Politics

-Αλέξη μου! -Ζαν Κλωντ μου!

Πω πω, όνειρο ζω μην με ξυπνάτε… Τέτοια αγάπη, τέτοια σύμπνοια, τέτοια ταύτιση στόχων δεν έχει ξαναϋπάρξει. 
Τι μέλι; Σκέτο πετιμέζι.

Τέτοιο πολιτικό έρωτα όπως αυτός μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ, δεν έχει ξαναζήσει αυτή η έρημη χώρα.

Τι απομένει; Μάλλον η μετανάστευση. Όχι εντός της Ε.Ε., πιο μακρυά.

Όλα μέλι γάλα. Απίστευτα αγαπησιάρικες δηλώσεις και από τους δύο.

Τι ότι η Ελλάδα έχει γυρίσει σελίδα, τι περί εργασιακών, φορολογικού και ασφαλιστικών, τι για το δύσκολο κάβο που έχει περάσει η χώρα, τι κοπλιμέντα για την υπομονή και τις θυσίες του ελληνικού λαού, άντε και μερικοί κεραυνοί κατά εκείνων που επιθυμούν την έξοδο της χώρας από το ευρώ, να και οι ευχαριστίες για το ρόλο του Ζαν Κλωντ, να και τα δεκάδες δισ. που έρχονται για την ανάπτυξη!

Το πιο σκληρό που ακούστηκε από τον κ. Γιουνκέρ ήταν ότι πρέπει η ελληνική πλευρά να αποδεχτεί την ιδιοκτησία του προγράμματος…

Αλλά δεν πειράζει, ο Αλέξης έχει κατανόηση. Όπως και ο Ζαν Κλωντ όταν ο Αλέξης λέει τα δικά του περί ανάγκης αλλαγής πορείας της Ευρώπης…

Προφανώς ζούμε σε άλλη χώρα και δεν αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς συμβαίνει γύρω μας. Ίσως όμως και όχι. Ίσως και να ξεχειλίζει η υποκρισία στις Βρυξέλλες… Και αν όλα είναι τόσο ρόδινα και ευοίωνα, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Γιατί καλά τα πανηγύρια και οι τελετές για τα 7,5 δισ., αλλά κάποιος πρέπει να υπενθυμίσει ότι άλλα τόσα δισ. τα έχουν κάνει γαργάρα και ο Αλέξης και οι όψιμοι θαυμαστές της ικανότητάς του να περνά σκληρά μέτρα χωρίς να χάνει την εξουσία.

Και ότι στην ελληνική κοινωνία και στην αγορά δεν πέφτουν παρά ψίχουλα από τα συμφωνηθέντα κατά την πρόσφατη αξιολόγηση. Η οποία θα επιφέρει αιματηρό κόστος στην ελληνική οικονομία και επιχειρηματικότητα.

Εκτός πάντως από τις πολιτικάντικες σάλτσες ακούσαμε από τον κ. Ρέγκλινγκ που επίσης επισκέφτηκε τη χώρα, ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας ο όρος «εάν χρειαστεί” που περιέχει η συμφωνία για ελάφρυνση του Χρέους.

Γιατί αυτό μπορεί να σημάνει σημαντική ελάφρυνση αν αυτό απαιτείται. Που… δεν απαιτείται προς το παρόν μια και οι απόψεις του ΔΝΤ επί του θέματος δεν είναι μεν ακριβώς λάθος, αλλά όπως και να το κάνουμε οι ευρωπαϊκές προβλέψεις είναι πιο σωστές… Τι είπατε; Όσο για τον πλεόνασμα, μια χαρά είναι ο στόχος για 3,5%.

Και αν δεν βγει; Μην ανησυχείτε, γι αυτό δεν τον έχουμε τον «κόφτη”;

Επί της ουσίας πώς ερμηνεύονται οι αγκαλιές και τα φιλιά; 

Ότι μια χαρά τους βολεύει προς το παρόν ο Αλέξης Τσίπρας.

Τα ψηφίζει όλα. Ό,τι του ζητηθεί και ακόμη περισσότερα.

Ε, και αν κάνει και λίγο τον δύσκολο για εσωτερική και εσωκομματική κατανάλωση, δεν πειράζει. Κατανοητά είναι αυτά.

Στην ουσία όλα παίρνουν το δρόμο τους. Ακόμη και αν ξεστρατίζει σε ορισμένα για να χειριστεί επικοινωνιακά το πόπολο, δεν βαριέστε, υπάρχει κατανόηση. Άλλωστε είπαμε. Υπάρχει και η δικλείδα ασφαλείας που απλόχερα παρέχεται από την ελληνική πλευρά. Ο «κόφτης”.

Όλα καλά λοιπόν.

Προφανώς δεν έχει καταστραφεί το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, προφανώς δεν υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα και εκατομμύρια άνεργοι, προφανώς δεν μεταναστεύουν καθημερινά χιλιάδες επιχειρήσεις, προφανώς η χώρα δεν αντιμετωπίζει οικονομική καταστροφή, προφανώς… προφανώς… προφανώς…

Κουράγιο!

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top