Διεθνείς Σχέσεις

H Merkel πάλι υποψήφια με τις… ευλογίες Obama

Η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel αναμένεται σήμερα Κυριακή να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της για το πολιτικό της μέλλον, ανακοινώνοντας σε συνάντηση της κομματικής ηγεσίας των Χριστιανοδημοκρατών ότι στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017 θα διεκδικήσει τέταρτη θητεία, ενώ θα έχει ήδη συμπληρώσει 12 χρόνια στην ηγεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Η κίνηση αυτή έχει προαναγγελθεί τόσο από στελέχη της παράταξής της όπως ο επικεφαλής της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της Bundestag, Norbert Roetttgen (ο οποίος τόνισε μιλώντας στο CNN ότι η Merkel «είναι αποφασισμένη να συμβάλει στην ενίσχυση της φιλελεύθερης διεθνούς τάξης πραγμάτων”) όσο και από… τον Barack Obama, ο οποίος φιλοφρόνως δήλωσε κατά την αποχαιρετιστήρια επίσκεψή του στο Βερολίνο ότι αν ήταν Γερμανός πολίτης μάλλον θα ψήφιζε την καγκελάριο.

Οι περιστάσεις δείχνουν να ευνοούν τις φιλοδοξίες της Angela Merkel. Το 59% των Γερμανών εκφράζει την άποψη, σε πρόσφατη δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa, ότι η καγκελάριος θα πρέπει να επιδιώκει επανεκλογή, ενώ την ίδια απολύτως άποψη έχει και ο Πράσινος πρωθυπουργός του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης Winfried Kretschmann – αποδεικνύοντας έτσι τις συμπάθειες που έχει η Merkel στον δικό του κομματικό χώρο.

Παρότι οι θετικές γνώμες για το έργο της έχουν πέσει, λόγω του άγχους που γεννά η προσφυγική κρίση, από το 70% άλλων καιρών, παραμένουν ωστόσο στο εντυπωσιακό (για πολιτικό με 11 χρόνια στην κυβέρνηση) ποσοστό του 52%, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα DeutschlandTrend του δικτύου ARD.

Και το κυριότερο: κανένας στον χώρο της Χριστιανοδημοκρατίας δεν εμφανίζεται διατεθειμένος και ικανός να την αμφισβητήσει, ενώ ακόμη και οι Βαυαροί «αδελφοί” της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) έχουν τερματίσει τον ανταρτοπόλεμο κατά της Merkel – ιδιαίτερα έντονο όταν το κόμμα επέμενε στην θέσπιση ανώτατου ορίου στον αριθμό προσφύγων που θα υποδεχθεί η χώρα. «Αν η Merkel επιθυμεί να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, έχει την πλήρη υποστήριξή μου” δήλωσε χαρακτηριστικά η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της CSU στηBundestag, Gerda Hasselfeldt.

Ακόμη και η υποχώρηση της κεντροδεξιάς στην επιδίωξη των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών να αναδείξουν αυτοί τον επόμενο αρχηγό του κράτους είναι ενδεικτικό της θέσης από την οποία θα δώσει η Merkelτην μάχη του Σεπτεμβρίου 2017. Η εκλογή του νυν υπουργού Εξωτερικών Frank-Walter Steinmeier στην προεδρία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, δείχνει ότι οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν στην πραγματικότητα εγκαταλείψει τη φιλοδοξία να ηγηθούν ενός εναλλακτικού κεντροαριστερού κυβερνητικού συνασπισμού μετά τις επόμενες εκλογές και αρκούνται στον ρόλο ελάσσονος εταίρου στον «μεγάλο συνασπισμό” με τους Χριστιανοδημοκράτες.

