Real opinions

Ποιος θα θρέψει απούλητο κράτος 2,5 δισ. και 250.000 νέους άνεργους

Ακόμη και λάθος να κάνει το ΔΝΤ για ύφεση 10%, εμείς έχουμε χθεσινούς λογαριασμούς.

Ιδιωτικοποιήσεις που δεν κάναμε για να μη μειώσουμε το κράτος.

Τα 2,5 δισ. του προϋπολογισμού του 2020 από τις ιδιωτικοποιήσεις δεν μαζεύονται και με χαμηλότερη, κατά 4-5%, ύφεση από το 10% που μας λέει η έκθεση του ΔΝΤ.

Και κάνουν πολύ καλά στο υπουργείο Οικονομικών να προσανατολίζονται στα 250-300 εκατ. ευρώ από 2-3 λιμάνια και τις κάποιες κρατικές εκτάσεις που θα πουληθούν.

Τα 2,5 δισ. όμως είναι λεφτά που τα έχει ανάγκη η οικονομία. 


Είναι κουμπαράς που αν σπάσει θα μπορέσουμε να βολέψουμε, για ένα χρόνο τουλάχιστον, την ανεργία στον ιδιωτικό τομέα. Την ανεργία που ξέφυγε από το 17,5% και βλέπει το 22%, όπως σημειώνει και το ΔΝΤ.

Αλλά δεν είναι ότι θα μας λείψει το παραδάκι…, από την αποκρατικοποίηση του προϋπολογισμού για το 2020.

Είναι και η συντήρηση που έχουμε να κάνουμε για τα κρατικά κουφάρια που δεν θα αλλάξουν χέρια ακόμη 1-2 χρόνια.

Είναι και ο κόσμος των κρατικών υπαλλήλων που έχουμε να θρέψουμε στις κρατικές – παράγκες που δεν θα πουληθούν λόγω της ύφεσης.

Γιατί θα τον θρέψουμε εμείς;

Γιατί ο κόσμος αυτός έχει στα χέρια του κυβερνητικές υποσχέσεις μιας 10ετίας ότι δεν πρόκειται κανείς να απολυθεί, μέχρι και την τελευταία ημέρα της αποκρατικοποίησης.

Άρα ποιοι θα μείνουν στον δρόμο από τους 250.000 εργαζόμενους που θα απολύσει η ύφεση του 10% και την οποία επιβεβαιώνουν το ΔΝΤ και οι δανειστές μας;

Είναι τα γνωστά θύματα της αποεπένδυσης και της αποβιομηχάνισης της χώρας τις τελευταίες 10ετίες.

Υπάλληλοι και εργάτες του ιδιωτικού τομέα που δεν θα αντέξει τον κορονοϊό και στην ύφεση που θα φέρει. 

Έστω και αν το ΔΝΤ πέσει έξω, κατά ένα ποσοστό.

Με την ανεργία στο 22,5%, στον ιδιωτικό και μόνο στον ιδιωτικό τομέα, (που σημαίνει αύξηση ανέργων, στους 1.250.000 –από τους 1.000.000–) τι να λέμε και τι να προβλέπουμε και για το 2021 σε νούμερα και στατιστικές.

Τι νομίζουμε πώς θα συμβεί, στο ιδανικά αισιόδοξο σενάριο αλλαγής του αέρα στην οικονομία με πνοή προς τον δρόμο της ανάπτυξης.

Είναι δυνατόν να γράψουμε στον πίνακα της οικονομίας ανάπτυξη πάνω από 1-1,5%.

Ε, και; Τι πρόκειται να αλλάξει.

Τι μπορεί να αλλάξει, για να το πούμε καλύτερα, όταν μετά από 15ετή καθαρά δημοσιονομική κρίση (ας μη ξεχνάμε πως χωρίς δημιουργική λογιστική, τα μνημόνια ήταν ορατά από το 2005) δεν καταλάβουμε πολιτικά, πως μόνο το κράτος και η Βουλή μπορούν να σώσουν την κατάσταση.

Το κράτος και η Βουλή, με σωστή διαχείριση, (της επιτυχημένης μορφής που έδειξε η κυβέρνηση στις μάχες για τον κορονοϊό) και τα εξής μέτρα άμεσης εφαρμογής.

Απαγόρευση συναθροίσεων (επίτηδες έξω από τη Βουλή σε συνεννόηση με βουλευτές, κόμματα και δεκανίκια κομμάτων…) με ντουντούκες και αίτημα για παραμονή στο κράτος όλων των εστιών μολύνσεως της οικονομίας, ακόμη και της κρατικής, από ημιθανείς κρατικές παράγκες (όπως έγινε με τη ΛΑΡΚΟ όταν υποχρεώθηκε η ΔΕΗ να μετοχοποιήσει τα χρέη της) που δεν πουλήθηκαν (παρά τη ζήτηση και προ 10ετίας) από τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Απαγόρευση καθησυχαστικών δηλώσεων… από τους Βουλευτές της περιφέρειας (όλων των κομμάτων και των κυβερνήσεων) στους ψηφοφόρους-πελάτες ότι δεν θα αφήσουμε να πουληθεί η κρατική βιομηχανία της περιοχής σας, ενώ θα ευνοήσουμε αυξήσεις και επιδόματα στη νέα συλλογική σύμβαση…

Έγινε και το 2019 σε τρεις περιπτώσεις κρατικών βιομηχανιών-παράγκας, που, κατά τα άλλα, είναι στις λίστες του ΤΑΙΠΕΔ.

Απαγόρευση της χρήσης συνθημάτων του τύπου “ξεπούλημα του κράτους”, ή “παράδοση του κράτους στην ολιγαρχία”, ή “το κράτος φυλάει το δίκιο του λαού” και αποκάλυψη της αλήθειας των ιδιωτικοποιήσεων με παραδείγματα (εκτός από αυτά των πρώην κομμουνιστικών χωρών) από την πραγματικότητα των μέχρι σήμερα δικών μας αποκρατικοποιήσεων.

Από την πραγματικότητα ότι

…είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που όταν μιλάμε για ανεργία 22,5% για το 2020 δεν συμπεριλαμβάνουμε το κράτος. 

Εκεί η ανεργία απαγορεύεται.

Εννοούμε μόνο τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

Όταν μιλάμε για μηνιάτικα 340 ευρώ και πληρωμή μετά από 4μηνο ασφαλώς και δεν εννοούμε το κράτος. 

Αναφερόμαστε μόνο τους ιδιώτες νέους. 

Αυτούς που δεν πήραν (ακόμη) την απόφαση να μεταναστεύσουν.

Πηγή http://politika-gr.blogspot.com/2020/04/25-250000.html

Popular

To Top