Politics

Οι νόμοι του Μίνωα

Τ​​ο έτος I τού ημερολογίου της Γαλλικής Επανάστασης, ήτοι το σωτήριον 1793 για τη δική μας χρονολόγηση, ζητήθηκε από τον Ερώ ντε Σεσέλες να συντάξει το νέο σύνταγμα της δημοκρατίας. 
Αυτός, αριστοκράτης που στρατεύθηκε με τους Ιακωβίνους, συγγραφέας του έργου «Θεωρία της φιλοδοξίας», δικηγόρος και μάλλον επηρμένος αλαζών, ζήτησε από την Ακαδημία των Επιγραφών τους Νόμους του Μίνωα για να τους αντιγράψει. 
Ο θρύλος μάλιστα λέει ότι ήταν Παρασκευή και ζήτησε να του τους στείλουν επειγόντως ώς τη Δευτέρα το πρωί. Τους έκανε πλάκα, δοκίμαζε τις γνώσεις τους κι ο ίδιος ενθουσιασμένος διαπιστώνει ότι κανείς δεν ήξερε ότι οι νόμοι δεν υπήρξαν ποτέ.

Τον επόμενο χρόνο αποκεφαλίστηκε στην γκιγιοτίνα μαζί με τον Δαντών και τον Καμίγ Ντεμουλέν.

Ως γνωστόν οι φανατικοί, όπως ο Ροβεσπιέρος, δεν σηκώνουν από αστεία και στον Ερώ άρεσαν πολύ.

Υπόθεση εργασίας κάνω. Φαντασθείτε τι θα γινόταν αν κάποιος πρότεινε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα του 2015.

Αν κάποιος πολύ σοβαρά πρότεινε η συνταγματική αναθεώρηση να γίνει βάσει μιας μυθικής νομοθεσίας που δεν υπήρξε ποτέ.

Εντάξει, θα μου πείτε, εμείς διαθέτουμε μια ολόκληρη φυλή από συνταγματολόγους.

Διαθέτουμε επίσης και πολλές φυλές «ελληνοβαρεμένων» καθώς και μεγάλα αποθέματα αγραμματοσύνης. Αρκετά πάντως ώστε να επιτρέψουν σε μια τέτοια πρόταση να κάνει τον γύρο του Διαδικτύου, να συζητηθεί σε βαρυσήμαντες τηλεοπτικές εκπομπές.

Πόσα από τα μέλη της κυβέρνησης θα αντιδρούσαν χωρίς δεύτερη σκέψη στο γελοίον του πράγματος;

Και πόσοι από τους βουλευτές όλων των παρατάξεων;

Ισως επειδή την φοβόμαστε, ίσως επειδή δεν τολμούμε να την αποδεχθούμε, έχουμε την τάση να εξευγενίζουμε την αγραμματοσύνη του δημόσιου βίου.

Να δίνουμε ιδεολογικό πρόσημο σε τοποθετήσεις οι οποίες απλώς οφείλονται στη νοητική ένδεια των υποκειμένων τους.

Οταν κάποιος μιλάει για «ψητό Μαροκινό», όταν λέει, όπως ο πρωθυπουργός, ότι «δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα» ή ότι «οι μετανάστες λιάζονται στις πλατείες», το πρώτο πράγμα που οφείλουμε να σκεφτούμε είναι πως όλοι αυτοί δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιούν. Αγραμματοσύνη σε πρώτο επίπεδο, όπως εκείνο το μνημειώδες όπου το «Χρόνου φείδου» έγινε «ο χρόνος είναι φίδι».

Υπάρχει και η αγραμματοσύνη σε δεύτερο επίπεδο. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν όσοι ξέρουν μεν τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιούν, αλλά δεν έχουν την παιδεία για να αποτιμήσουν την αξία της. Οπως ο κ. Κρανιδιώτης που μίλησε για την «αξύριστη χήρα» του Μηνά Χατζησάββα ή η συγγραφεύς που μίλησε για τον «συνωστισμό» στη Σμύρνη.

Οταν δεν γνωρίζεις τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιείς, όταν δεν γνωρίζεις την αξία της σημασίας τους, τότε δεν μπορείς να διακρίνεις την αλήθεια από το ψέμα.

Πολλοί αποδίδουν την ικανότητα του κ. Τσίπρα να αυτοαναιρείται και να αυτοδιαψεύδεται σε κάποιο σατανικό στρατηγικό ταλέντο που διαθέτει.

Φοβάμαι όμως πολύ ότι πάσχει από το σύνδρομο του Μίνωα.

Κοινώς δεν αντιλαμβάνεται τι λέει.

Κι αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί αυτό δεν διορθώνεται με τίποτε.

Θα έλεγε κανείς ότι διορθώνεται με επιστροφή στα μαθητικά θρανία. Αν βέβαια και εκεί πολλοί από τους διδάσκοντες φοβούμαι πως δεν θα αντιλαμβάνονταν πως η πρόταση για τους νόμους του Μίνωα είναι πλάκα.

Τ.Θεοδωρόπουλος
kathimerini

Πηγή

Popular

To Top