Politics

Λεβέντη μου, είσαι το ταίρι μου – Στα τέσσερα, στα τέσσερα…

Είσαι το ταίρι μου...

Μπορεί να άργησε να μπει στη Βουλή ο Βασίλης Λεβέντης αλλά έπεσε στα καλύτερα. Η “πρώτη φορά Αριστερά” κυβέρνηση κρέμεται από τα χείλη του. Αύριο-μεθαύριο μπορεί να κρεμαστεί και από τις ψήφους του. 
Να δείτε, λέει, πώς του μιλούσε ο Πρωθυπουργός στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Τύφλα να ‘χουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όταν διπλαρώνουν τους δικούς του βουλευτές.

Με το “σεις και με το σας” τους έχουν στη Βουλή – όλο ευγένειες. “Περιπεράστε, περικαλώ”, που έλεγε και η Δέσποινα Στυλιανοπούλου στις ταινίες της.

Του πήρε τριάντα χρόνια, αλλά μπήκε στη Βουλή την ώρα που υπάρχουν άνθρωποι να αναγνωρίσουν την αξία του. Να βάλει κι αυτός ένα χέρι στη διάσωση, βρε αδελφέ. Ο Γ. Παπανδρέου καλύτερος ήταν που μας έσωσε πρώτος; Ή ο Καμμένος που μας σώζει τώρα; Γιατί όχι λοιπόν; “Αντέχει ετούτος ο παλιότοπος…”, έλεγε ο μακαρίτης Τάσος Σεχιώτης. “Είναι γραφικός”, λένε μερικοί; Και λοιπόν; Προτιμότερος ένας καλόπιστος γραφικός, από κάτι σούργελα και κάτι μούρες των δυο κομμάτων που κυβερνούν από τον Ιανουάριο – που να μην έσωναν. Για να μην πιάσουμε τους παλιότερους.

Θα δώσει αξιοπιστία

Τι λέγαμε; Α, για την επικείμενη ευτυχή συγκυρία να συνυπάρξουν στην κυβέρνηση Τσίπρας-Καμμένος-Λεβέντης. Και μην ακούτε που λέει η Όλγα με το χαμόγελο, ότι “δεν υπάρχει κανένα φλερτ”. Τον Αλέκο Φλαμπουράρη τον ρώτησε; Από τις κινήσεις και τα λεγόμενα του σοφού πρωθυπουργικού μέντορα προκύπτει ότι μέχρι και υπουργό μπορεί να δούμε τον επικεφαλής της Ένωσης Κεντρώων. Τώρα, εδώ που τα λέμε, καλύτερος θα είναι από κάτι άλλους που κάνουν τους υπουργούς σήμερα.

Άσε που είναι και προφήτης. Τόσα από όσα έχει πει “βγήκαν”. Οπότε θα αποκτήσει και η κυβέρνηση μια άλφα αξιοπιστία. Χώρια που μπορεί να τη βοηθήσει με τις “γνωριμίες του στην Ευρώπη”, καταπώς έλεγε προεκλογικά. Τον πίστεψε τόσος κόσμος, γιατί όχι και ο Τσίπρας; Εδώ είχε τον Βαρουφάκη να μιλάει με τους Ευρωπαίους. Τουλάχιστον ο Λεβέντης δεν θα γυρνά με τα πουκάμισα έξω.

Κάθε σπίτι και τον βουλευτή του

Φυσικά, όπως γίνεται πάντα στις κορυφαίες πολιτικές συναντήσεις, υπάρχουν και εμπόδια: ο Λεβέντης βάζει εννέα όρους, όσοι είναι και οι ψήφοι του. “Έλα μωρέ, αυτά είναι αέρας”, που θα έλεγε και ο κυρ Αλέκος. Εξάλλου το είπε: “Τους πέντε μπορούμε να τους δεχθούμε”.

Οπότε όλα θα πάνε καλά. Ο κυβερνητικός νυμφίος έχει και ιδέες. Π.χ., αυτό που θα σκαντζάρει τους βουλευτές του κάθε έξι μήνες, ώστε να περάσουν από τη Βουλή όσο πιο πολλοί γίνεται, λίγο πράγμα είναι; Για φανταστείτε να το έκαναν όλα τα κόμματα. Σε κάθε τετραετία θα είχαμε κοντά στους 5.000 βουλευτές. Κάντε τον λογαριασμό να βρείτε σε πόσα χρόνια θα μπορούσε να έχει βγάλει βουλευτή κάθε οικογένεια και να σταματήσουν οι Έλληνες να βρίζουν τη Βουλή. Άπαιχτο, ε;

Ποιο ΠΑΣΟΚ και ποια Ν.Δ.;

Μπορεί η συζήτηση για συνεργασία με τον Λεβέντη να είναι προς το παρόν παράνομη –”σαν κομμουνιστικός ασύρματος” που έλεγε και ο Μίμης Φωτόπουλος στην “Καφετζού”– αλλά όταν με το καλό θα συμβεί το μοιραίο, θα προβληθεί σαν εξισορρόπηση δυνάμεων. Στο δεξιό άκρο ο Καμμένος, κεντρώος ο Λεβέντης, μαλακώνει το πράγμα. Τώρα πώς θα τα συμβιβάσουν όταν ο Λεβέντης λέει τον Καμένο “ακροδεξιό” –Θεός φύλαξοι– θα δείξει.

