Οικονομία

Έρχεται τυφώνας δυνατός!

Όχι άδικα, μιας και το πάγωμα πάσης φύσεως δραστηριοτήτων σε όλες τις περιοχές όπου εκδηλώνεται σημαντικός αριθμός κρουσμάτων, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα προκαλέσει ευρύτατες μειώσεις σε παραγωγικότητα, ΑΕΠ κ.λπ.

Οι εκτιμήσεις των πρώτων εβδομάδων της ίωσης, μιλούσαν για ένα συνολικό κόστος της τάξης των $50-550 δισεκατομμυρίων. Οι εκτιμήσεις αυτές ήταν στηριγμένες κυρίως στο γεγονός ότι η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής ενέργειας του πλανήτη και τις επιπτώσεις που θα είχε στην παγκόσμια οικονομία η μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Κίτρινο Γίγαντα.

Αυτός ο αριθμός, συγκρινόμενος με τα $87 τρισεκατομμύρια 265 δισ. του παγκόσμιου ΑΕΠ (αναμενόμενου, δεν έχει υπολογιστεί το πραγματικό ακόμη, για το 2019), μοιάζει μικρός και σχετικά ανώδυνος, μιας και αναφερόμαστε στο 0,57% του ποσού. Όταν όμως αναλογιστεί κανείς ότι αντιστοιχεί π.χ. με περισσότερες από 2,5 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας, αποκτά μια βαθύτερη οπτική και αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για ένα μη αμελητέο ποσό, σε κάθε περίπτωση.

Πέραν αυτού δε, δυστυχώς ο υπολογισμός αυτού του ποσού θα πρέπει να θεωρείται ήδη ξεπερασμένος, ένα ιστορικό δεδομένο απλά. Από εκείνες τις ημέρες, ο ιός έχει εξαπλωθεί σημαντικά. Και, με τη “συνδρομή” χονδροειδέστατων λαθών, αμέλειας και αδιαφορίας προς τις οδηγίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας από τη μεριά αρμοδίων αρχών σε κάποια περιστατικά, έχει φτάσει ακόμη και στην καρδιά της Ευρώπης, στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας!

Όπου, όπως περιέγραψε ο Έλληνας Πρόξενος στην πόλη σε αθηναϊκά ραδιόφωνα, τις πρώτες ημέρες έχει προκαλέσει διακοπή των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων, κατά τα 2/3! Δηλαδή η οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή του Μιλάνο, ενός από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει μειωθεί αυτές τις ημέρες κατά ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 65%!

Εντυπωσιακό, όπως και να το δει κανείς! Και πολύ κοστοβόρο βεβαίως, βεβαίως!

Το ιδιαίτερα δυσάρεστο στοιχείο είναι πως ένα σημαντικό μέρος του τρομακτικού κόστους που θα προκύψει τελικά, θα μπορούσε ν’ αποφευχθεί. Με την επίδειξη στοιχειώδους ψυχραιμίας, καθώς όλοι οι ειδικοί πλέον δίνουν συγκεκριμένες οδηγίες προφύλαξης και παραλληλίζουν τον CoViD19 με μία βαριάς μορφής γρίπη.

Σαφώς, αυτή η δήλωση είναι υπερβολική από την αντίστροφη πλευρά! Αλλά δεν παύει να είναι γεγονός ότι ο συγκεκριμένος κοροναϊός, έχει θνησιμότητα σημαντικά μικρότερη από αντίστοιχους της “οικογένειας” όπου ανήκει (π.χ. SARS) και είναι σαφέστατα ασφαλέστερος από π.χ. την οδήγηση σε εθνικές οδούς (και όχι μόνο στην Ελλάδα)!

