Οικονομία

Έρχεται πολύ ψέμα και νέα μιζέρια

Τη μιζέρια μας δεν την κρύψαμε ούτε στον Ομπάμα. Ευτυχώς που ο, πλανητάρχης, ως πραγματικά δημοκράτης, «κάλυψε» την αριστερή «μαγκιά» και την αερολογία μας για μεταρρυθμίσεις και ανάπτυξη. 
Σήμερα απέναντι στην κυβέρνηση επανέρχεται ο λαός. 
Αλλά για τον λαό ετοιμάζουν πάλι ψέμα και μιζέρια.

Αρχή με ψέματα στα εργασιακά. Ακολουθεί μιζέρια ως δήθεν ανάπτυξη.

Όποιον από την Τρόικα ρωτήσεις προς τα πού πορεύεται η διαπραγμάτευση στα εργασιακά θα σου απαντήσει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ουσίας. Ότι η συμφωνία είναι θέμα χρόνου.

Στην κυβέρνηση όμως θα σου απαντήσουν ότι παλεύουν για το δίκιο του εργάτη και θα την κερδίσουν την μάχη… μέχρι τέλους… Την ερώτηση όμως να μην την κάνεις μπροστά στην Τρόικα…

Γιατί στην κυβέρνηση παριστάνουν τους επαναστάτες (όταν απευθύνονται σε εμάς) ενώ με την Τρόικα είναι όλο χαμόγελα και ναι στα πάντα… Ότι θέλετε για να κλείσει η αξιολόγηση…

Τα σημειώσαμε και προχθές από την στήλη. Κανείς στην επιχειρηματική αγορά δεν ζητάει επαναφορά λοκ-άουτ. Καμιά Οργάνωση της βαριάς, μεσαίας ή μικρομεσαίας επιχείρησης δεν έχει ανοίξει τέτοιο θέμα ως στόχο της διαπραγμάτευσης.

Η κυβέρνηση όμως συζητάει το λοκ-άουτ (τι έχει να χάσει η Τρόικα που ξέρει την ελληνική πραγματικότητα) για να το παρουσιάσει στην συνέχεια ως μεγάλη αριστερή νίκη στα εργασιακά…

Το ίδιο και με τις ομαδικές απολύσεις. Κανένας επιχειρηματίας σε παραγωγή ή εμπόριο δεν ζήτησε κάτι περισσότερο από το ευρωπαϊκό δίκαιο στα εργασιακά.

Η κυβέρνηση όμως κάνει αυθαίρετα τα δικά της με το κοντάρι «της αριστερής δόξας», υψωμένο για το δίκιο του εργάτη, σε ένα τυπικά εργασιακό θέμα…

Την ίδια στιγμή όμως ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένοι υπουργοί του πολεμάνε με λύσσα επενδύσεις στην Κέρκυρα, στην Λευκάδα, στην Κρήτη, και στην Χαλκιδική με τις χιλιάδες θέσεις εργασίας και σοβαρή συμβολή στην ανάπτυξη.

Και τώρα ξανά η αριστερή «μαγκιά». Το κυβερνητικό επιτελείο θα κόψει τα πόδια των συνδικαλιστών και θα ρίξει στα άχρηστα τον γνωστό συνδικαλιστικό νόμο προστασίας των κομματικών λουφαδόρων συνδικαλιστών (ΔΕΚΟ κυρίως).

Αλλά θα βγει και θα το παρουσιάσει ως επιτυχία της για»… πλέριους ορίζοντες και νέα εποχή στο συνδικαλιστικό κίνημα».

Η κυβέρνηση θα απορρίψει (πολύ ορθά) την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών (γιατί θα ψάχνουν ανοικτή επιχείρηση και θα την βρίσκουν μόνο στην Βουλγαρία ή στα Σκόπια) αλλά θα το πλασάρει ως «…κέρδος για τον εργάτη και χτύπημα στην υποαπασχόληση».

Ταυτόχρονα όμως με το ψέμα επιστρέφει (από σήμερα) και η γνωστή μιζέρια. Λόγια, υπερβολές και κατασκευασμένα στοιχεία για την ανάπτυξη. Αριστερές αερολογίες για προσέλκυση επενδύσεων από το 2017.

Γιατί από σήμερα αρχίζει το σίριαλ, με πρωταγωνιστή και τον Ομπάμα, που δήθεν επιβεβαίωσε την ανάπτυξη. Και που, από χθες, όλος ο πλανήτης μιλάει για το ελληνικό θαύμα του Τσίπρα στην οικονομία!!!.

Και τώρα πέστε μου εσείς. Σε τι θα διαφέρουμε από τον Μαδούρο που ετοιμάζεται (λέει) να φέρει στην Βενεζουέλα επενδύσεις, δουλειές, τρόφιμα …Και να πνίξει την διεθνή αγορά στο πετρέλαιο…

Σε τίποτε απολύτως. 

Εμείς, σε αντιστοιχία, κουνάμε το χαρτί του ΑΕΠ για το τρίτο τρίμηνο για να δείχνουμε στους αφελείς την δήθεν ανάπτυξη…

Αλλά θα ξεχάσουμε να το μετρήσουμε μετά το τέταρτο τρίμηνο…

Τις μετρήσεις όμως που λένε πως το 1/3 των ελληνικών επιχειρήσεων σκέφτεται σοβαρά την μεταφορά της έδρας τους στο εξωτερικό, λόγω της δυσμενούς φορολογικού περιβάλλοντος (δηλώσεις του Γενικού Διευθυντή του ΣΕΒ κ. Άκης Σκέρτσου στον Αθήνα 9.84 ) θα φροντίσουμε να τις κρύβουμε…

Εξηγείστε μου εσείς τώρα πως είναι δυνατόν να βρισκόμαστε στο ξέφωτο της ανάπτυξης, (που βλέπει ο Τσίπρας) αλλά το 1/3 των επιχειρήσεις να τα μαζεύει για Αμερική, Ευρώπη, Κύπρο, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και Σκόπια (σύντομα θα ακουστούν σοβαρά μαντάτα για Σκόπια…)

Το 2017 (που καταφθάνει σε 45 ημέρες) θα μείνει ,στην ελληνική οικονομική ιστορία, ως έτος όμοιο με την μεταπολεμική ελληνική φτώχεια από την απελευθέρωση μέχρι και το 1955.

Το 2017 που ο κυβερνητικός θίασος επιδιώκει (με ταχυδακτυλουργίες) να παρουσιάσει ως κατώφλι προς την ανάπτυξη θα γονατίσει, με φτώχεια, και όσους άντεξαν μέχρι σήμερα.

Το 2017 είναι ο χρόνος που τα προαπαιτούμενα του αριστερού (τρίτου) μνημονίου θα πέσουν μαζεμένα και με συγκεκριμένο πιεστικό χρονοδιάγραμμα.

Εάν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν καταφέρει να εξασφαλίσει μορφή συναίνεσης με πολιτικούς, κόμματα, επιχειρήσεις και κοινωνικές ομάδες να συμπαραταχθούν σε δυναμικότατη πολύπλευρη μάχη, με πρόσωπα ξεχωριστών ικανοτήτων, να πείσουν τους δανειστές (συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ) πόσο αναγκαίο είναι να χρηματοδοτηθεί η αγορά και να μειωθούν φόροι και συντελεστές (για άμεση προσέλκυση επενδύσεων) θα πνιγούμε στον βούρκο της μιζέρια μας. 

Δείχνοντας έτσι και στον Ομπάμα (αν τον νοιάζει) ότι έχασε τα λόγια του μαζί μας.

Του Γιώργου Κράλογλου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top