Real opinions

Κάποιος πρέπει να πληρώσει!

Παρακολουθώντας τη ροή ειδήσεων του Capital.gr στο Twitter, αργά το απόγευμα χθες, ξαφνικά δεν πίστευα στα μάτια μου. «Χουλιαράκης: Η απομείωση του χρέους, δεν είναι πανάκεια«, έγραφε ο τίτλος. 
Ανοιγοκλείνοντας έντονα τα βλέφαρα, η πρώτη σκέψη ήταν πως επρόκειτο για κάποια παρανόηση δηλώσεων κυβερνητικού στελέχους. Όπως τόσες και τόσες που έχουμε δει να «συμβαίνουν» από τον Ιανουάριο του 2015…

Αμέσως «άνοιξα» το σχετικό link (σύνδεσμο). Όπου έμεινα άναυδος! Κυριολεκτικά, άγαλμα! Το κείμενο και η περιγραφή ήταν λεπτομερέστατα. Οι συνάδελφοι των ειδήσεων είχαν κάνει, για μία ακόμη φορά, εξαιρετική δουλειά. Δεν υπήρχε καμία παρανόηση. Ήταν κανονικότατη δήλωση του αναπληρωτή υπουργού οικονομικών. Στο πλαίσιο μιας παρουσίας του στην κοινοβουλευτική υποεπιτροπή για το χρέος. WOW! Όπως θα έλεγε και μια ψυχή μ’ ένα νι…

«Παρά το ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η απομείωση του δημόσιου χρέους αποτελεί έναν κρίσιμο κρίκο στην πορεία εξόδου της χώρας από την κρίση, η απομείωση του δημόσιου χρέους δεν αποτελεί πανάκεια.» ήταν η φράση του κυρίου καθηγητή. Και δεν σταμάτησε σ’ αυτό. Κατά την διάρκεια της ομιλίας του επισήμανε: «… ο ρυθμός μεγέθυνσης της Οικονομίας μακροχρόνια, συναρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσουμε τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή τις δομικές αδυναμίες που οδήγησαν την ελληνική οικονομία και το δημόσιο χρέος στο σημείο που το έφεραν το 2010.» Νέο WOW! Μεγαλύτερο και ακόμη πιο έντονο…

Η ανατροπή, η κυβίστηση (λέγε με και κολοτούμπα) της κυβερνητικής θέσης είναι ολοκληρωτική και απόλυτη! Αδιαμφισβήτητα δεδομένα τα οποία, προσωπικά αλλά και με ελάχιστους ακόμη λογικούς, υποστήριζα δημόσια και σε πλήρη αντίθεση με τις θέσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και των ΑΝ.ΕΛ. από το 2013 μέχρι σήμερα (τελευταία αναφορά στις 20/10), ξαφνικά και από το πουθενά, μεταβλήθηκαν σε κυβερνητική θέση!

Οφείλω και είναι αναγκαίο, να είμαι ξεκάθαρος. Η όποια (προσωπική ή/και μερικών ακόμη) δικαίωση προκαλεί ευχαρίστηση, αλλά έχει ελάχιστη (έως ανύπαρκτη) σημασία. Έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρατά χρόνια. Η ικανοποίηση διαρκεί ελάχιστα και είναι, ουσιαστικά, ασήμαντη.

Το σημαντικό, το εξαιρετικά σπουδαίο, είναι ότι η μέχρι χθες στάση της κυβέρνησης έχει επιφέρει τεράστιο κόστος στην δύσμοιρη Ελλάδα και τους πολίτες οι οποίοι ζουν σε αυτήν. Απίστευτα μεγάλο κόστος. Πρακτικά, ανυπολόγιστο κόστος…

Αν το θέμα αντιμετωπιστεί χρηματικά και μόνο, μιλάμε για κόστος το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τα €100 δισ. (πλησιάζει η ώρα που θα μπορεί να μετρηθεί με ακρίβεια, υπομονή).

