Politics

Πίστεψες τον Τσίπρα; ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ – Το ξεσπίτωμα των νεόπτωχων!

«Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «Κανένας νέος φόρος», «Καμιά νέα μείωση συντάξεων», «Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ», «Κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ», «Επαναφορά του δώρου Χριστουγέννων στους συνταξιούχους», «Αφορολόγητο πετρέλαιο στους αγρότες» κ.λπ. είναι μόνο μερικά συνθήματα από το απάνθισμα των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ προς τους απελπισμένους Ελληνες πριν από έναν χρόνο

Οι Ελληνες πίστεψαν τον Τσίπρα, όπως και τους άλλους παλιότερα, και του εμπιστεύτηκαν το τιμόνι της χώρας για να ξαναδούν άσπρη μέρα έξω από τα μνημόνια και τις τρόικες που τόσα δεινά τους φόρτωσαν.

Σήμερα, πριν καν συμπληρωθεί ένας χρόνος από τη στιγμή που οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. εγκαταστάθηκαν στους θώκους της εξουσίας, όλες μα όλες εκείνες οι «δεσμεύσεις» μοιάζουν με μακρινή ανάμνηση χαμένης ελπίδας.
Η ανεμελιά των χρόνων της αντιπολίτευσης, όπου ανέξοδα μπορούσαν να τάζουν τα πάντα στους πάντες μέσα από την οίηση της ασχετοσύνης μετατράπηκε σε εφιάλτη. Εφιάλτη όμως όχι για εκείνους τους τζάμπα μάγκες που έταζαν από τα μπαλκόνια προκειμένου να υφαρπάξουν την ψήφο του κόσμου (αυτοί μια χαρά βολεύτηκαν), αλλά για όλους τους πολίτες της χώρας – είτε τους πίστεψαν είτε όχι.
Το άκρον άωτον της υποκρισίας είναι πως μέχρι τη στιγμή αυτή επιμένουν ότι δίνουν μάχες για τα δίκαια και συμφέροντά μας, ενώ παράλληλα καθημερινά μας ανακοινώνουν ένα νέο μέτρο, έναν νέο φόρο, μια νέα περικοπή. Κι όλα αυτά ανερυθρίαστα και χωρίς την ανάγκη να πουν μια συγγνώμη, μια κουβέντα έστω του στυλ ότι όταν τα λέγαμε ήμασταν άμαθοι ενώ η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Μια απολογητική κουβέντα κατανόησης και για τους προηγούμενους που δεν ήταν δα και λιγότερο πατριώτες απ’ ό,τι οι Συριζαίοι!
Στην ελληνική πολιτική, όμως, η γενναιότητα μιας συγγνώμης είναι άγνωστη αρετή. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σχεδόν πάντα, για όλα τα λάθη τους, οι πολιτικοί για το μόνο που νοιάζονται είναι πώς θα παρουσιάσουν τις ήττες τους ως νίκες στο εκλογικό σώμα, ποντάροντας στην εθνική αφέλεια, η οποία ούτως ή άλλως είναι ιστορικά δεδομένη.
Αφού λοιπόν η αριστερή μας κυβέρνηση, με εσάνς Καμμένου, μας επιδαψίλευσε με όποιον φόρο και μέτρο τής πρότειναν οι δανειστές, ήρθε η ώρα και για τα σπίτια. Τα κόκκινα δάνεια και οι συνακόλουθοι πλειστηριασμοί θα είναι ο νέος Γολγοθάς τόσο για τα δανεισμένα νοικοκυριά που αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους όσο και για την κυβέρνηση.
Τα δράματα που θα ζήσουμε από τον νέο χρόνο θα είναι ίσως το μελανότερο σημείο της πολύχρονης κρίσης. 
Νοικοκυριά που θα ξεσπιτώνονται όχι από κάποιους τζιχαντιστές, όπως οι Σύριοι πρόσφυγες, αλλά από δικαστικούς κλητήρες και τα κοράκια των funds στα οποία θα καταλήξουν πολλές χιλιάδες κόκκινα δάνεια καθημαγμένων Ελλήνων.
Και μπορεί μέσα σε όλους αυτούς που θα απολέσουν την προστασία της πρώτης κατοικίας να είναι και κάποιοι επαγγελματίες μπαταχτσήδες, στην πλειονότητα όμως θα είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία. 
Κι όσο κι αν τα οικονομικά manual προβλέπουν πως όταν ο δανειολήπτης αρνείται να πληρώσει τις δόσεις του τότε ενεργοποιείται η διαδικασία της υποθήκης, αυτό στην πράξη -δεδομένης της δυσμενέστατης οικονομικής συγκυρίας- θα δημιουργήσει τεράστια κοινωνικά και ανθρωπιστικά προβλήματα. 
Και αναρωτιέμαι πόσο προετοιμασμένοι είμαστε να δούμε σκηνές με αλλόφρονες πολίτες να βλέπουν τους εργάτες του δικαστικού κλητήρα να τους πετάνε τα υπάρχοντα στον δρόμο ή περιπτώσεις όπου οι παθόντες θα ξεσπούν την απόγνωσή τους με βία επί δικαίους και αδίκους.
Θα συμφωνήσω, πέραν από τις όποιες ενστάσεις, ότι το πρωτεύον ζητούμενο είναι να σωθούν οι τράπεζες και η εθνική οικονομία από την κατάρρευση, αλλά η πραγματική μαγκιά για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να σώσει μαζί με τη χώρα και τους πολίτες της. Διαφορετικά δεν θα χρειαζόταν να εκλέγουμε τους κυβερνήτες μας, απλά θα δίναμε τα κλειδιά της χώρας στους δανειστές και θα προσχωρούσαμε όλοι σε ένα νέο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. 
Ωστόσο, θέλουμε να ελπίζουμε ότι ακόμα η κυβέρνησή μας έχει κάποια περιθώρια να ορθώσει ανάστημα, γιατί διαφορετικά θα λουστεί τους χαρακτηρισμούς περί δωσίλογων, Γερμανοτσολιάδων, προσκυνημένων κ.λπ., τους οποίους η ίδια εισήγαγε στο πολιτικό λεξιλόγιο για τους αντιπάλους της.
Β.Στεφανακίδης
protothema

Πηγή

Popular

To Top