Είναι πολύ εύκολο να ρίξει κάποιος το ανάθεμα σε όποιον εμφανίζει 50.000 ευρώ τον χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα του απομένουν 34.000

ευρώ και να παίξει παίξει ψηφοθηρικά παιχνίδια με τα 2/3 των Ελλήνων που δηλώνουν έως 10.000 ευρώ.

Ο υπουργός Οικονομικών, παρουσιάζοντας τη ρύθμιση των 120 δόσεων ήταν απόλυτος: το νομοσχέδιο βοηθάει όσους χτυπήθηκαν από την κρίση και τιμωρεί τους στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Αν όμως κάποιος μελετήσει το νομοσχέδιο θα καταλάβει ότι ο μόνος που τελικά τιμωρείται από το νομοσχέδιο –και ως εκ τούτου αντιμετωπίζεται ως στρατηγικός κακοπληρωτής- είναι αυτός που δηλώνει το πραγματικό του εισόδημα στην εφορία. 

Είναι πολύ εύκολο να ρίξει κάποιος το…. ανάθεμα σε όποιον εμφανίζει υψηλό εισόδημα της τάξεως των 50.000 ευρώ τον χρόνο.

«Πλούσιος είναι, γιατί να έχει συσσωρεύσει χρέη στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία;» θα υποστηρίξει ο επικριτής συμφωνώντας προφανώς με τον υπουργό Οικονομικών.

Πριν όμως καταλήξει στο ότι ο μόνος ρόλος που ταιριάζει σε αυτόν που δηλώνει τα πραγματικά του εισοδήματα είναι αυτός της Ιφιγένειας, καλό είναι να λάβει υπόψη του τα εξής:

1. Ατομικό φορολογητέο εισόδημα της τάξεως των 50.000 ευρώ εμφανίζει ένας φορολογούμενος με μεικτές αποδοχές 60.000 ευρώ τον χρόνο.

Αν αφαιρεθεί ο φόρος εισοδήματος, το καθαρό αποτέλεσμα που μένει είναι 34.214 ευρώ ετησίως ή περίπου 2.400 ευρώ τον μήνα καθαρά.

Αυτός ο φορολογούμενος, μπορεί να πληρώνει φροντιστήρια, στεγαστικό δάνειο ή ενοίκιο, να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας που απαιτεί αυξημένες δαπάνες ή να χρειάζεται χρόνιες θεραπείες.

Τον καθιστά αυτό στρατηγικό κακοπληρωτή αν μέσα στην κρίση συσσώρευσε χρέη στην εφορία.

Και όμως ο συγκεκριμένος φορολογούμενος, θα πρέπει να πληρώνει τουλάχιστον 3.800 ευρώ τον χρόνο για τα χρέη του στην εφορία ή πάνω από 300 ευρώ τον μήνα.

2. Ατομικό φορολογητέο εισόδημα έως και 10.000 ευρώ εμφανίζουν τα δύο τρίτα των Ελλήνων. 

Πολλοί από αυτούς έχουν στην κατοχή τους ακριβά περιουσιακά στοιχεία ή πολυτελή αυτοκίνητα τα οποία είναι άγνωστο πώς συντηρούνται. Κανονικά, αυτοί οι φορολογούμενοι πρέπει να «τιμωρούνται» με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης.

Για τις ανάγκες της ρύθμισης, τα τεκμήρια δεν λαμβάνονται υπόψη. Άρα, ο έχων εισόδημα 10.000 ευρώ μπορεί κάλλιστα να ρυθμίσει τα χρέη του με 30 ευρώ τον μήνα και με τα υπόλοιπα να γεμίσει βενζίνη το τζιπ στην υγεία των «στρατηγικών κακοπληρωτών» με τα υψηλά εισοδήματα…

liberal.gr

Πηγή http://politika-gr.blogspot.com/2019/05/120_10.html

Share.