Politics

Το όρθιο ψέμα πάει ΔΕΘ, στα τέσσερα…

Με φλάμπουρο ένα πουκάμισο αδειανό, τα 246 εκατομμύρια που υποτίθεται θα πάρει από τα κανάλια, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας, και θα ξεδιπλώσει το «όραμά» του για την ανάπτυξη της χώρας. 
Ένα πουκάμισο αδειανό που δεν μπορεί να κρύψει τους εκατοντάδες ανέργους των καναλιών (πρώτη φορά το κράτος κλείνει επιχειρήσεις χωρίς να υπάρχει πτώχευσή τους ή εμπλοκή σε έκνομες ενέργειες – έγινε έκνομη εκ των υστέρων η ύπαρξή τους με το νόμο Παππά).

Ακόμη και ο ΣΕΒ, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για …συντεχνιακή υπεράσπιση των δημοσιογράφων, των τεχνικών και των υπαλλήλων των καναλιών, σε εκτίμησή του που δημοσίευσε στο εβδομαδιαίο δελτίο του, εκτιμά ότι οι απώλειες εσόδων από τα κανάλια που δεν εξασφάλισαν άδεια, θα είναι της τάξεως του 1,7 δισ.

Το κλείσιμο των καναλιών θα είναι από τα βασικά αφηγήματα του πρωθυπουργού, ως ακούραστου και ανυποχώρητου μαχητή κατά της διαπλοκής, αφού το καλάθι των προσφορών, που άνοιγαν οι εκάστοτε πρωθυπουργοί στη ΔΕΘ, δίκην δώρων, αυτή τη φορά θα είναι ιδιαίτερα φτωχικό.

Τα 246 εκατομμύρια, που ακόμα δεν τα είδαμε, και δεν είναι σίγουρο ότι θα τα δουν τα δημόσια ταμεία, τα μοιράσαμε ήδη στους φτωχούς. Και αυτό παρότι έχουν εγγραφεί – από την παρούσα κυβέρνηση – προς κάλυψη των δημοσιονομικών στόχων.

Ο πρωθυπουργός θα επαναδιατυπώσει το όραμά του για «δίκαιη ανάπτυξη», και για συνδυασμό ανάπτυξης και κοινωνικής πολιτικής. Η ανάπτυξη πρόκειται να αναδιανεμηθεί στις τάξεις που χτυπήθηκαν από την κρίση – το πρόβλημα είναι ότι η «ανάπτυξη προς διανομή», δεν εδέησε ακόμη να κάνει την εμφάνισή της…

Ο κ. Τσίπρας αναμένεται να επαναδιατυπώσει ως αρχή την υπεράσπιση του κοινωνικού κεκτημένου, ιδιαίτερα στα εργασιακά, ήτοι την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Εδώ έχει την συνηγορία και Ευρωπαίων αξιωματούχων, όπως ο Γιούνκερ.

Επίσης θα επαναλάβει το σχέδιό του (ατεκμηρίωτο προς το παρόν) για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης (που θα είναι «πιο εύκολη από την πρώτη» όπως έχε δηλώσει ο ίδιος , αλλά φευ σκοντάφτει ακόμη και στα προαπαιτούμενα της πρώτης ). Θα αναφερθεί φυσικά στην αναμενόμενη διευθέτηση του χρέους, (για την οποία έχει τη συνηγορία του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα και του ΔΝΤ, αλλά όχι των κεντροευρωπαϊκών χωρών) και στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (οι καθυστερήσεις το έχουν καταστήσει μη σίγουρο).

Θα επικεντρωθεί στην ανάγκη ανάπτυξης τομέων όπου η χώρα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως τον τουρισμός, την αγροτική παραγωγή και την ενέργεια (καθώς υποτίθεται ότι γινόμαστε χώρα – ενεργειακός κόμβος).

