Politics

Το καθεστώς Τσίπρα και η γυναίκα του Καίσαρα

Τα τελευταία χρόνια, όλο κι συχνότερα, συμβαίνει να αποδίδεται σε δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, ο χαρακτηρισμός «Χούντα» (Junta).
Η λέξη προέρχεται από τα Ισπανικά και τη Λατινική Αμερική. Με αυτή χαρακτηρίζονταν όλες οι ελεγχόμενες από στρατιωτικούς, κυβερνήσεις της ηπείρου, οι οποίες είχαν καταλάβει και παρέμεναν στην εξουσία δια της βίας.

Προσωπικά, ήμουν (και είμαι) αντίθετος στο χαρακτηρισμό μιας, οποιασδήποτε, δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Δεν το έχω κρύψει και οι λόγοι είναι προφανείς. Όποιος έχει αντικρίσει το Μ47 στα 10 μέτρα από την πόρτα του ή έχει ακούσει τις ερπύστριες του στο διπλανό τετράγωνο, τους αντιλαμβάνεται πολύ καλά…

Την προηγούμενη Παρασκευή, ένα εκ των τριών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), είχε προκαθορίσει τη διενέργεια συνεδρίασης της Ολομέλειας του. Για να αποφασίσει ως προς τη συνταγματικότητα ή μη, του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες. Το να εξηγηθεί η κρισιμότητα της συγκεκριμένης συνεδρίασης είναι περιττό…

Μετά από συνεδρίαση μόλις μιας ώρας, η διάσκεψη ματαιώθηκε. Παρά το ότι, μια ματαίωση διάσκεψης αποτελεί γεγονός πρωτοφανές στα χρονικά του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας, μέχρι αυτού του σημείου, όλα καλά. Αν και, εάν πιστέψουμε τις πληροφορίες από τον περιβάλλοντα χώρο, οι φωνές των ανώτατων δικαστικών λειτουργών ακούγονταν πολλά μέτρα μακριά από την αίθουσα στην οποία γινόταν η διάσκεψη. Οι πληροφορίες αυτές διαψεύστηκαν από επίσημη ανακοίνωση των δικαστών του ΣτΕ. Αλλά ξέρετε… καπνός, φωτιά και όλα τα συναφή…

Εν πάση περιπτώσει, είχε προηγηθεί άλλη ανακοίνωση, από τον πρόεδρο του Θεσμού, κύριο Νίκου Σακελλαρίου, σχετικά με τη ματαίωση της διάσκεψης. Άλλο ένα, εξαιρετικά ασυνήθιστο, γεγονός. Σε αυτήν ο αξιότιμος κύριος πρόεδρος προσδιόριζε σαν αιτιολογία της ματαίωσης, «το κλίμα, το οποίο επιχειρείται να διαμορφωθεί τις τελευταίες, ιδίως, ημέρες…». Σκεφτείτε προσεκτικά. Ένας εκ των τριών κορυφαίων δικαστικών λειτουργών της χώρας, ομολογεί δημόσια ότι:

Α. Το κλίμα το οποίο επικρατεί, επηρεάζει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Σε βαθμό τόσο σημαντικό, ώστε να απαιτείται ματαίωση διάσκεψης κορυφαίων δικαστικών λειτουργών. Και μάλιστα εκείνων οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση της Συνταγματικής τάξης και της ακεραιότητας του πολιτεύματος!

Β. Κυριολεκτικά ο καθένας, μπορεί να δημιουργήσει το απαιτούμενο κλίμα και τις προϋποθέσεις για να επηρεαστεί η κρίση και οι αποφάσεις των ανωτάτων δικαστικών! Αρκεί μια δημόσια συζήτηση, μια απάντηση σε συνέντευξη πρωθυπουργού, ένα δημοσίευμα κ.ο.κ.

