Διεθνείς Σχέσεις

ΕΕ – Βήχει η Γερμανία, πνευμονία οι υπόλοιποι

Το ότι η πανδημία προκαλεί τη χειρότερη κρίση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό αμφισβητείται όλο και λιγότερο καθώς τα κρούσματα εξακολουθούν να πολλαπλασιάζονται – όπως, δυστυχώς, και οι νεκροί.

Ολόκληρα κράτη έχουν παραλύσει, ολόκληροι λαοί παραμένουν κλειδωμένοι στον τρόμο, στην αβεβαιότητα, σε μια απέραντη καραντίνα.

Η Ευρώπη, ενωμένη μόνο κατ’ όνομα, δεν μπορεί να κρύψει πια τα συμπτώματα της βαρύτατης νόσου από την οποία πάσχει.

Θα τη χάσουμε από πνευμονία;

Η κραταιά Γηραιά Ηπειρος, η ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη, καταρρέει μέρα με τη μέρα ύστερα από τα θανάσιμα πλήγματα που της καταφέρει ο κορωνοϊός.

Ο,τι δεν κατάφεραν οι πόλεμοι, η τρομοκρατία, η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η κρίση του κοινού νομίσματος φαίνεται πως το επιτυγχάνει ένας ιός.

Η Σύνοδος Κορυφής της περασμένης Πέμπτης αποτύπωσε με ανελέητο ρεαλισμό την τρέχουσα κατάσταση της διάλυσης, καθώς το χάσμα ανάμεσα στους ηγέτες της Ευρώπης δεν προσδιορίστηκε μόνο από τη μεταξύ τους απόσταση – μια και επρόκειτο για τηλεδιάσκεψη.

Εννέα κράτη, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, οι οικονομίες των οποίων αντιστοιχούν σχεδόν στο 60% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ενωσης, απέτυχαν να αποσπάσουν τη γενική συγκατάθεση στην έκδοση του λεγόμενου «κορωνο-ομολόγου».

H Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Φινλανδία κ.ά. απέστρεψαν το βλέμμα από τη συμφορά που πλήττει κυρίως την Ιταλία και την Ισπανία επί του παρόντος, στην πράξη όμως ολόκληρη την Ευρώπη.

Απολύτως εύστοχα ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνόψισε τη χρεοκοπία της Συνόδου χαρακτηρίζοντάς τη «κατώτερη των περιστάσεων».

Στο ίδιο πνεύμα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επέκρινε εκείνους που απορρίπτουν την εκ των πραγμάτων επιβεβλημένη έκδοση του ομολόγου κοινής διάσωσης, λέγοντας πως «όταν η Ευρώπη χρειάστηκε να δείξει αλληλεγγύη, οι περισσότεροι το πρώτο που έκαναν ήταν να κοιτάξουν τον εαυτό τους.

Οταν η Ευρώπη κλήθηκε να αποδείξει στ’ αλήθεια ότι δεν είναι μια ένωση χωρών μόνο για την καλοκαιρία (και για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών που περνάει υπέροχα) οι περισσότεροι αρνήθηκαν να μοιραστούν με τους άλλους την ομπρέλα τους».

Και λίγα είπε η φον ντερ Λάιεν. Ως πρόεδρος της Κομισιόν, απευθυνόταν κυρίως στην Ανγκελα Μέρκελ, η οποία στη δύση της θητείας της ως καγκελαρίου αρνήθηκε να προτάξει τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Θα έλεγε κανείς ότι η Μέρκελ αδιαφόρησε για το αν θα γίνει μέρος του προβλήματος των άλλων, προτιμώντας να παραμείνει μέρος της λύσης αποκλειστικά και μόνο για τη Γερμανία. Πριν από λίγες ημέρες, άλλωστε, εγκρίθηκε από τη γερμανική Βουλή ένα κολοσσιαίο, πρωτοφανούς μεγέθους πακέτο έκτακτων μέτρων.

Το γερμανικό κράτος θα ενισχύσει τις γερμανικές επιχειρήσεις και θα αναζωογονήσει την οικονομική δραστηριότητα της χώρας με μια ένεση που αγγίζει το 1 τρισ. ευρώ. 

Αυτό σημαίνει ότι η Ανγκελα Μέρκελ προδιαγράφει την υστεροφημία της, λίγο πολύ σαν τον επικεφαλής γιατρό μιας ΜΕΘ ο οποίος καλείται να πάρει τη μοιραία απόφαση για το ποιον θα κρατήσει διασωληνωμένο και ποιον θα καταδικάσει σε θάνατο.

Στην Εντατική της Μέρκελ είναι σαφές πια ότι δεν χωρά η Ε.Ε. – παρά μόνο η Γερμανία.

Σαφέστατα, η καγκελάριος δεν μπορεί να κατηγορηθεί επειδή αντιλαμβάνεται την κρίση της πανδημίας ως μια ευκαιρία για την πατρίδα της. Μια ευκαιρία για τη Γερμανία να εδραιώσει, με απόλυτο και οριστικό τρόπο αυτή τη φορά, την παντοδυναμία της.

Από την άλλη, ήταν η ίδια η Ανγκελα Μέρκελ που κατά την περίοδο της προηγούμενης κρίσης στην Ε.Ε., όταν το επίδικο ήταν το χρέος των χωρών του Νότου, επαναλάμβανε ότι «το πεπρωμένο της Γερμανίας είναι δεμένο με αυτό της Ευρώπης».

Αν η κυρία Μέρκελ το εννοούσε πριν από περίπου 10 χρόνια, σίγουρα δεν το εννοεί σήμερα.

Οσοι αγαπήσαμε και πιστεύουμε ακόμη . παρά ένα στην Ενωμένη Ευρώπη έχουμε δικαίωμα να γκρινιάζουμε περισσότερο απ’ όλους και φυσικά από τους εχθρούς της Ευρώπης, που τρίβουν τα χέρια τους.

Μπάμπης Κούτρας
protothema.gr

Πηγή http://politika-gr.blogspot.com/2020/03/blog-post_225.html

Popular

To Top