Real opinions

Μετά τους «Καμμένους» σειρά έχουν οι «Πολάκηδες»

Ποιες ντουντούκες; Τις μόνιμα στημένες, από το 1980, στο τότε υπουργείο Συντονισμού, της πλατείας Συντάγματος, που «πολεμούσαν» τα ολιγαρχικά κάστρα των Τσάτσων, των Στράτων, των Νιάρχων και των ξενόφερτων πετρελαιάδων της Αμερικής (Esso)…

Τις ντουντούκες με τη «ρυθμισμένη ένταση», για να σκεπάζουν τα συχαρίκια, τα λογύδρια και «ψιθύρους», στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας, όταν το ΠΑΣΟΚ επισφράγιζε την «σοσιαλιστική εγγύηση» για μακροημέρευση γεωστρατηγικών συμφωνιών με τους Αμερικανούς…

Ίδιο σκηνικό, δηλαδή, με τις σημερινές αριστερές ντουντούκες του ΣΥΡΙΖΑ «… για το καλό που μας βρήκε με τα Σκόπια», ώστε να μην ακούγονται τα ηχηρά μπράβο και ζήτω… στον Τσίπρα από τον Μάθιου Νίμιτς.

Είχαν και άλλη δουλειά οι ντουντούκες του ΠΑΣΟΚ στην πλατεία Συντάγματος, μετά τις εκλογές του 1985.

«Σκέπαζαν» και τα «καλωσορίσματα», λίγο πιο πέρα, στην οδό Ξενοφώντος, στο κτίριο του ΣΕΒ, προβληματικών κρατικών βιομηχανιών ως μέλη του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (το βιομηχάνων αντικαταστάθηκε λίγο πριν καταφθάσει το ΠΑΣΟΚ) για να διευκολυνθεί η είσοδος στον ΣΕΒ και διορισμένων από το ΠΑΣΟΚ κρατικών βιομηχάνων βεβαίως μαζί με τις υπολογίσιμες συνδρομές τους… Μελών, κρατικών βιομηχάνων, που έφθασαν μέχρι και στο Δ.Σ. του Συνδέσμου Α ς είναι καλά το δόγμα»… οι βιομήχανοι πρέπει να είναι με το γκουβέρνο…»

Με όλα αυτά, τα ένδοξα του σοσιαλισμού, ο Γεράσιμος Αρσένης και οι παρατρεχάμενοι πρασινοφρουροί… (που «έριχναν» βιομηχανικές φαμίλιες και τζάκια της δεξιάς και της χούντας, το 1982-1985) υποχρεώθηκαν να παραδώσουν τις ντουντούκες τους, στη νέα κατάσταση πραγμάτων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ποια ήταν η νέα κατάσταση, του 1985, διάδοχος της πρώτης κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου; Η «κοινωνικοποίηση» και όχι η κρατικοποίηση των φουγάρων της ολιγαρχίας μαζί με νέα επιχειρηματικά «τζάκια» που θα έσβηναν… τα παλαιά, της δεξιάς.

Γιατί το παιχνίδι με τη δήθεν κρατικοποίηση ( μιας και στο κράτος περνούσαν βιομηχανίες σε κατάσταση λουκέτου…) δεν βοηθούσε στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, από τον τρίτο δρόμου στον άλλο… τον ήπιας κατάποσης …

Με τούτα και με εκείνα πάντως, έμπαινε μπροστά, από το ΠΑΣΟΚ, η σκόπιμη σύγχυση… μεταξύ σοσιαλισμού, κρατισμού, κοινωνικοποίησης, εκκαθάρισης παλαιών και «εισαγωγής», (από την Αμερική πάντα), νέων «τζακιών» που θα «καμουφλάριζαν» την ανασύσταση της διαπλοκής κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κατασκευαστών, εκδοτών ΜΜΕ, με τα Πασοκικά «οράματα» της σοσιαλιστικής Ελλάδας.

Διαπλοκή η οποία ζει βασιλεύει… διακλαδώνεται και θα διακλαδώνεται (όπως και σήμερα, εντός η εκτός μνημονίου) σε μορφές και έκταση που (τελικά) δεν θα χωράει ο νους πολιτισμένης κοινωνίας.

Η τροφή βέβαια για τον λαό, ήταν η ίδια με την σημερινή. Τα πασίγνωστα τριτοκοσμικά , σοσιαλιστικά, εργατοπατερίστικα… και αριστερά της κακιάς ώρας όπως » η Ελλάδα ανήκει σtους Έλληνες», «ο λαός στην εξουσία», «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά…». Τα γνωστά συνθήματα που συντηρούνται ακόμη για να σκεπάζουν συνεχιζόμενους, για άλλους λόγους και αιτίες… ελληνοαμερικάνικους «ψιθύρους», στην αμερικάνικη Πρεσβεία.

Η δοκιμασμένη αυτή και αλάνθαστη συνταγή, γραμμένη από όλες τις «φιλικές» προς την Ελλάδα Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές δυνάμεις, για μια 35ετία, περνάει, στις ημέρες μας, τη φυσιολογική δοκιμασία του μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Ακριβώς όπως και με το ΠΑΣΟΚ του 1985.

Η απόγνωση των Καμμένων, στην προσπάθεια τους να αποφύγουν την χωματερή της πολιτικής, η οποία έχει επεκταθεί και μέσα στην Βουλή…, σε συνδυασμό όμως με τους λαϊκισμούς των Πολάκηδων και της ντουντούκας, παλαιάς κοπής … του ΣΥΡΙΖΑ (χρήσιμη μόνο το 2014-2015) προστίθενται στα άλλα βαρίδια του ΣΥΡΙΖΑ. Και, ως βαρίδια, πρέπει να φύγουν και θα φύγουν…

Τα ξεφωνητά των Καμμένων και οι παλαιομοδίτικοι λαϊκισμοί των Πολάκηδων είναι νάρκες στον «μετασχηματισμό» του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα «ασαφούς ιδεολογίας» (σύμφωνα με τις δοκιμασμένες προδιαγραφές του Ανδρέα Παπανδρέου που αντιγράφει με μεθοδικότητα ο Αλέξης Τσίπρας).

Και σε ό,τι αφορά τους Καμμένους ο ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορεί, χαρακτηρίζοντάς τους ως εντελώς άσφαιρους…

Οι Πολάκηδες όμως χαλάνε την συνταγή… με άχρηστες παλινδρομήσεις στο 2015.

Το τέλος τους δεν μπορεί να είναι μακριά. Οι τακτικές δεν θα διαφέρουν από εκείνες που εφαρμόστηκαν στους Καμμένους… Και, λογικά, δεν θα αργήσουν.

Του Γιώργου Κράλογλου
capital.gr

Πηγή

Popular

To Top