Ευρωμεσογειακή συνεργασία

Ο κ. Τσίπρας μεταβαίνει στη Θεσσαλονίκη την επαύριο της ευρωμεσογειακής Συνόδου, που συνήλθε στην Αθήνα κατόπιν πρωτοβουλίας του.

Γράψαμε και χθες, θετική κατ΄ αρχάς η πρωτοβουλία, συμβολική ωστόσο, καθώς δεν αναμένονται άμεσα πρακτικά αποτελέσματα – άλλωστε «Κυριακή κοντή γιορτή», κατά τη λαϊκή έκφραση. Αν υπάρξουν αποτελέσματα θα φανεί στο πρώτο «κρας τεστ», στη σύνοδο Κορυφής της Μπρατισλάβα.

Οι περισσότερες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου, αντιμετωπίζουν δικά τους προβλήματα, ενώ δεν έχουν εκείνο το κρίσιμο βάρος που θα τους επιτρέψει να μετατοπίσουν τις στρατηγικές αποφάσεις τη Ένωσης και της Ευρωζώνης.

Επίσης διαμαρτύρονται για τη λιτότητα που επιβάλλει το ευρωιερατείο, αλλά οι ίδιες δεν έχουν προχωρήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που θα τους επέτρεπαν να κατακτήσουν αξιόλογους αναπτυξιακούς ρυθμούς.

(Εδώ υπάρχει και το γκροτέσκο: Ο κ. Τσίπρας κατηγορεί, για την λιτότητα που επιβάλλουν στους λαούς τους, χώρες των οποίων οι λαοί ευημερούν, από τους οποίους ζητά πόρους να μεταφερθούν στο Νότο – και τους οποίους τον Ιανουάριο του 15 φιλοδοξούσε …να απελευθερώσει από τον δημοσιονομικό καταναγκασμό!).

Η «παρακαταθήκη» πάντως της Συνόδου είναι ότι αυτή θα έχει συνέχεια ( την επόμενη φορά στην Πορτογαλία), άρα δύναται να αρχίσει η συγκρότηση ενός πόλου δυνάμεων που μακροπρόθεσμα ενδέχεται να μπολιάσει με την δική του οπτική την ΕΕ.

Επίσης θετική συνέπεια μπορεί να υπάρξει και στο προσφυγικό. Οι χώρες της Μεσογείου βιώνουν παραπλήσια προβλήματα – πλην Πορτογαλίας, η οποία έχει ως «προστατευτικό τείχος» την Ισπανία. Μπορούν ως εκ τούτου να πιέσουν επιτακτικά για αναλογική κατανομή των προσφυγικών ροών και αλλαγή του «συστήματος Δουβλίνου».

Τέλος, ηχούν άνευ νοήματος οι εκκλήσεις που ζητούν «τέρμα στη λιτότητα».

Ουδείς απαγόρευσε στην ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει πρακτική μη λιτότητας. Αν υποχρεώνεται σε αυτή είναι επειδή «λεφτά – δεν – υπάρχουν». 

Είναι η ίδια που ανέκοψε το πρώτο εξάμηνο του 15 την – ελαφρώς θετική – πορεία της χώρας.

Είναι αυτή που δεν εφήρμοσε αποτελεσματικές πολιτικές ανάπτυξης και έχασε κρίσιμο χρόνο με το να δείχνει ότι διαπραγματεύεται, να αντιστέκεται, και να καταγγέλλει.

Το μόνο που κατορθώνει με αυτή την πρακτική, είναι να χάνει σε αξιοπιστία, συνεχίζοντας μια καταγγελτική ρητορεία με «αριστερό» επίχρισμα – ενώ τα έχει δώσει όλα στους δανειστές! Αυτό το επίχρισμα δεν της έχει προσδώσει ακόμη κάποια πρακτική επιτυχία σε αυτά που προβάλει ως ζητούμενα.

Του Γιάννη Σιδέρη
liberal.gr

Πηγή

Popular

To Top