Οικονομία

Εξ απορρήτων στην οικονομία

Απλά, δεν θέλουν

Σύμφωνα με τον υπάρχοντα σχεδιασμό οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές για την αποκρατικοποίηση του ΟΛΠ θα πρέπει να έχουν υποβάλει δεσμευτικές προσφορές για το 51% του Οργανισμού μέχρι και τις 15 Δεκεμβρίου, δηλαδή σε δέκα ημέρες. 
Ωστόσο, αυτή την στιγμή η σύμβαση ανάμεσα στον ΟΛΠ και το ελληνικό δημόσιο, καθώς και μία σειρά από άλλα ζητήματα, όπως οι εργασιακές σχέσεις, είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους φορείς του Δημοσίου. 
Κατά συνέπεια είναι ανθρωπίνως αδύνατο, όση καλή θέληση και να υπάρχει από τους επενδυτές, να υποβάλουν προσφορά, όταν δεν ξέρουν τι τελικά θα αγοράσουν, αφού πολλά από τα asset που έχει ο ΟΛΠ είναι υπό αίρεση, αν τελικά θα παραμείνουν στην κατοχή του ή θα πάνε… κάπου αλλού.

Η παροιμία που ταιριάζει γάντι σε αυτή την ιστορία που τείνει να γίνει τραγέλαφος είναι:

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει.

Capital controls – Αργεί ακόμη η άρση τους

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται έξι μήνες από την ημέρα που ήρθαν μετά «Βαΐων και κλάδων» τα capital controls στην Ελλάδα. Από τότε άλλαξαν πολλά στη χώρα. Οι Έλληνες έμαθαν το πλαστικό χρήμα, περιόρισαν τις καταναλωτικές συνήθειες και βέβαια περιμένουν την ημέρα που όλα αυτά θα ανήκουν στο παρελθόν. 

Η κυβέρνηση αρχικά έλεγε ότι τα capital controls θα αρθούν στο τέλος του έτους, μετά η εκτίμηση έκανε λόγο για τις αρχές του 2016 και τώρα η επικρατέστερη, κατά την κυβέρνηση, ημερομηνία είναι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2016. Ωστόσο η αλήθεια μάλλον είναι πιο δυσάρεστη, αφού σύμφωνα με τα όσα φέρεται να έχει πει ο Ευρωπαίος επίτροπος Π. Μοσκοβισί, αυτό δεν φαίνεται να γίνεται πριν από τις αρχές του 2017. Και όταν λέμε βέβαια άρση, εννοούμε άρση και όχι μερική χαλάρωση των περιορισμών. Αν προσέξει κανείς την ιστορία της Κύπρου θα δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Έχει δρόμο ακόμη το ΧΑ – Ακραίες συμπεριφορές

Η διακύμανση στις τιμές των τραπεζικών μετοχών το τελευταίο διάστημα δεν έχει προηγούμενο. Ωστόσο, αν δει κανείς προσεκτικά τους όρους και τις διαδικασίες με τις οποίες πραγματοποιήθηκαν οι αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών θα διαπιστώσει με μεγάλη ευκολία, ότι οι μεγάλες διακυμάνσεις -προς τα κάτω και μόνο- είναι απόλυτα φυσιολογικές. Και αυτό, διότι οι τιμές στις οποίες έγιναν οι αυξήσεις κεφαλαίου ήταν κατά πολύ χαμηλότερες από αυτές που ήταν στο ταμπλό. 

Κατά συνέπεια, ο νέος μέτοχος έχει ή θα έχει στα χέρια του μετοχές που υπολείπονται από αυτές στο ταμπλό. Άρα πουλάει για να γράψει το κέρδος και εν συνεχεία ευελπιστεί ότι μπορεί να τις αγοράσει σε χαμηλότερα επίπεδα. Το ίδιο κάνει και ο παλιός μέτοχος, προσπαθώντας να περιορίσει τη ζημιά. Η ισορροπία θα επέλθει όταν μπουν όλες οι μετοχές και όταν οι τιμές αύξησης και ταμπλό είναι σχετικά κοντά.

Ρήτρα βιωσιμότητας – Πραγματική παράνοια

Αυτό που συμβαίνει με τις συντάξεις δεν φαίνεται να έχει προηγούμενο. Και δεν μιλάμε για το γεγονός ότι θα υπάρξουν μειώσεις. Αυτό ίσως και να ήταν αναγκαίο, από τη στιγμή που δεν μπόρεσε η κυβέρνηση να βρει άλλον τρόπο προκειμένου να βρει το 1,8 δισ. που απαιτείται με βάση το Μνημόνιο για το κομμάτι των συντάξεων. 