Τι απέγινε η ακεραιότητα της τυφλής θεάς; Δεν είναι πλέον απαιτητό ν’ αποφασίζουν οι δικαστές μόνο «με γνώμονα τη συνείδησή τους, το Σύνταγμα και τους νόμους»; Μπορεί ο οποιοσδήποτε να επηρεάσει τους λειτουργούς της Θέμιδας; Δεν πρέπει να είναι η Δικαιοσύνη απόλυτα ανεπηρέαστη; Είναι ποτέ δυνατόν, να υπάρχει παραδοχή (και μάλιστα δημόσια) παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης; Παρεκτός και πιστεύετε ότι «το κλίμα» το οποίο αρκεί για να προκαλέσει ματαίωση διάσκεψης του ΣτΕ, δεν αποτελεί ταυτόχρονα και ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη παρέμβαση στη λειτουργία του Θεσμού…

Εχθές κοινοποιήθηκε στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών, κύριο Ισίδωρο Ντογιάκο, η απόφαση του δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου. Βάσει του νόμου, είναι έκπτωτος από την θέση του αυτοδίκαια. Χωρίς να χρειάζεται άλλη ενέργεια και εφόσον η ποινή είναι τελεσίδικη. Σημειώστε ότι είχε επανεκλεγεί (θριαμβευτικά) στην θέση του, λίγες μόνο μέρες πριν…

Η εξέλιξη αυτή είναι απολύτως σύννομη και δεν τίθεται θέμα παραμονής του κυρίου Ντογιάκου στην θέση του, μετά από αργία στη διάρκεια της ποινής του, όπως κυκλοφόρησε. Ούτε οτιδήποτε σχετικό ή παρόμοιο.

Τα ερωτήματα τα οποία προκύπτουν από την περίπτωση αυτή, προκύπτουν σε αρκετά πρότερο χρόνο. Όταν ο κύριος Ντογιάκος κρίθηκε από το πρωτοβάθμιο όργανο και του επιβλήθηκε η ποινή της επίπληξης. Η οποία, σύμφωνα με όλες τις δικαστικές και νομικές πηγές στις οποίες απευθύνθηκα (και απευθύνθηκα σε πολλές), αποτελεί τη «συνήθη πρακτική» σε αντίστοιχα πειθαρχικά παραπτώματα…

Παρόλα αυτά, ο υπουργός Δικαιοσύνης καθηγητής κύριος Νίκος Παρασκευόπουλος, προφανώς θεωρώντας την ποινή επιεική, προσέφυγε στο δευτεροβάθμιο όργανο. Όπου, εντελώς τυχαία και με γνώμονα την επιταγή του νόμου και μόνο, είμαι απόλυτα βέβαιος, επιβλήθηκε στον κύριο εισαγγελέα ποινή η οποία, τελικά, οδήγησε στην έκπτωσή του. Όλως τυχαίως και χωρίς να υπάρχει καμία σχέση με τις υποθέσεις τις οποίες χειρίζεται ο ίδιος και η υπηρεσία της οποίας ήταν προϊστάμενος, μέχρι σήμερα το πρωί. Είμαι απόλυτα βέβαιος, επαναλαμβάνω…

Δεν έχει όμως μια πολιτική χροιά, εγγενώς (στο DNA της, όπως θα έλεγαν οι πιο νέοι) η ενέργεια του κυρίου υπουργού; Δεν αποτελεί ολοκάθαρη πολιτική παρέμβαση στην διαδικασία λειτουργίας της Δικαιοσύνης; Έστω και κατά ένα, μόνο, μέρος;

«Γιατί; Δικαίωμά του το οποίο πηγάζει από τον νόμο, δεν είναι;» μπορεί ν’ αναρωτηθείτε. Βεβαίως, ολοκάθαρα και απόλυτα. Όμως, εδώ ταιριάζει γάντι το γνωστό κλισέ: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, οφείλει και να φαίνεται τίμια». Για τη Δικαιοσύνη μιλάμε! Όχι για κανένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, στο κάτω-κάτω…