Άλλωστε ο Λεβέντης είναι από μόνος του μια διεύρυνση προς τα δυο “παλιά” κόμματα – τα “παλιοκόμματα” που θα έλεγε και η Τζένη Καρέζη ως “Δεσποινίς διευθυντής”. Δεν γουστάρει, ας πούμε, η Φώφη Γεννηματά ως ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την κυβέρνηση; Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι. Καλύπτει το κενό ο Λεβέντης, διότι το 1974 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Πού ήταν τότε η κυρία Φώφη; Άρα, ποιος εκφράζει καλύτερα τις παραδόσεις του Κινήματος, από την Ένωση Κέντρου ακόμη;

Μετά δεν θέλουν οι Δεξιοί να συνεργαστούν; Ποτέ μη σώσουν. Ο Βασίλης Λεβέντης να ‘ναι καλά: υπήρξε υποψήφιος με τη Ν.Δ. το 1989. Άρα και από αυτή την πλευρά είμαστε καλυμμένοι. “Πώς να το κάνουμε, δηλαδή”, που έλεγε και ο Χατζηχρήστος στον “Μπακαλόγατο”. Άλλωστε αυτός ο καλοκάγαθος άνθρωπος δεν είναι μια ζωή κόντρα στη διαπλοκή και τους “Καραμανλοπαπανδρεομητσοτάκηδες”;

Τι φρέντο, τι φραπέ

Για να το κλείσουμε –το έχει κλείσει, άλλωστε, προς το παρόν ο ίδιος ο Λεβέντης– οι δυο πλευρές ταιριάζουν και στα σύμβολα. Πάρτε, π.χ., τον Αλέκο Φλαμπουράρη – που είναι σαν να παίρνεις τον ίδιο τον Τσίπρα. Τι πίνει όταν βγαίνει στην τηλεόραση; Φρέντο. Τι είναι ο φρέντο; Νες καφές χτυπημένος. Τι έπινε ο πρόεδρος Λεβέντης στο ηρωικό Κανάλι 67, για να μην τον παίρνει ο ύπνος; Έπινε φραπέ. Έχει διαφορά ο φρέντο από τον φραπέ; Καμία. Τυχαία ανέλαβε το προξενιό ο κυρ Αλέκος; Δένουν τα γούστα τους. Οπότε μιλημένα ξηγημένα: η κυβέρνηση πάει για αύξηση δύναμης στη Βουλή. Θα είναι δικαίωση και για τον Αλέξη και για τον Λεβέντη. Και επιπλέον με την προσχώρηση της Ένωσης Κεντρώων, θα ανεβεί το επίπεδο και των τριών Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

Όχι άλλη διαπραγμάτευση

Κάτι να γίνει με το Μαξίμου-τράβελ. Κάποιος, τέλος πάντων, να μιλήσει σε όποιον βγάζει αβέρτα-κουβέρτα εισιτήρια στον πρωθυπουργό και ξεπορτίζει στα “ξένα κράτη” που λέει και ο Σταύρος Θεοδωράκης. Να κάνουμε ταμείο;

Στις Βρυξέλλες διαπραγματεύθηκε σκληρά με τους Ευρωπαίους για να μην περάσει το Μνημόνιο Γιούνκερ, αλλά το δικό του – που είναι και το “καλύτερο ever”, που λένε και οι πιτσιρικάδες. Μετά πήγε στην Αμερική, τον έβαλαν να μιλήσει με τον Κλίντον και έχασε στημένο παιχνίδι. Έτσι βγήκε το καλοκαίρι, απλώς με διαλυμένες τράπεζες –λόγω Δημοψηφίσματος– κι ένα Μνημόνιο να, μετά συγχωρήσεως.

Με το που μπήκε ο χειμώνας βρέθηκε στα ξεκούδουνα στην Άγκυρα, όπου κρέμασε τους Κύπριους, με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκείνο το βέτο τους να ζούμε να το θυμόμαστε. Στο καπάκι, από το Τελ Αβίβ έχρισε την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα και των Ισραηλινών και των Παλαιστίνιων – αυτό είναι για Νόμπελ Ειρήνης.

Μετά πετάχτηκε στις Βρυξέλλες όπου έκανε τον Νταβούτογλου νοικοκύρη με το προσφυγικό και συνέβαλε να του σκάσουν οι Ευρωπαίοι κάνα τριάρι δισ. ευρώ για να πνίγει λιγότερους πρόσφυγες. Χώρια που, όπως τον προειδοποίησε ο Αβραμόπουλος, έτσι όπως τα ‘κανε υπάρχει κίνδυνος να ακούμε “Σένγκεν” και να νομίζουμε ότι είναι γκατζετάκι. Από εκεί πέρασε στη Γαλλία για το κλίμα, όπου κατάφερε να του την πέσει η Greenpeace, γιατί κινήθηκε στη γραμμή των εφοπλιστών στα θέματα της θαλάσσιας ρύπανσης.

Υπάρχουν και τα παλιότερα στη Μόσχα όταν ζήτησε από τον Πούτιν λεφτά για να φύγει από την Ευρωζώνη. Γάτα ο άλλος, του είπε “πήγαινε, αγόρι μου, ως τη γωνία να δεις αν έρχομαι” και τη γλυτώσαμε. Να του ανάβουμε και κανένα κεράκι, ε;

Αναδημοσίευση από το “Κεφάλαιο” που κυκλοφορεί.
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top