Η κυβέρνηση, όπως μαθαίνουμε, επιχειρεί να «κατακρεουργήσει» στην πραγματικότητα τις επικουρικές συντάξεις, ώστε η όποια απώλεια στις κύριες να περιοριστεί σημαντικά. 
Ωστόσο, όλοι θα θυμούνται τη δριμεία κριτική που άσκησε η σημερινή κυβέρνηση στην περίφημη πλέον ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Με την ρήτρα μηδενικού ελλείμματος οι μειώσεις θα ήταν περίπου 7%. Σήμερα το βαφτίζουν «ρήτρα βιωσιμότητας» και οι μειώσεις θα ξεπεράσουν ακόμη και το 30%. Αν αυτό δεν είναι παράνοια, τότε ποιο είναι;

Η ύφεση είναι εδώ αλλά… εμείς αγοράζουμε ελπίδα

Η ελληνική οικονομία έχει επιστρέψει σε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης από την ώρα που ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, τα ξημερώματα της 27ης Ιουνίου είπε την «μαγική» λέξη… δημοψήφισμα. Εν συνεχεία οι υπουργοί της κυβέρνησης έσπευσαν να μας καθησυχάσουν ότι τελικά η ύφεση δεν θα είναι τόσο μεγάλη όσο αρχικά κάποιοι έλεγαν. Μετά μάς είπαν -παρασυρόμενοι από τα αρχικά στοιχεία της ΕΣΛΤΑΤ- ότι δεν θα έχουμε ύφεση το 2015. Τελικά όλα δείχνουν ότι θα έχουμε και το μόνο που περιμένουμε είναι να μας πουν το πόσο τελικά θα είναι. 

Και αρχίζουν το ίδιο τροπάριο για το 2016. Κάποιοι υπεραισιόδοξοι, μεταξύ των οποίων και ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης, μας λένε ότι το πρώτο τρίμηνο του 2016 η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη.

Από αναβολή σε αναβολή

Οι επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών τα χρόνια της κρίσης, είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό -τουλάχιστον οι περισσότεροι- ήταν άνθρωποι «πεφωτισμένοι» που έβλεπαν μπροστά, είχαν όραμα, μεθοδικότητα και πάνω από όλα έλυναν προβλήματα που οι άλλοι δημιουργούσαν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν τα έσοδα του κράτους να αυξάνονται, η φοροδιαφυγή να φτάνει στο ναδίρ και οι συνεπείς πολίτες να βλέπουν τους φόρους τους να μειώνονται. 

Κάπου όμως εδώ το παραμύθι τελειώνει και επιστρέφουμε στην πεζή πραγματικότητα. Οι εξαγγελίες του υπουργείου έχουν μείνει στα χαρτιά, οι περισσότερες, όπως, για παράδειγμα, το περιουσιολόγιο για το οποίο τόσος ντόρος έχει γίνει. Και το κακό είναι ότι ακολουθείται ως κακέκτυπο η πολιτική των προηγούμενων «πεφωτισμένων», που ο λαός τούς καταδίκασε με την ετυμηγορία του.

«Πάγωσε» το επίδομα θέρμανσης

Κοντεύει να φτάσουν Χριστούγεννα και η απόφαση για τη χορήγηση του επιδόματος ακόμη να βγει. Να σημειωθεί ότι οι αρμόδιοι του υπουργείου Οικονομικών μας … «απειλούν» ότι θα βγει από τις αρχές Οκτωβρίου. Πέρασαν δύο μήνες και είμαστε ακόμη στο περίμενε. Και βέβαια όσοι πήραν πετρέλαιο δεν έλαβαν και ούτε πρόκειται να λάβουν στο άμεσο μέλλον το σχετικό επίδομα. 

Να σημειωθεί ότι όπως αναφέρουν οι πληροφορίες οι δικαιούχοι φέτος θα είναι οι μισοί σε σχέση με πέρυσι. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει. Γιατί τόσο μεγάλη καθυστέρηση; Ειδικά, μάλιστα, όταν είναι ηλίου φαεινότερον ότι αυτοί που τελικά θα το πάρουν, το έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη όσο ποτέ. Βέβαια, υπάρχει και η άλλη εξήγηση. Στην κυβέρνηση έκριναν ότι ο καιρός είναι καλός, που δεν χρειάζεται κάποιος να προμηθευτεί πετρέλαιο για θέρμανση.

imerisia.gr

Πηγή

Popular

To Top