Real opinions

Η Τουλουπάκη, οι κουκουλοφόροι και ο διασυρμός της Δικαιοσύνης

Από τη διάταξη του άρθρου 45Β του ΚΠΔ προκύπτει ότι για τον χαρακτηρισμό του μάρτυρα ως προστατευόμενου απαιτείται, μεταξύ άλλων:

α) η έγκριση του εποπτεύοντος αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και

β) μετά την έγκριση, η έκδοση από τους εισαγγελείς Διαφθοράς πράξεως με την οποία να χαρακτηρίζεται ο μάρτυρας ως προστατευόμενος. Η πράξη αυτή πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, όπως ορίζει το άρθρο 139 του Κώδ. Ποιν. Δικον. Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρει το ψευδώνυμο του μάρτυρα, την πράξη ή τις πράξεις για τις οποίες θα καταθέσει και τους λόγους για τους οποίους πρέπει να χαρακτηρισθεί ως προστατευόμενος.

Στην περίπτωση της Novartis:

α) Η πράξη των εισαγγελέων Εγκλημάτων Διαφθοράς (όπως αναγράφηκε στον ημερήσιο Τύπο) είναι παντελώς αναιτιολόγητη και αναφέρει μόνο το άρθρο 45Β του Κώδ. Ποιν. Δικον., πράγμα το οποίο απαγορεύεται ρητά από το άρθρο 139.

β) Η έγκριση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου χορηγήθηκε μετά την έκδοση της πράξεως των εισαγγελέων περί χαρακτηρισμού των μαρτύρων ως προστατευόμενων και μάλιστα τέσσερις ημέρες μετά την αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή, σε χρόνο δηλαδή που η αρμοδιότητα των ανωτέρω εισαγγελικών λειτουργών είχε παύσει να υφίσταται, αφού με την αποστολή της η υπόθεση είχε μεταβιβασθεί στην αρμοδιότητα της Βουλής, κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος.

Από τα ανωτέρω προκύπτει σαφώς ότι η όλη διαδικασία χαρακτηρισμού των μαρτύρων ως προστατευόμενων είναι άκυρη (άρθρο 170 παρ. 1 ΚΠΔ) και κατά συνέπεια δεν υπάρχουν προστατευόμενοι μάρτυρες.

Β. Κατά τα άρθρα 45Β του Ποινικού Κώδικα και 9 ν. 2928/2001, για να χαρακτηρισθεί κάποιος ως μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος (προστατευόμενος), πρέπει, «χωρίς να αποβλέπει σε ίδιον όφελος, να συμβάλει ουσιωδώς στην αποκάλυψη των διωκόμενων πράξεων».

Οι μάρτυρες «Σαράφης» και «Κελέση» δεν έχουν συμβάλει «ουσιωδώς» στην αποκάλυψη των πράξεων δωροδοκίας υπουργών, διότι, στις καταθέσεις τους, ουδέν πραγματικό περιστατικό έχουν καταθέσει, αλλά μόνον αόριστες εκφράσεις.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των μαρτύρων είναι ότι τα ποσά και οι τρόποι καταβολής των δώρων αποτελούν απλώς υποθέσεις και όχι πραγματικά περιστατικά, όπως:

«θεωρώ», «συμπεραίνω», «υπολογίζω», «κίτρινος φάκελος που περιείχε περίπου», «αποκλείεται να έλαβε ως δώρο ποσό κάτω των…», «οπωσδήποτε άνω των 200.000», «γεμάτη χρήματα τα οποία είμαι βέβαιη ότι προορίζονταν…».

Ενδεικτικώς κατέθεσαν: 

«Μάξιμος Σαράφης»: 

α) «Θεωρώ αντίθετο στη λογική των πραγμάτων και στα μεγέθη τόσο της εταιρείας όσο και της συγκεκριμένης παραγγελίας ο υπουργός Υγείας… να έλαβε ως δώρο ποσό κάτω των 200.000 ευρώ», «Θεωρώ αδύνατο στη συγκεκριμένη περίπτωση να δόθηκε μίζα κάτω του ποσού των 40 εκατ. ευρώ».