Αλλά το συγκεκριμένο θέμα, δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση. Θα ήταν μέγα λάθος, να μετρηθεί μόνο με ποσά. Η βλάβη είναι τόσο μεγάλη και σε τόσα επίπεδα, που τα χρήματα αντικατοπτρίζουν ένα μικρό μόνο, μέρος της ζημίας. Μιλάμε για ολοσχερή απώλεια της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων εταίρων απέναντι στην χώρα, μιλάμε για διεθνή γελοιοποίηση και μείωση του status quo της σε τέτοιο σημείο που να γελά, σχεδόν καθημερινά, ο γείτονας «Σουλτάνος» μαζί της.

Μιλάμε για επιστροφή στην ύφεση την ώρα ακριβώς κατά την οποία η οικονομία είχε αρχίσει ν’ ανακάμπτει (και αυτό ο κύριος Χουλιαράκης το έχει βεβαιώσει στον περυσινό προϋπολογισμό), μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους «στα κάγκελα», να μην μπορούν να πιστέψουν τι διαβάζουν στις οθόνες και τις αποδείξεις των ΑΤΜ. Μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε….

Ο κατάλογος είναι μακρύς. Πολύ μακρύς. Και κάθε ένα, μα κάθε ένα, γεγονός που περιλαμβάνεται σε αυτόν, έχει σαν κύριες αιτίες «το χρέος» που «πρέπει να κουρευτεί» (ευτυχώς το κούρεμα «ξεχάστηκε» νωρίς), «τα μνημόνια» που «πρέπει να καταργηθούν, μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο» και τον «ΕΝΦΙΑ» που «είναι ένας κακός φόρος, ένας άδικος φόρος, δεν διορθώνεται, καταργείται».

Όλες οι παραπάνω φράσεις-συνθήματα δεν ακούστηκαν από μόνες τους, δεν τις σχημάτισε ο «στρατηγός Άνεμος». Δεν έγιναν, πρώτα αντιπολιτευτικές και μετά κυβερνητικές θέσεις, με τρόπο μαγικό. Ούτε ειπώθηκαν από απλούς πολίτες. Για τον μακρύ κατάλογο, υπάρχουν ευθύνες. Οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι μονάχα πολιτικές…

Αυτές οι ευθύνες, όλες οι ευθύνες, πρέπει κάποτε ν’ αποδοθούν. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να λέμε πως ζούμε σε μια Ευρωπαϊκή Δημοκρατία…

Σ.Σ. Η απόφαση του «Υψηλού Δικαστηρίου» (High Court), να υποχρεώσει την Βρετανική κυβέρνηση να λάβει την έγκριση του Κοινοβουλίου πριν ενεργοποιήσει το Άρθρο 50, προκαλεί ανατροπές στην υπόθεση Brexit. Καθώς το Κοινοβούλιο έχει την δυνατότητα ακόμη και να εμποδίσει την διαδικασία να ξεκινήσει (εφόσον δεν ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις που έχει δικαίωμα να θέσει π.χ. για τον χρόνο διάρκειας της διαδικασίας). Είναι πολύ νωρίς για να γίνουν οι οποίες προβλέψεις αλλά είναι βέβαιο ότι:

Α. Η υλοποίηση του Brexit, μόλις έγινε εξαιρετικά πιο δύσκολη απ’ ότι ήταν πριν την συγκεκριμένη απόφαση. Η διαδικασία περιπλέκεται σε εκθετικό βαθμό.

Β. Αποκλείεται να έχουμε ενεργοποίηση του Άρθρου 50 μέχρι το τέλος της χρονιάς. Η έφεση που αναμένεται να υποβάλει η κυβέρνηση της κυρίας Μέη στο «Ύπατο Δικαστήριο» (Supreme Court), αναμένεται να συζητηθεί σε δύο μήνες, τουλάχιστον.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη απόφαση βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με τα Συνταγματικά Έγγραφα του Ηνωμένου Βασιλείου (αντίθετα από την γενικευμένη πεποίθηση, η Βρετανία έχει Σύνταγμα. Απλά είναι διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα), τα οποία ορίζουν σαν κυρίαρχο του πολιτεύματος το Κοινοβούλιο. Και τα δημοψηφίσματα έχουν συμβουλευτικό και όχι δεσμευτικό χαρακτήρα, για τις δύο Βουλές (Κοινοτήτων και Λόρδων).

Πέτρος Λάζος
[email protected]
Twitter: @Marketelf
Facebook: Peter Lazos
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top