Real opinions

Τηλεοπτικές άδειες παγκόσμιας πρωτοτυπίας

Είναι γεγονός ότι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της εσωτερικής πολιτικής, τους τελευταίους μήνες είναι οι κυοφορούμενες αλλαγές στο τηλεοπτικό τοπίο βάσει του διαγωνισμού που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση και που πρόκειται να διενεργηθεί με την μέθοδο της δημοπρασίας και των κλειστών προσφορών σήμερα. 
Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν σημαντικά ζητήματα που πρέπει να σχολιάσει κανείς, τα οποία αποτελούν επί της ουσίας παγκόσμια πρωτοτυπία και δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι εξυπηρετούν τόσο το δημόσιο συμφέρον όσον αφορά την ενημέρωση όσο και την ποιότητα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας των Ελλήνων πολιτών.
Για να μπορέσει κάποιος να έχει σαφή άποψη του όλο θέματος των τηλεοπτικών αδειών καθώς και του διαγωνισμού, είναι καλό να το διαχωρίσει στους παρακάτω 4 άξονες όπου και αναλύονται για σαφέστερη αποτύπωση της κατάστασης:
1. Νομοθετική διαδικασία
Πρόκειται για το νομοθετικό πλαίσιο βάσει του οποίου η κυβέρνηση αποφάσισε την έναρξη του διαγωνισμού. Απ’ όποιο ιδεολογικό πρίσμα και να το δει κανείς, η διαδικασία κρίνεται αντισυνταγματική καθώς το μόνο αρμόδιο όργανο βάσει του Συντάγματος που δύναται ν’ αποφασίσει και να τρέξει ένα τέτοιο διαγωνισμό είναι το ΕΣΡ ως η μία και μόνη ανεξάρτητη αρχή αδειοδότησης των παρόχων περιεχομένου.

Όπως είναι γνωστόν η ανεξάρτητη αρχή βρίσκεται ακέφαλη εδώ και μήνες λόγω διαφωνίας της συνδιάσκεψης των Προέδρων της Βουλής. Αυτό το γεγονός, έδωσε το έναυσμα, παρανόμως στην κυβέρνηση να κρίνει δια του Υπουργείου Δικαιοσύνης ότι οι αρμοδιότητες περνούν αυτοδικαίως στον Υπουργό Επικρατείας αρμόδιο για τα ΜΜΕ.

Είναι βέβαιο ότι με την κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος δεν επιχειρείται η απαραίτητη πολιτική και κοινωνική συναίνεση για τη διευθέτηση του ζητήματος των τηλεοπτικών αδειών.
2. Οικονομικά δεδομένα
Η κυβέρνηση στηρίχθηκε, υποτίθεται, σε ανεξάρτητες μελέτες για την χωρητικότητα του φάσματος όπως η έκθεση της Φλωρεντίας καθώς και στον κύκλο εργασιών της διαφήμισης πανελλαδικά για να κρίνει τον απαιτούμενο αριθμό των αδειών.
Για τη συγκεκριμένη έκθεση, σίγουρα πρόκειται για μία από τις εκατοντάδες που υπάρχουν ανά τον πλανήτη όσον αφορά την άριστη κατανομή του φάσματος και έχει καθαρά συμβουλευτικό χαρακτήρα, χωρίς να δεσμεύει την εκάστοτε κυβέρνηση, ούτε να μπορεί να παρακάμψει τόσο το Σύνταγμα όσο και την ίδια την ελεύθερη αγορά, η οποία λειτουργεί στη χώρα μας με βάση το κοινοτικό κεκτημένο της ελευθερίας διακίνησης αγαθών και κεφαλαίων και όχι βάσει συγκεκριμένων και μάλιστα αμφισβητούμενων μελετών.
Το πιο σοβαρό όμως ζήτημα, είναι ο συσχετισμός του όγκου της διαφήμισης σε αξία, με τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών.
Για να καταλάβει κάποιος το πραγματικό συμπέρασμα, είναι σαν να λέει κάποια κεντρική αρχή ποιος ήταν το ύψος των εισαγωγών σε κρέας στη χώρα πέρυσι και να προαποφασίζει για το τρέχον έτος πόσοι θα εισάγουν κρέας και πώς, χωρίς κανένα άλλο επιχείρημα.
Είναι πασιφάνες, ότι πρόκειται για παραβίαση των αρχών του ελεύθερου ανταγωνισμού, της αγοράς και του τρόπου λειτουργίας της ίδιας της ΕΕ, βάσει της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Η λογική του Υπουργείου, παραπέμπει ευθέως σε κεντρικά διευθυνόμενη οικονομία σοβιετικού τύπου, όπου το κράτος αποφασίζει την μέγιστη δυνατή παραγωγή και την διανομή του προϊόντος, μακριά από τα πρότυπα του Δυτικού κόσμου.
3. Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η κυβέρνηση πέραν του αριθμού των αδειών, επιβάλλει την εκπομπή των τηλεοπτικών προγραμμάτων σε High Definition από τη συνήθη εκπομπή του Standard Definition που ισχύει σήμερα.
Αυτό μπορεί ν’ αυξάνει την εμπειρία τηλεθέασης, αλλά ο λόγος είναι καθαρά πολιτικός έτσι ώστε να δυσκολέψει την αδειοδότηση και να πετύχει τον μαγικό αριθμό 4 των παρόχων γενικού περιεχομένου, αφαιρώντας το δικαίωμα αδειοδότησης σε SD.
Αξίζει να τονιστεί ότι στην ΕΕ ούτε το 15% των τηλεοπτικών προγραμμάτων δεν προσφέρονται ακόμα σε HD όπως άλλωστε και στην Ελλάδα, καθώς η εκπομπή σε HD πολλαπλασιάζει την χρήση πόρων στο δίκτυο και αυξάνει δραματικά το κόστος παραγωγής ενός προγράμματος με ό,τι αυτό σημαίνει για την μελλοντική βιωσιμότητα ενός καναλιού.
Εκτός αυτού σήμερα, ο μοναδικός αδειοδοτημένος πάροχος δικτύου με ιδιόκτητο δίκτυο εκπομπής είναι η Digea η οποία έχει σύμβαση με το κράτος έναντι σημαντικού τιμήματος ώστε να μεταδίδει κωδικοποιημένα το περιεχόμενο των παρόχων, με την τεχνολογία DTT δηλαδή την επίγεια ψηφιακή ευρυεκπομπή. 
Ακόμα και σε αυτό το συμφωνημένο πεδίο, η κυβέρνηση θέλει ν’ αποσπάσει τη μισή δυναμικότητα (2 πολυπλέκτες από τους 4 που κατέχει) εκπομπής της Digea, ώστε να μεταφέρει άδειες προς τους παρόχους για θεματικό περιεχόμενο πανελλαδικής εμβέλειας, χωρίς να σέβεται ούτε τις συμβάσεις, ούτε την υφιστάμενη τεχνολογία, καθώς είναι ο μόνος τρόπος για να πετύχει την μείωση αδειών γενικού περιεχομένου που έχει ανακοινώσει.
4. Διαγωνιστική διαδικασία
Εδώ θα λέγαμε ότι βρίσκονται και οι μεγαλύτερες αστοχίες και ατοπήματα με βάση αυτά που ισχύουν παγκόσμια στον τομέα των προμηθειών και διαγωνισμών.