β) «Θεωρώ ότι ύψος του δώρου που έλαβε για τη συγκεκριμένη περίπτωση ο … δεν είναι κάτω του ποσού των 200.000 ευρώ συνολικά».

γ) «Ο Λ. αποκλείεται να έλαβε ως δώρο ποσό κάτω των 200.000 ευρώ».

δ) «Συμπεραίνω ότι τα έσοδα από τις πιο πάνω δραστηριότητες είναι προφανώς εικονικά και συνδέονται με το ξέπλυμα παράνομων χρημάτων».

«Αικατερίνη Κελέση»:

α) «Είχε μαζί του (ο Φ.) μια μαύρη βαλίτσα σαμσονάιτ τύπου τρόλεϊ, την οποία είχε γεμίσει με δεσμίδες χαρτονομισμάτων χρώματος μοβ, κίτρινου και πράσινου, τα οποία παρέδωσε στον Α.Σ.».

β) «Ο Δ.Α. έλαβε για τον λόγο αυτό μεγάλο χρηματικό ποσό οπωσδήποτε άνω των 200.000 ευρώ».

γ) Για τον Σπ., «τα χρήματα δεν δόθηκαν στα χέρια του, αλλά στην υπάλληλο της γραμματείας του μέσα σε κίτρινο φάκελο… ο οποίος περιείχε περίπου 30.000 ευρώ».

δ) «Σε δύο περιπτώσεις τουλάχιστον, πριν συναντηθεί ο Φ. με τον Στ., είχε μαζί του μια μαύρη αντρική τσάντα γεμάτη χρήματα, τα οποία είμαι βέβαιη ότι προορίζονταν για τον τελευταίο».

ε) «Είναι βέβαιο ότι ο Στ. έλαβε απευθείας συνολικά ως δώρα τουλάχιστον 1 εκατ. ευρώ».

Εντύπωση προξενεί ο τρόπος εξέτασης των μαρτύρων από τους εισαγγελείς Διαφθοράς, αφού ουδεμία ερώτηση έγινε προς διευκρίνιση των ασαφών καταθέσεων. 

  • Γιατί απέφυγαν τις απαραίτητες αυτές διευκρινίσεις; 
  • Ηταν τόσο άπειροι; Αν ναι, γιατί είχαν κριθεί κατάλληλοι για αυτήν τη θέση; 

Απόδειξη της απουσίας ενδείξεων περί τελέσεως των δωροδοκιών είναι ότι αναγκάσθηκαν να θέσουν στο αρχείο την υπόθεση για επτά εκ των «υπόπτων» πολιτικών.

Διενεργούσαν, δηλαδή, επί δύο έτη, αυτού του είδους την προκαταρκτική εξέταση,

  • χωρίς να έχουν αποκομίσει ούτε ένα αποδεικτικό μέσο για τη δίωξή τους και, παρά ταύτα, 
  • δεν την έθεταν αμέσως στο αρχείο. Γιατί;

Συμπέρασμα: 

Πέραν της απειρίας των εισαγγελέων, αποδεικνύεται ότι οι ως άνω προστατευόμενοι μάρτυρες:

α) δεν «βοήθησαν ουσιωδώς στην αποκάλυψη των ερευνώμενων εγκλημάτων» και

β) φέρονται ότι εξετάσθηκαν ως μάρτυρες στις ΗΠΑ έναντι οικονομικών ωφελημάτων («Καθημερινή» 2.11.2019) και, επομένως, δεν δύνανται να είναι προστατευόμενοι και να παραμένουν προστατευόμενοι, γι’ αυτό και πρέπει η προστασία τους να αρθεί αμέσως.

Η μη άρση της «προστασίας» τους, εκτός από παράβαση των ως άνω διατάξεων, διασύρει τη Δικαιοσύνη, αφού ολόκληρη η Ελλάδα γνωρίζει τα ονόματά τους. 

Οπότε, η διατήρηση της προστασίας εξελίσσεται σε φαρσοκωμωδία.

ΛΟΥΚΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, Επίτιμος αρεοπαγίτης, Δ.Ν.
kathimerini.gr

Πηγή http://politika-gr.blogspot.com/2020/02/blog-post_409.html

Popular

To Top