Οικονομία

Φορολογικό-επιδοτήσεις-προκαταβολές: Η τριπλή κοροϊδία των αγροτών από τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Με την ευκαιρία ψήφισης του φορολογικού νομοσχεδίου, διάφοροι κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες έκαναν δηλώσεις με έμφαση το γεγονός ότι οι αγρότες με εισόδημα έως 21.500 ευρώ το χρόνο δεν θίγονται από τα νέα μέτρα ενώ ελαφρύνονται αυτοί με 15.000 ευρώ. 
Δεν το ξέρω, αλλά μάλλον δεν λένε ψέματα, αφού είναι θέμα αριθμητικής.

Το ερώτημα όμως είναι αλλού: είναι οι χαμηλού εισοδήματος αγρότες αυτοί που θα βγάλουν τον κλάδο από την κρίση και κατά συνέπεια θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι που τους φροντίσαμε; Έναν κλάδο που, σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού Γεωργίας, αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στην ανάκαμψη (sic).

Είναι οι αγρότες των 20.000 ευρώ που θα κάνουν τις αναγκαίες επενδύσεις σε γνώση, σε μηχανήματα, σε έγγειες βελτιώσεις, σε αποθήκες και ζωικό κεφάλαιο? Οι άνθρωποι αυτοί, αν μένουν στο χωριό και δεν έχουν παιδιά, τότε με 1.500 ευρώ το μήνα την βγάζουν καλά. Αν όμως έχουν παιδιά και ειδικά που σπουδάζουν, τότε θα είναι αναγκασμένοι να σφίξουν μια ακόμη τρύπα στη… λωρίδα που λέγαν και οι παλαιότεροι, για να τα φέρουν βόλτα. Ούτε σκέψη για επενδύσεις. Και ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις, ξεχάστε την!

Πιστεύω ακράδαντα οτι οι αδύναμοι θα πρέπει να τυγχάνουν ιδιαίτερης φροντίδας. Αλλά το θέμα της κοινωνικής στήριξης αφορά όλες τις κοινωνικές ομάδες και όχι μόνο τους αγρότες. Οι αγρότες είναι ένας παραγωγικός κλάδος και ως τέτοιον θα πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε. Οι αγρότες που έχουν ανάγκη στήριξης είναι μια κοινωνική ομάδα από τις πολλές που χρειάζονται βοήθεια.

Οι πιο ευκατάστατοι αγρότες τώρα, θα δουν μια σημαντικότατη μείωση στα εισοδήματά τους, αφού για πρώτη φορά από γεννήσεως του θεσμού θα φορολογηθούν και οι επιδοτήσεις. Οι οποίες μάλιστα είναι και σημαντικά μειωμένες σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Θα πρέπει πρώτα να συνέλθουν από το σοκ που θα πάθουν όταν δουν το φόρο τον επόμενο χρόνο και ύστερα να σκεφτούν αν θα επενδύσουν ή όχι.

Βέβαια, η φορολόγηση των επιδοτήσεων είναι μια από τις πολλές άστοχες και ατυχείς κινήσεις του οικονομικού επιτελείου, το οποίο έχει πραγματική άγνοια, κοινώς μεσάνυχτα, για τα τεκταινόμενα σε ένα από τους σημαντικότερους παραγωγικούς κλάδους της χώρας.

Οι επιδοτήσεις υλοποιούν μια πανευρωπαική πολιτική, που σκοπό έχουν όχι τόσο να στηρίξουν την αγροτική παραγωγή αλλά κυρίως το αγροτικό εισόδημα για να μην ερημώσει η ύπαιθρος και μαζευτούν όλοι στις πόλεις.

Αν η κυβέρνηση εκτιμά οτι είναι υψηλές, τότε να το πει και να τις περικόψει στο ύψος που επιθυμεί. Να χρησιμοποιήσει μάλιστα τα χρήματα που θα προκύψουν για κάποιον άλλο σχετικό σκοπό.

Τώρα με την φορολόγηση τι κάνει: μεταφέρει χρήματα από την ύπαιθρο στον δημόσιο τομέα που κατά κανόνα εδρεύει στις πόλεις, καταστρατηγώντας το πνεύμα και το γράμμα του κοινοτικού νόμου.

Αν αυτό δεν είναι παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, τότε τι είναι; 

Εκτιμώ ότι συμμετοχή και συνενοχή Κοινοτικών αξιωματούχων στο «έγκλημα” είναι αυτό που θα μας σώσει από ένα δεύτερο πακέτο Χατζηγάκη!

