οι οποίες ίσως είναι και οι σημαντικότερες από όσες μας κατατρύχουν.

Πρώτη είναι η έκθεση του ΟΟΣΑ για την υπερφορολόγηση της οικονομίας. Και δεύτερη η έκθεση της Κομισιόν για την εκπαίδευση.

Η συνύπαρξη των δύο αυτών πληγών είναι νομίζω η ισχυρότερη συνταγή κατά της οικονομικής ανάπτυξης και ο σίγουρος δρόμος προς την εξαθλίωση και τη μιζέρια.

Ο ΟΟΣΑ λοιπόν επισημαίνει ότι η ελληνική οικονομία υπερφορολογείται και μάλιστα με κύριο χαρακτηριστικό τη μεγάλη αύξηση των εμμέσων φόρων (ΦΠΑ κλπ.) σε σχέση με τους άμεσους (φόρος εισοδήματος). Η Ελλάδα έχει τον μεγαλύτερο δείκτη εμμέσων φόρων από όλες τις χώρες – μέλη του ΟΟΣΑ, πράγμα που συνιστά κατάφωρη αδικία για τους οικονομικά ασθενέστερους τους οποίους υποτίθεται ότι προστατεύουν οι κυβερνώντες Ρομπέν των Δασών.

Όπως αναφέρεται και στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή (ΓΠΚΒ) σχετικά με τον προϋπολογισμό του 2017, η ελληνική οικονομία πλήττεται από φοροκεντρική λιτότητα με κύριο χαρακτηριστικό την οριακή μόνο μείωση των δαπανών και την εκτεταμένη αύξηση των κρατικών εσόδων, δηλ. της φορολογίας.

Η πολιτική αυτή όμως επιτείνει την ύφεση και περιορίζει τις όποιες προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας. Έχουμε δηλ. μια κλασσική περίπτωση κρατικοκεντρικού οικονομικού συστήματος με έντονα χαρακτηριστικά τριτοκοσμικού (ανύπαρκτου) σοσιαλισμού.

Για μια ακόμη φορά επιβαρύνεται ανελέητα ο ιδιωτικός τομέας, προκειμένου να συντηρηθεί και να ενισχυθεί το Δημόσιο! Αιμορραγούν οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μισθωτοί για να ευδοκιμούν οι πάσης φύσεως σύμβουλοι υπουργείων, ΔΕΚΟ και οι λοιποί κομματικοί παρατρεχάμενοι.

Και για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται η θεωρία του Αμερικανού οικονομολόγου Άρθουρ Λάφερ ο οποίος παρατηρεί ότι όσο αυξάνονται οι φόροι, από ένα σημείο και μετά αρχίζουν να μειώνονται -αντί να αυξάνονται- τα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Λογικό είναι, διότι όσο αυξάνεται η φορολογία, τόσο αποθαρρύνεται η επιθυμία προς εργασία και η επιχειρηματικότητα. Η δε υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας ενθαρρύνει και ενισχύει και την φοροδιαφυγή. Αυτά λέει ο Λάφερ αλλά ποιος τον ακούει!

Προφανώς είναι και αυτός ένας ακόμη νεοφιλελεύθερος φονιάς των λαών, Αμερικάνος.

Στην ελληνική περίπτωση, η μείωση των κρατικών εσόδων λόγω της υπερφορολόγησης αποδεικνύεται και από τη γιγαντιαία αύξηση των ληξιπροθέσμων οφειλών ιδιωτών προς το Δημόσιο, οι οποίες έχουν αισίως φθάσει τα 90 δισ. και εκ των οποίων τα 36 δισ. είναι πρόστιμα και προσαυξήσεις.

Κάτι τέτοια νούμερα είδε και ο μέγας πρώην αρχηγός του μικρού πλέον ΠΑΣΟΚ και αναφώνησε το ιστορικό «λεφτά υπάρχουν». Υπάρχουν αλλά μόνο στα χαρτιά μεγάλε αρχηγέ διότι ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

Αν η Ιστορία τον μνημονεύσει ποτέ για κάτι, σίγουρα θα είναι για αυτή την ιδιοφυή διαπίστωση!

Προσωπικά διερωτώμαι αν όλοι αυτοί οι περισπούδαστοι μελετητές και αναλυτές της ελληνικής οικονομίας, οι οποίοι διαπιστώνουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή αντιλαμβάνονται ότι η φοροδιαφυγή είναι το δίδυμο αδελφάκι της υπερφορολόγησης.

Σχετικά με την έκθεση της Κομισιόν για την εκπαίδευση τώρα, οι διαπιστώσεις και εκεί είναι εξ ίσου αποκαρδιωτικές.

Οι Έλληνες έχουν μια από τις χειρότερες επιδόσεις σε ανάγνωση και κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά και σε ποσοτικές δεξιότητες, βάσει των διαγωνισμών PISA, ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες.

Το εκπαιδευτικό προσωπικό χαρακτηρίζεται (από την Κομισιόν πάντα) ως γηρασμένο, ανειδίκευτο και κακοπληρωμένο. Διαπιστώνεται επίσης περιορισμός της αυτονομίας των Πανεπιστημίων και μεγάλη εξάρτησή τους από το κράτος.

Οι συνολικές δαπάνες για την εκπαίδευση υστερούν του ευρωπαϊκού μέσου όρου η δε ποιότητα της εκπαίδευσης υστερεί ακόμη περισσότερο, πάντα δια στόματος Κομισιόν!

Αυτά δυστυχώς μας γράφουν οι δύο διεθνείς οργανισμοί, τα οποία διαβάζουν εχθροί και φίλοι, γείτονες και μη και ανάλογα σταθμίζουν την θέση τους απέναντι μας.

Η οικονομία και η εκπαίδευση αποτελούν τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για την ύπαρξη και ευημερία του έθνους σήμερα και αύριο.

Και όταν δυστυχώς βρίσκονται σ’ αυτά τα χάλια, λίγα περιθώρια αισιοδοξίας μπορεί να υπάρχουν.

Μακάρι μα πέφτω έξω!

Του Θεοδόση Μπουντουράκη
capital.gr

Πηγή

Σχολίαστε

Popular

To Top