Αν οι δύο παραπάνω ολοφάνερες περιπτώσεις προσπάθειας απόκτησης ελέγχου ενός απαραίτητου και κυρίαρχου στη λειτουργία της Δημοκρατίας Θεσμού, ήταν οι μοναδικές, το ζήτημα θα ήταν απλό. Άμεση αλλαγή στην πολιτική και δικαστική ηγεσία, χάραγμα νέας πορείας και όλα θα διορθώνονταν, σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Όμως δεν είναι οι μοναδικές. Ούτε καν λιγοστές δεν είναι. Οι τόσες προσπάθειες κατάληψης όλων ανεξαιρέτως των κέντρων αποφάσεων (με χαρακτηριστικότερες και πλέον κραυγαλέες τις προσπάθειες εκπαραθύρωσης Στουρνάρα πέρυσι και, πιο πρόσφατα, την αλλαγή διοίκησης στην Attica Bank) και ο διαγωνισμός-φαρσοκωμωδία για τις τηλεοπτικές άδειες, για ν’ αναφέρω τα σημαντικότερα, αποτελούν ξεκάθαρη ένδειξη πως βρίσκεται σ’ εξέλιξη προσπάθεια ελέγχου του κράτους, της λειτουργίας του και της συνολικής ροής πληροφορίας. Δηλαδή, μια προσπάθεια εγκαθίδρυσης αυτού που λέμε «καθεστώς». Και μάλιστα, συγκεκριμένου τύπου τέτοιο…

Το συγκεκριμένο σκεπτικό έχει εκφραστεί από πολλούς για πολλά περιστατικά, τα τελευταία δύο χρόνια (αν έχουμε ζήσει κι έχουμε ζήσει από τον Ιανουάριο 2015). Προσωπικά έχω τοποθετηθεί κάθετα αντίθετος σε μια τέτοια λογική. Για συγκεκριμένους λόγους. Τους οποίους έχω εκθέσει με άρθρα, αρκετές φορές

Είναι αδύνατον όμως πλέον, να μην αναρωτηθώ σοβαρά: «Μπορούν όλα αυτά, να είναι απλές συμπτώσεις;» Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω. Αυτό το οποίο γνωρίζω καλά και για το οποίο μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος είναι πως «σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση». Και οι συμπτώσεις τον τελευταίο καιρό, παραείναι πολλές. Υπερβολικά πολλές…

Οπότε καλό θα είναι όλοι, ν’ ανακαθίσουμε στον καναπέ και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε με σοβαρότητα, τι ακριβώς σχεδιάζουν οι κύριοι αυτοί. Οι οποίοι εξελέγησαν για να κυβερνήσουν την Ελλάδα, σαν ευρωπαϊκή χώρα. Αλλά πιθανόν να στοχεύουν σε πολύ περισσότερα (γι’ αυτούς) και πολύ χειρότερα (για εμάς). Χρειάζεται ν’ αποκτήσουμε συναίσθηση και πλήρη κατανόηση του τι συμβαίνει γύρω μας. Άμεσα! Εχθές! Πριν να είναι αργά…

Σ.Σ.

«ΥΠΟΙΚ: Πιάνονται οι στόχοι στο 9μηνο για τα έσοδα«. Έτσι και συλληφθεί πάλι η Ελλάδα να τηρεί Greek Statistics, ΈΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Σαν κράτος και σαν οιουδήποτε είδους συνομιλητής. Από όλα τα διεθνή forums και σε κάθε οργανισμό. Από το σύνολο του διεθνούς στερεώματος. Οριστικά, αμετάκλητα και για δεκαετίες. 
Προσοχή, δεν γνωρίζω κάτι σχετικό, ούτε υποστηρίζω ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει. Απλά επισημαίνω τις πιθανές συνέπειες εάν και εφόσον, και προειδοποιώ…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top