Κι αν τα πράγματα στην ύπαιθρο ήταν ρόδινα και ο δημόσιος τομέας υγιής, τότε να καταλάβω οτι ένα μέρος των Ευρωπαϊκής προέλευσης χρημάτων να πάει στον γενικό κορβανά. Εδώ όμως η ύπαιθρος αργοσβήνει, ο δε δημόσιος τομέας είναι παρόν κυρίως στις πόλεις και τα χρήματα ξοδεύονται κατά κόρον για μισθούς.

Αρα θα πρέπει να διορθωθούν οι πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργείου Γεωργίας, οτι παραμονές του Πάσχα δόθηκαν στους αγρότες τόσα εκατομμύρια ευρώ να κάνουν γιορτές. Να συμπληρώσουμε οτι μέρος αυτών θα τους τα ζητήσουμε πίσω το φθινόπωρο για να κάνει γιορτές και ο δημόσιος τομέας!

Ενα άλλο ατόπημα του φορολογικού που ψηφίστηκε αναφορικά με τα αγροτικά θέματα είναι αυτό την αυξημένης προκαταβολής.

Στον αστικό τομέα της οικονομίας, κατά κανόνα και φυσικά όχι πάντα, τα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών της μιας χρονιά μοιάζουν αρκετά με της επόμενης. Ένας επαγγελματίας έχει κάνει τους πελάτες του, έχει μάθει τη δουλειά του και έχει ρυθμίσει την ζωή του αναλόγως (τα τελευταία χρόνια βέβαια αυτό δεν ισχύει, αλλά ας το παραβλέψουμε προς στιγμή). Στη αγροτική παραγωγή υπάρχει το μεγάλο θέμα της της παρενιαυτοφορίας, της κυκλικότητας δηλαδή της παραγωγής. Πολλά γεωργικά προϊόντα, κυρίως δενδρωδών καλλιεργειών, ακολουθούν για φυσικούς λόγους μια κυκλικότητα στην παραγωγή. Την μια χρονιά βγάζουν μεγάλη παραγωγή την επόμενη μικρότερη, μικρή ή και σχεδόν καθόλου. Τέτοια είναι σημαντικότατα για τον τόπο μας προϊόντα, όπως το λάδι, τα εσπεριδοειδή, τα κελυφωτά φιστίκια, τα μήλα κ.α.

Έτσι λοιπόν, ένας παραγωγός λαδιού, την καλή του χρονιά θα φορολογηθεί με ένα υψηλό συντελεστή της τάξης του 45% και την επόμενη με έναν πολύ χαμηλό, αφού θα έχει ελάχιστη παραγωγή. Θα δώσει δε την πρώτη χρονιά και μια υψηλότατη προκαταβολή της τάξης του 75% με το σκεπτικό οτι θα έχει έναν αντίστοιχο φόρο του χρόνου.

Αμ δε! Τον επόμενο χρόνο δεν θα έχει εισόδημα, όχι γιατί τεμπελιάζει αλλά γιατί έτσι είναι η φύση του προϊόντος που καλλιεργεί. Ο παραγωγός όμως αυτός είχε προγραμματίσει να περάσει με τα χρήματα αυτά δύο χρόνια. Τώρα όμως αναγκάζεται να τα δώσει όλα σε φόρους και εισφορές.

Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιος θα βγάλει το κάρο από την λάσπη?

Ο αγρότης των 20.000 ευρώ που δεν του φτάνουν τα χρήματα, ή ο αγρότης με καλλιέργειες με παρενιαυτοφορία που θα δίνει το σύνολο σχεδόν του εισοδήματός του σε φόρους ή ο νοικοκύρης που είχε τις επιδοτήσεις για να ¨περνάει” και με ότι έβγαζε από την καλλιέργεια προσπαθούσε να βελτιώσει τις συνθήκες δουλειάς του? Κανείς από αυτούς!

Και σιγά μην έλθουν τα διάφορα funds να επενδύσουν στην ελληνική πρωτογενή παραγωγή! Έχουν γίνει διάφορες προσπάθειες τα καλά χρόνια ξένων επενδύσεων στο χώρο αυτό, οι οποίες απέτυχαν πολύ πριν φθάσουν τα πράγματα στα χρήματα.

Το περιβάλλον είναι πολύ εχθρικό για ξένες επενδύσεις.

Άρα με την ψήφιση του φορολογικού νομοσχεδίου έσβησαν και οι τελευταίες ελπίδες να πρωτοστατήσει η γεωργία στην ανάκαμψη! 

Να δούμε ποιος θα την κάνει τελικά!

Του Δημήτρη Αντωνόπουλου
capital.gr

Πηγή

Σχολίαστε

Popular

To Top