Όμως, ακόμη και αν παραμείνει μετεκλογικά, ο συνασπισμός αυτός δεν θα έχει πια τίποτε το «μεγάλο”, καθώς οι συνιστώσες του, και δη οι Σοσιαλδημοκράτες, αναμένεται να γνωρίσουν υποχώρηση τέτοια, ώστε ίσως να καταστήσουν αναγκαία τη σύμπραξη και τρίτου κόμματος, προκειμένου να σχηματισθεί πλειοψηφία. Και αυτό, διότι το τωρινό τετρακομματικό κοινοβούλιο αναμένεται να δώσει τη θέση του σε εξακομματικό, με την επάνοδο των Φιλελευθέρων και την κυρίως την είσοδο, πιθανότατα με διψήφιο ποσοστό, της νεοσύστατης λαϊκιστικής-ξενοφοβικής «Εναλλακτικής για τη Γερμανία”.

Η εμφάνιση μιας «αντισυστημικής” πολιτικής δύναμης, ο κατακερματισμός του πολιτικού τοπίου και η διατάραξη των ισορροπιών εικονογραφούν την «μιζέρια” που αποτελεί την πίσω όψη της πρωτοκαθεδρίας Merkel.

Η δε ηχηρή ρητορική των τελευταίων ημερών περί ανάληψης της «ηγεσίας του ελεύθερου κόσμου” από την Merkel, μετά την ανάδειξη Trump στις ΗΠΑ, δεν μπορεί να αποκρύψει τα εμφανή όρια αυτής της πρωτοκαθεδρίας. Ήταν βέβαια η Γερμανίδα καγκελάριος στην αποχαιρετιστήριο συνάντηση Ευρωπαίων ηγετών με τον Barack Obama την Παρασκευή στο Βερολίνο, απείρως ισχυρότερη από τον Francois Hollande του 4% στις δημοσκοπήσεις, τον Matteo Renzi ο οποίος πιθανότατα θα χάσει το δημοψήφισμα της 4ης Δεκεμβρίου και θα παραιτηθεί, τον Mariano Rajoy που ηγείται κυβέρνησης μειοψηφίας ή την Theresa May η οποία προσπαθεί να βρεί τον δρόμο της εξόδου από την Ε.Ε.

Αλλά αυτή η συγκριτική υπεροχή της Γερμανίδας καγκελαρίου δεν είναι παρά το προσωρινό αποτέλεσμα της συνολικής υποχώρησης της διεθνούς κατάστασης πραγμάτων που ανέδειξε και την ίδια.

Η διοργάνωση μιας τέτοιας πολυμερούς συνάντησης με στόχευση αφενός προεκλογική στο εσωτερικό της χώρας και αφετέρου νεοψυχροπολεμική, σε ό,τι έχει να κάνει με την ανανέωση των (αντιδημοφιλών στις γερμανικές επιχειρήσεις) κυρώσεων κατά της Ρωσίας, δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα λέγεται από 20ής Ιανουαρίου Donald Trump – και οι δικές του επιλογές έναντι της Μόσχας κινδυνεύουν να αφήσουν διπλά έκθετη τη Γερμανία και την Merkel προσωπικά.

Το πληθωρικό εγκώμιο του Barack Obama για την καγκελάριο ως πρωταθλήτρια της παγκοσμιοποίησης και των «κοινών δυτικών αξιών” διαψεύδονται από τις επιλογές εθνικής ιδιοτέλειας που ανέδειξαν τη Γερμανία σε «ταραξία” του διεθνούς οικονομικού συστήματος και τροχοπέδη της ευρωπαϊκής ενοποίησης τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και από την «ομηρία” της γερμανικής πολιτικής στα χέρια της όλο και πιο ανελεύθερης και αντιδυτικής Τουρκίας του Tayyip Erdogan.

Εξάλλου, ο ίδιος ο νυν ένοικος του Λευκού Οίκου εξέφρασε χαριτολογώντας την ελπίδα οι έπαινοί του να μην αποβούν εις βάρος της καγκελαρίου – έχοντας προφανώς κατά νού τα αποτελέσματα της προσωπικής του εμπλοκής στην καμπάνια κατά του Brexit και υπέρ της εκλογής της Hillary Clinton…

Του Κώστα Ράπτη
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top