Real opinions

Το παράλληλο σύμπαν του ΣΥΡΙΖΑ

Στην αρχή είχαμε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. 
Θεωρήθηκε ότι προερχόταν από κάποιο άγνωστο παράλληλο σύμπαν, από οιονδήποτε καταλάβαινε βασικά δημοσιονομικά και ήξερε απλή αριθμητική. 
Εκτός των κομμάτων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και των ΑΝ.ΕΛ. και των ψηφοφόρων τους βέβαια…

Μετά, στο εξάμηνο της επικής Βαρουφακειάδας, εμφανίστηκε το παράλληλο νόμισμα. Αυτό, ευτυχώς, όλοι κατάλαβαν γρήγορα από πού προερχόταν και, κυρίως, που οδηγούσε. Οπότε μας αποχαιρέτησε σύντομα. Με την θεαματικότερη, αλλά και ακριβότερη για τους φορολογουμένους, κωλοτούμπα στην Ελληνική πολιτική Ιστορία.

Αλλά δεν έχει τόση σημασία. Το σημαντικό είναι πως η ιδέα του παράλληλου νομίσματος είχε πολύ σύντομη ζωή και αποσύρθηκε από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας με δόξα και τιμή (και ένα τρίτο Μνημόνιο €75-86 δισ. Να το χαιρόμαστε). Βέβαια στην ζωή ποτέ δεν μπορεί κανείς να πει ποτέ. Και τα ατυχήματα, δυστυχώς, δεν είναι ανθρωπίνως δυνατό ν’ αποκλειστούν…

Τα παράλληλα εφευρήματα δεν σταμάτησαν στην δημιουργία νομίσματος. Λίγο μετά μας προέκυψε παράλληλο τραπεζικό σύστημα. Θυμάστε! Εκείνο που μας έλεγαν ότι θα φτιαχτεί μια Αναπτυξιακή Τράπεζα που θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη. Που κάποια στιγμή, περιχαρείς οι κυβερνητικοί παράγοντες, μας ανακοίνωσαν ότι θα υλοποιούνταν με συμμετοχή στην Αναπτυξιακή Τράπεζα των BRICS. Η συγκεκριμένη φιλοδοξία της, τότε, Πρώτης Φοράς Αριστερά, διαλύθηκε σαν καπνός. Όταν, κάποιοι “τεχνοφασίστες” τεχνοκράτες των BRICS, πληροφόρησαν την κυβέρνηση ότι για να γίνει πραγματικότητα η φιλοδοξία αυτή, ήταν απαραίτητη μια μικρή λεπτομέρεια. Απαιτούνταν $ 10 δισεκατομμύρια για την συμμετοχή της χώρας στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας. Έτσι έληξε άδοξα η εποποιΐα του παράλληλου τραπεζικού συστήματος…

Για να αναβιώσει λίγες μέρες μετά τις εκλογές. Σαν παράλληλο πιστωτικό σύστημα. Αυτό εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει. Κατά καιρούς και ανάλογα τις επικοινωνιακές δυσκολίες της κυβέρνησης, επανέρχεται στο προσκήνιο. Έχει εξηγηθεί παλιότερα γιατί και αυτό ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας. Η στήλη υποθέτει ότι, όταν θα έρθει η ώρα του, θα μας αφήσει και αυτό χρόνους. Αμέσως μόλις βρεθεί κάποιος Χριστιανός (Ορθόδοξος, Καθολικός, Μωαμεθανός, Βουδιστής, κάτι τέλος πάντων) να εξηγήσει στους αρμόδιους της κυβέρνησης ότι πιστωτικό σύστημα εκτός εποπτείας Ε.Κ.Τ. και Ευρωσυστήματος απαγορεύεται να υπάρχει. Όπως και ότι η δημιουργία συστημάτων “πυραμίδας” έχει βαριές ποινικές ευθύνες. Που η απόδοσή τους καταλήγει συνήθως σε ανήλιαγα μπουντρούμια…

Πριν το παραπάνω όμως, στην προεκλογική περίοδο (τι παράξενο), μας είχε προκύψει και άλλη μία “παραλληλία”. Το παράλληλο πρόγραμμα. Τι είναι αυτό; Θεωρητικά, η κυβέρνηση θα εφάρμοζε ένα πρόγραμμα “για ελάφρυνση των ασθενέστερων”. Μάταια προσπαθούσαν οι λογικοί να εξηγήσουν ότι κάτι τέτοιο ήταν ανέφικτο. Επειδή η φρεσκοϋπογεγραμένη (τότε) συμφωνία απαγόρευε ρητά και ξεκάθαρα οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία είχε δημοσιονομικό κόστος (κοινώς χρειαζόταν λεφτά για να υλοποιηθεί), χωρίς προηγούμενη συμφωνία των Θεσμών. Η απάντηση ήταν πάντα μια θύελλα από “παράλληλα” (και εντελώς ανεφάρμοστα) ισοδύναμα μέτρα που θα έβρισκε η κυβέρνηση…

Το παραμύθι άντεξε μέχρι εχθές το απόγευμα. Ο πρωθυπουργός την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας τεράστια πίεση από τους “αγανακτισμένους” βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., έφερε το σχετικό νομοσχέδιο στις επιτροπές της Βουλής. Με στόχο να ψηφιστεί πριν τα Χριστούγεννα. Χωρίς να έχει προηγουμένως πάρει την έγκριση της Quadriga, όμως…

Ίσα που πρόλαβε να φτάσει στην Ολομέλεια. Το Euro Working Group “ζήτησε”(λέγε με απαίτησε) να αποσυρθεί για να συζητηθεί με τους Θεσμούς, μετά τις Γιορτές. Αλλιώς δεν θα ενέκρινε την υποδόση τους €1 δισ.

Σε αυτήν την συζήτηση η κυβέρνηση θα πρέπει να παρουσιάσει την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου (!!!) που κοστολογεί τεκμηριωμένα τις ενέργειες του νομοσχεδίου και ισοδύναμα μέτρα κάμποσων εκατομμυρίων. Σε απλά Ελληνικά, αν το ξαναδείτε, να μας γράψετε…

Παράλληλο το ένα, παράλληλο το άλλο, παράλληλο ετούτο, παράλληλο κι εκείνο, η κατάσταση διαιωνίζεται. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε πώς να μαθαίνουν από τα λάθη τους. Και κάθε ένα που κάνουν, σπρώχνει την χώρα και πιο χαμηλά. Και όσο πάει, ο γκρεμός όλο (ξανά)έρχεται και πιο κοντά…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top