Αλλά όταν βλέπεις ν’ αδειάζουν μαζικά ράφια super market σε μία χώρα όπου ακόμη δεν υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα, αντιλαμβάνεσαι ότι η λογική έχει πάει περίπατο και έχει ξεχάσει να επιστρέψει…

Σε κάθε περίπτωση αυτή η αναστάτωση και η ανησυχία από την ίωση, με τη συμβολή των υπερβολικών αντιδράσεων να επιδεινώνει την κατάσταση, θα έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στις ημίκλειστες οικονομίες της Ελλάδας και της ΕΕ, απ’ ό,τι σε πιο ανοικτές οικονομίες όπως π.χ. της Βρετανίας ή των ΗΠΑ.

Δυστυχώς για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τον συντηρητισμό του Βερολίνου, τέτοιες καταστάσεις δεν αντιμετωπίζονται με νομισματικές πολιτικές ή πετώντας ευρώ από το ελικόπτερο. Μάλλον τ’ αντίθετα αποτελέσματα θα προκαλέσουν, τέτοιου τύπου παρεμβάσεις.

Ούτε φυσικά γίνεται να ενοποιήσεις μία τόσο ανομοιογενή ομάδα όπως η Ευρωζώνη, με μια κίνηση. Οπότε, θα υποστούμε όλοι τις συνέπειες της αναβλητικότητας και των καθυστερήσεων τόσων ετών. Ας ελπίσουμε μόνο η κατάσταση που δημιουργείται, ν’ αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για την επιτάχυνση των διαδικασιών ενοποίησης.

Κάλιο αργά, παρά ποτέ! Ουδέν κακόν, αμιγές καλού…

Ειδικότερα για την Ελλάδα, το χτύπημα θα πρέπει ν’ αναμένεται βαρύ και επώδυνο. Θα βοηθήσει το γεγονός ότι ο ανοιξιάτικος καιρός δεν ευνοεί τους κορονάϊους, αλλά έχουμε έναν μήνα γεμάτο μέχρι την Άνοιξη και όσο γρήγορα και αν έρθει αυτή, δεν θα επηρεάσει την υπόλοιπη Ευρώπη τόσο σύντομα, ούτε θα επανεκκινήσει το εμπόριο με την Κίνα, πιο άμεσα.

Βλέπετε, τα δυο προβλήματα της ελληνικής οικονομίας από τον CoViD-19, ειναι ακριβώς αυτά τα δύο:

Α. Από τη μια μεριά το σοβαρό οικονομικό πλήγμα που δέχεται ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της χώρας, η Ευρωπαϊκή Ένωση και

Β. από την άλλη το μέγεθος των συναλλαγών με την Κίνα που φθάνει το 2,5% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος [περί τα € 5 δισ. σύνολο εμπορίου, με τις εισαγωγές να ξεπερνούν τα €4 δισ. και τις εξαγωγές ν’ αγγίζουν το €1 δισ. – δηλ. περί το 4,4% των ελληνικών εξαγωγών, εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών], προοιωνίζουν εξαιρετικά δύσκολες ημέρες.

Εάν δε συνεχιστούν, αφενός το χάρισμα χρημάτων που, ενώ θα έπρεπε να κατευθύνονται σε επενδύσεις αναγκαίων υποδομών, πηγαίνουν στην ικανοποίηση ομάδων πιθανών ψηφοφόρων και αφετέρου η μεταρρυθμιστική δυστοκία που παρατηρείται σε όλους τους τομείς πλην ενός (αυτού του ψηφιακού μετασχηματισμού), το αποτέλεσμα θα είναι ακόμη χειρότερο, μια κανονική τροπική θύελλα.

Οι ενδείξεις και τα σημάδια, είναι όλα εδώ. Οι δέουσες προειδοποιήσεις έχουν όλες δοθεί και όλα τα καμπανάκια έχουν σημάνει. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον, πως δεν ήξερε!

Μοναδικοί υπεύθυνοι για την αποφυγή της επερχόμενης νταλίκας με τα σπασμένα φρένα, οι αρμόδιοι! Οι έχοντες και το μαχαίρι και το πεπόνι!

Οι υπόλοιποι “εμίλησαν και ελάλησαν και αμαρτίαν ουκ έχουν”…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή http://politika-gr.blogspot.com/2020/02/blog-post_495.html

Popular

To Top