Real opinions

Οι ονειρώξεις για φιλελεύθερη παρένθεση και η τελευταία προειδοποίηση της ΕΕ

Όταν είχε ανακοινωθεί ο ερχομός του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Junker στην Αθήνα, οι περισσότεροι είχαν υποθέσει πως επρόκειτο περισσότερο για μία εθιμοτυπική, παρά μία ουσιαστική επίσκεψη. 
Όταν μάλιστα έγινε γνωστό πως ο, ιδιαίτερα φιλέλληνας, Λουξεμβούργιος πολιτικός είχε έρθει μία ημέρα νωρίτερα, ανεπίσημα, για να συναντηθεί με φίλους του, οι εντυπώσεις αυτές έγιναν πιο έντονες.

Η παμπόνηρη αλεπού της ευρωπαϊκής πολιτικής όμως, είχε άλλα σχέδια. Είχε έρθει με συγκεκριμένο σχέδιο και το εφάρμοσε κατά γράμμα. Μιλώντας την Τρίτη στη Γενική Συνέλευση του Σ.Ε.Β., φρόντισε να μεταδώσει τα μηνύματα που ήθελε. Μηνύματα προς όλη την ελληνική πολιτική σκηνή. Τόσο προς την κυβέρνηση, όσο και την αντιπολίτευση…

Χαρακτηριστικότατη η ατάκα του προς τον πρωθυπουργό, ότι θα υπάρξουν και άλλες κυβερνήσεις μετά τη δική του.

Επίσης χαρακτηριστική (και σημαντική) ήταν η φράση του εκείνη που, στην πρώτη ματιά τουλάχιστον, στόχευε στην αντιπολίτευση: «Πρέπει όλοι οι Έλληνες να αναλάβουν την ιδιοκτησία του προγράμματος»…

Και οι δύο ατάκες, ήταν «σχεδιασμένες» να λειτουργήσουν σαν σύνολο και απευθύνονταν προς άπαντες.

Από την μία μεριά, ο φιλικότατος Jean Claude, σε άπταιστη διπλωματική, προειδοποίησε τον Αλέξη Τσίπρα: «Αν μπορείς, Αλέξη αγόρι μου. Αν δεν μπορείς, υπάρχουν κι άλλοι που περιμένουν».

Από την άλλη, φρόντισε να στείλει καθαρό μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη: «Τι είναι αυτά που ακούμε για νέο πρόγραμμα, πάλι;». Εκτός και, νομίζει κανείς ότι, η αποστροφή της ομιλίας του για «τελευταίο πρόγραμμα προς την Ελλάδα», ήταν τυχαία. Δεν ήταν…

Όπως τυχαίες δεν ήταν οι ευρωπαϊκές διαρροές στο New Europe, για το πάγωμα των ελληνικών κονδυλίων ΕΣΠΑ. Ούτε αυτές καθ’ αυτές οι διαρροές, ούτε ο χρόνος που έγιναν. Παρεκτός και πρέπει να πιστέψουμε ότι οι Βρυξέλλες έμαθαν μόλις τώρα, μετά από 8 χρόνια, για την πολυετή υπόθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού…

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, ήρθε σαν trailer (που λέμε και στο χωριό μου) να «καρφώσει» στο ελληνικό «καλάθι» για δεύτερη φορά, εχθές ο Klaus Regling (προσοχή pdf). Ο Managing Director του E.S.M. φρόντισε με ορισμένες φράσεις του, όχι μόνο να τονίσει τις προειδοποιήσεις Junker αλλά και να δώσει δικές του.

Διότι μόνο σαν προειδοποίηση (για τη δεύτερη αξιολόγηση) μπορεί να εκληφθεί η δήλωση ότι «οι καθυστερήσεις, που από 3 μήνες κράτησαν 9, κόστισαν πολύ». Όπως (άκρως) προειδοποιητικές ήταν οι αναφορές για την «ανάκαμψη που πήγαινε καλά το 2014» και «την Ελλάδα που είχε επιστρέψει στην οικονομική ανάκαμψη, αλλά η καλή πρόοδος διακόπηκε από τις πολιτικές εξελίξεις». 

Στο συγκεκριμένο σημείο μάλιστα, για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για το νόημα των λόγων του, συμπλήρωσε: 
«Αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα, μία σοβαρότατη οπισθοδρόμηση για την ελληνική οικονομία, πέρυσι. Η ανάπτυξη σταμάτησε απότομα (σ.σ. χρησιμοποίησε το ρήμα stall). Οι τράπεζες έκλεισαν και επιβλήθηκαν capital controls και πολύ από το καλό που είχε επιτευχθεί με τις μεταρρυθμίσεις νωρίτερα, αναιρέθηκε».

Λέτε να έπιασε ξαφνική νοσταλγία τον κύριο E.S.M. και ν’ άρχισε τις ιστορικές αναδρομές;

Όχι, βέβαια! Και η εξήγηση είναι εύκολη.

