Real opinions

Στην Ελλάδα πρώτα χάθηκαν οι έννοιες και ύστερα η οικονομία…

Πρώτα πέσαμε στη σύγχυση, στον λαβύρινθο των λέξεων, και ύστερα ήρθαν τα επαχθή νομοσχέδια, για να περάσουμε στην απροσδιόριστη περίοδο, όχι πλέον της λιτότητας, αλλά της οικονομικής καχεξίας.
Του Στέλιου Συρμόγλου
Πρώτα μας έστειλαν ως αφελείς Δον Κιχώτες στα πεδία των ανεμόμυλων να πολεμάμε σκιές και ύστερα μπήκαν στα κελάρια και τα ρήμαξαν. Αυτό το «πρώτα» πληρώνουμε, που πολλοί ούτε εκ των υστέρων το καταλάβαμε. Μας βρήκαν αρκετά έτοιμους για το σπρώξιμο στον κατήφορο, όπου ως άμορφη στρογγυλή μάζα κυλήσαμε, γιατί είμασταν οι περισσότεροι «προοδευτικοί», οπότε δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε την επιτάχυνση της φθίνουσας γεωμετρικής προόδου.
Όσοι αντιδρούσαν ήταν οι «συντηρητικοί». Μόλις η πλειοψηφία των «προοδευτικών» πάτωσε, τότε άρχισε να καταλαβαίνει. Τι; Ότι πατώνουν οι «προοδευτικοί» όχι ότι δεν είναι προοδευτικοί. Γι’ αυτό και η επόμενη φάση ήταν η επιχωμάτωση. Και ακολούθησε η μοιραία πινακίδα: Ενθάδε κείνται οι «προοδευτικοί».
Τι θα πει προοδευτικός και τι συντηρητικός; Η απλή λογική λέει ότι προοδευτικός είναι αυτός που ξεκινάει από κάπου με σίγουρα και προσεκτικά βήματα. Βελτιώνει ποιοτικά και ποσοτικά τη ζωή του. Ο συντηρητικός είναι ο «κάλλιο πέντε . χέρι».
Αυτό θα πει ότι οι έμφοβοι Ελληνες είμαστε συντηρητικοί. Αυτή την τόσο απλή αλήθεια, δεν θελήσαμε και εν πολλοίς δεν θέλουμε να τη δούμε κατάματα. και θελήσαμε πάντα να παίρνουμε τίτλους, που δεν μας ανήκουν από τα τιτλοπωλεία της πολιτικής απάτης και του λαικισμού.
Κι από εδώ αρχίζει το παραμύθι των Ελλήνων. Και σου βγαίνει ο τεμπέλης, ο αμαθέστατος, ο ανεξέλεγκτος «προοδευτικός» με 200 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ στο κεφάλι του δεν μπορεί να κάνει διαίρεση στο άχυρο δύο γαϊδουριών. Και βαφτίζει συντηρητικό τον απέναντι, που μπορεί πάλι να μην μπορεί να διαιρέσει το άχυρο, αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι και ο Αϊνστάιν.
Με αυτή τη «φτιαγμένη» ιδεολογική λογική βρήκαν το άλλοθι τους όσοι έπασχαν από τίτλο, που δεν μπορούσαν να τον κάνουν πράξη. Και μας προέκυψε ένα φαινόμενο που συστηματικά αποδιαλύει την ελληνική κοινωνία. Το σύνδρομο της «προοδευτικότητας» . Φοβερό σύνδρομο! Αν δεν το έχεις το παράσημο του «προοδευτικού» είσαι ένα τίποτα. Ένα διεσταλμένο μηδενικό. Είσαι «φασίστας» και στην καλύτερη περίπτωση είσαι «συντηρήκλα» και «μούχλα». Κάτι δηλαδή που ξεπετάχθηκε από τη ναφθαλίνη!
Ετσι φτάσαμε στην εκτρωματική μορφή της Αριστεράς .ν Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απέδειξε ότι η «προοδευτικότητα» έμεινε μετέωρη με το πραγματοποιημένο άλμα στο κενό. Αυτή είναι η ψυχολογική μετάσταση του όγκου.
Κι έτσι αναπτύχθηκαν, με τη βοήθεια πάντα της αποπροσανατολισμένης, άβουλης και φοβισμένης Δεξιάς, που βλακωδώς συνεχίζει να διεκδικεί τη δική της «προοδευτικότητα», οι διάφορες σκουλικοειδείς αποφύσεις της πολιτικής, άνθησε η παραοικονομία, απέκτησε φτερά αετού η διαφθορά και γέμισαν τα βόρεια προάστια της Αθήνας με βίλες και μεγάλων διαστάσεων πισίνες, για να κολυμπάει η απληστία των ημετέρων και των ευκόλως πλουτισάντων.
Οι δε ψυχασθενείς των γκρεμισμένων στεγάστρων προχώρησαν στην αντικοινωνικότητα. Υψωσαν τα τείχη του μίσους και της εχθρότητας ενάντια στους πραγματικούς προοδευτικούς που τους ονόμαζαν συντηρητικούς, επειδή αρνιόντουσαν να συμπλεύσουν.
Οπότε εχθρός έγινε η πρόοδος και οι προοδευτικοί που την υποστασίαζαν. Και υπήρχε πάντα η δικαιολογία των «ιδεών», που το κακό δεξιό καθεστώς τις πολεμούσε. Και ήταν και είναι οι ίδιοι πολέμιοι. ανασταλτικοί, μόνιμα τροχοπέδη στην πρόοδο.

. .

..

. . . ..



Πηγή

Popular

To Top