Η κυβέρνηση δεν φρόντισε να ενημερώσει τους συμμετέχοντες έγκαιρα για την μεθοδολογία του διαγωνισμού, με αποτέλεσμα συμφωνίες της τελευταίας στιγμής για την προμήθεια ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαγωνισμών και υποβολής κλειστών προσφορών.

Επίσης η μυστικοπάθεια με το κλειστό κύκλωμα στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και το κλείδωμα των στελεχών σε δωμάτια μέχρι να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός, σίγουρα θυμίζει άλλες εποχές, καθώς τα στελέχη αυτά δεν θα έχουν καμία επαφή με την εταιρεία τους για διευκρινίσεις, βελτιώσεις και παρατηρήσεις με απρόβλεπτα αποτελέσματα στο τελικό τίμημα.

Πρόκειται για έναν πλειοδοτικό διαγωνισμό που κερδίζουν 4 για το ίδιο ακριβώς ομοιογενές προϊόν, γεγονός που δημιουργεί στρέβλωση στην αγορά. Το ν’ αγοράσει κάποιος μία άδεια σε πενταπλάσια τιμή από κάποιον άλλο, θα δημιουργήσει περιβάλλον αθέμιτου ανταγωνισμού στο τηλεοπτικό περιεχόμενο, καθώς οι χαμένοι θα πρέπει να λειτουργήσουν με σαφώς χαμηλότερα κόστη, γεγονός που θα επηρεάσει την κερδοφορία και βιωσιμότητά τους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουμε περίπτωση μονοπωλιακού ανταγωνισμού στη λειτουργία των παρόχων με μεγάλες διαφορές στ’ αρχικά τιμήματα.

Επίσης είναι απορίας άξιο, γιατί η κυβέρνηση αποκρύπτει το αν τελικά θα προχωρήσει σε νέο διαγωνισμό τόσο για θεματικές άδειες όσο και για περιφερειακές. Προφανώς δεν θέλει να επηρεάσει το τίμημα των αδειών γενικού περιεχομένου, αλλά όντας θολό το τοπίο, μπορεί τελικά να έχουμε αποσύρσεις συμμετοχών και να θελήσουν οι συμμετέχοντες να κατέχουν μόνο θεματική ή περιφερειακή άδεια και αν αυτό δεν επιτευχθεί να καταφύγουν σε εναλλακτικές τεχνολογίες όπου ο βασικός χαμένος θα είναι τόσο η ελληνική οικονομία με απώλεια εσόδων όσο και το τηλεοπτικό κοινό.

Εξ’ ορισμού το τίμημα θεματικών ή περιφερειακών αδειών έπρεπε έστω και ποσοστιαία να κινείται χαμηλότερα του γενικού περιεχομένου, γεγονός που είναι άγνωστο όσον αφορά την τιμολόγηση καθώς και ποιοι τελικά θα συμμετέχουν.

Τέλος, είναι απολύτως ασαφές τί γίνεται αν οι διαφορές κάποιων συμμετεχόντων είναι ιδιαίτερα μικρές και αν θα υπάρχει και τελική φάση του best and final offer όπως γίνεται διεθνώς με ταυτόχρονη διαλεύκανση όλων των σημείων των οικονομικών προσφορών γι΄ αποφυγή ενστάσεων.

Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε ότι μια διαδικασία που θα μπορούσε να έχει απόλυτα θετικά αποτελέσματα για όλους (κανάλια, κυβέρνηση και πολίτες), με ελεύθερο αριθμό αδειών, αναλόγως του φάσματος και με διαχωρισμό του τρόπου αδειοδότησης αναλόγως του περιεχομένου ώστε να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι, κινδυνεύει να καταλήξει σ’ένα φιάσκο χωρίς σχέδιο και προοπτική ταλαιπωρόντας την ελληνική οικονομία και παρασύροντας χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία.

Του Μελέτη Ρεντούμη
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top