Με απλά λόγια, ο Γερμανός γραφειοκράτης, με θητείες στο Δ.Ν.Τ. αλλά και τις Βρυξέλλες, είπε στο πολιτικό μας σύστημα αλλά και σε όλους που μένουμε σε αυτή τη χώρα: «Κάνατε μεγάλα λάθη. Μην τα επαναλάβετε«…

Και τα μηνύματα των πιστωτών δεν περιορίστηκαν σε όσα είπαν οι δύο κορυφαίοι παράγοντες. Αντίστοιχες «προειδοποιήσεις» υπήρχαν, τόσο στη χθεσινή ομιλία της κυρίας Delia Velculescu στο συνέδριο του Economist, όσο και σε αυτήν του Mario Draghi, την Τρίτη το απόγευμα στο Ευρωκοινοβούλιο.

Η μεν πρώτη, αφού χτύπησε πρώτα μια φορά το καρφί, αναφερόμενη στη γνωστή θέση του Ταμείου για την ελάφρυνση του χρέους, φρόντισε να «ισιώσει» καλά και το πέταλο. Μιλώντας για «μεταρρυθμίσεις είναι πίσω, όσον αφορά τους δημοσιονομικούς στόχους» και για «υψηλή φορολογία και μείωση των συντάξεων» που δεν συνάδουν με το πρόγραμμα. Καταλάβατε…

Ο δε δεύτερος φρόντισε, με διπλωματική δεξιοτεχνία είναι η αλήθεια, να προσγειώσει όσους αφελείς πίστεψαν τις, τουλάχιστον αστήρικτες, πρόσφατες εξαγγελίες Κατσέλη. Λέγοντας πως τα capital controls «μπορούν να χαλαρώσουν» μεν, αλλά «με τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης». Για άρση τους δε, δεν είπε λέξη. Ακόμη, ξεκαθάρισε ότι είναι νωρίς για να υπάρξει ελληνική συμμετοχή στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE). Καταλάβατε και πάλι, νομίζω…

Τι συμβαίνει όμως και, Ευρωπαίοι και Δ.Ν.Τ., βάλλουν ομαδόν; 

Για ποιο λόγο χτυπούν τα καμπανάκια από όλες τις μεριές; Υπάρχει κάτι που δεν ξέρουμε και θέλουν να προειδοποιήσουν σχετικά;

Συμβαίνει, ότι πήραν είδηση τι «μαγειρεύει» η μαρμίτα του Μαξίμου. Είδαν το έργο μια φορά πέρυσι, στο τέλος του καλοκαιριού και δεν τους χρειάζεται δεύτερη για να καταλάβουν…

Βλέπουν τις (τουλάχιστον πρώιμες) κορώνες της «σκληρής διαπραγμάτευσης» για τα εργασιακά, τα περί αλλαγής του εκλογικού νόμου (μην ξεγελιέστε, η συνταγματική αναθεώρηση είναι «σάλτσα»), τα Σπίρτζεια δάκρυα για το Ελληνικό, τις (αβάσιμες) εξαγγελίες για άρση των capital controls, όλα όσα παρακολουθούμε κι εμείς τον τελευταίο μήνα και αντιλαμβάνονται. Πλήρως…

Τι αντιλαμβάνονται; 

Ότι ο νεαρός Δόκτωρ, μέσα στο κατακαλόκαιρο, στήνει νέο σκηνικό «σκληρής διαπραγμάτευσης». Όχι με στόχο να περάσει μέτρα στη Βουλή, αυτήν την φορά. Αλλά προσπαθώντας να αποχωρήσει από την εξουσία, με την μικρότερη δυνατή απώλεια πολιτικού κεφαλαίου. Και αφού έχει ρυθμίσει, όσο είναι δυνατόν, τις πιθανότητες για σύντομη επάνοδό του, στην πολυαγαπημένη του «καρέκλα».

Αντιλαμβάνονται, αν θέλετε, αυτό που ορισμένοι στο περιβάλλον της Ηρώδου Αττικού αποκαλούν το σενάριο της «φιλελεύθερης παρένθεσης»

Οι δανειστές λοιπόν, φροντίζουν να προειδοποιήσουν σε όλους τους τόνους, πως θεωρούν ότι η κατάσταση δεν σηκώνει εκλογές. Και πως, ακόμη και αν γίνουν, η όποια νέα κυβέρνηση έρθει στην εξουσία, θα πρέπει ν’ ακολουθήσει το ίδιο πρόγραμμα…

Τα μηνύματα εστάλησαν και υπήρξε μεθοδική και αμέριστη φροντίδα, ώστε να είναι βέβαιο ότι παρελήφθησαν. 

Μένει να δούμε αν, ο βασικός παραλήπτης, θα τα λάβει υπόψη του ή θα τα πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων.

Μένει να δούμε εάν οι Έλληνες θα χρειαστεί να τρέχουν από τις παραλίες στις κάλπες…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή

Σχολίαστε

Popular

To Top