Politics

Το δις εξαμαρτείν ου λαού σοφού…

Ο θεσμικός ρόλος της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, είναι
να κρίνει το έργο της κυβέρνησης, να καταγγέλλει λάθη και παραλείψεις
και κυρίως να καταθέτει προτάσεις προς όφελος της χώρας και των πολιτών
και, αν έχει τη γενναιότητα, να στηρίζει αποφάσεις που είναι προς τη
σωστή κατεύθυνση. 
Πάντως, όχι αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, ακόμα και σε
επουσιώδη ζητήματα, γιατί τότε αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της
γελοιοποίησης και της χλεύης.
Στην παρούσα δυσκολότατη κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω του
κορωνοϊού -από τον οποίο προέκυψε η οικονομική κρίση-, η αξιωματική
αντιπολίτευση όχι μόνο δεν βρίσκει έναν θετικό λόγο για τους χειρισμούς
της κυβέρνησης, αλλά ασκεί μια δομική αντιπολίτευση κάνοντας την τρίχα
τριχιά, σε αντίθεση με την πλειονότητα της κοινής γνώμης -ακόμα και από
τις τάξεις των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ- που δίνει αρκετά credits στις
προσπάθειες της κυβέρνησης.
Αν όμως, όπως διακηρύσσει στεντορεία τη φωνή ο κ. Τσίπρας, η κυβέρνηση
αυτή είναι για τα… πανηγύρια, τότε πώς γίνεται σε όλες τις μετρήσεις
κοινής γνώμης να καταγράφονται τόσο υψηλές θετικές γνώμες και υψηλότατη
δημοφιλία του πρωθυπουργού;
Προφανώς κάτι τους διαφεύγει (πάλι) εκεί στην Κουμουνδούρου και εκφέρουν
πολιτικό λόγο που απευθύνεται μόνο στον στενό κομματικό τους πυρήνα και
όχι στο ευρύτερο κοινό της Κεντροαριστεράς, όπου κατά τα άλλα θέλουν να
ηγεμονεύσουν!
Κανείς δεν λέει πως όλα έγιναν τέλεια και δεν υπάρχουν προβλήματα,
αστοχίες, αδικίες στα μέτρα και τις πρόνοιες που ελήφθησαν τους
προηγούμενους μήνες και αφορούσαν σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι τα χρήματα, οι επιδοτήσεις και οι ρυθμίσεις
που έχουν γίνει αντιμετωπίζουν καθ’ ολοκληρίαν τα προβλήματα.
Μπορούμε όμως να παραβλέψουμε το γεγονός ότι με τα μικρά δημοσιονομικά
περιθώρια που υπήρχαν και υπάρχουν η κυβέρνηση έκανε πολλά – και ίσως
πάνω από τις αντοχές της οικονομίας;
Μπορούν να μηδενιστούν όλα μόνο και μόνο για να ασκηθεί αντιπολίτευση και να δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ πως δεν χαρίζει κάστανα;
Αραγε η καταγραφή σε όλες τις μετρήσεις που δείχνει την πλειονότητα των
πολιτών να λέει με άλλα λόγια πως ευτυχώς που τούτες τις κρίσιμες ώρες
δεν είναι οι τύχες μας στα χέρια των Συριζαίων δεν τους προβληματίζει
καθόλου;
Επικοινωνιακό κόλπο είναι η θετική (μέχρι τούδε, γιατί το μέλλον είναι
άγνωστο) αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης; Δεν άκουσαν και δεν είδαν
τίποτα για το τι συνέβη και συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης;
Θα συμφωνήσουμε ότι πέραν της υγειονομικής κρίσης, η οποία, σημειωτέον, είναι σε εξέλιξη, υπάρχει και η οικονομική.
Μια βαθιά ύφεση που θα έχει επιπτώσεις στο σύνολο του πληθυσμού. Ομως
αυτή η ύφεση δεν είναι του Κυριάκου και των λάθος επιλογών του.
Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και έτσι πρέπει να το δούμε.
Απλά η χώρα μας, λόγω της μεγάλης εξάρτησης από τον τουρισμό που επλήγη
ανεπανόρθωτα φέτος, θα υποστεί μεγαλύτερες επιπτώσεις. 
Και γι’ αυτό
γίνονται τόσες προσπάθειες να σωθεί ό,τι σώζεται από την καταστροφική
χρονιά, αλλά πάντα με γνώμονα τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.
Δεν υπάρχει δε καμιά αμφιβολία πως αν παρ’ ελπίδα ο κορωνοϊός πάει να
ξεφύγει, τότε δεν θα διστάσει να επιβάλει τοπικό lockdown και όσα άλλα
μέτρα απαιτούνται για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Το να καταστροφολογούν όμως εκ των προτέρων, και κυρίως όταν δεν έχουν
καμία σοβαρή πρόταση για το γενικό καλό, αλλά μόνο φληναφήματα του τύπου
«μοιράστε χρήμα από το λεφτόδενδρο», τότε για άλλη μια φορά υποτιμούν
τη νοημοσύνη του κόσμου.
Πλην όμως οι Ελληνες έπαθαν και έμαθαν, και
αυτή τη φορά δεν θα πιστέψουν το παραμύθι.
Χόρτασαν όλα τα προηγούμενα
χρόνια από τις ανέξοδες υποσχέσεις και έμαθαν να συγκρίνουν τα έργα και
τις πράξεις αυτών που κατά καιρούς κρατούν τις ζωές τους στα χέρια τους.

Βασίλης Στεφανακίδης
protothema.gr

%%show_iframe%%

Popular

To Top