Politics

Το τέλος του Καμμένου

Την Τρίτη στη Βουλή ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ ήταν λάβρος. Το παρακράτος, έλεγε, ακόμη διοικεί. 
Τον άκουσε κανείς; 
Μπήκε κανείς στον κόπο να αναρωτηθεί τι εννοεί ο κυβερνητικός εταίρος, καταγγέλλοντας τόσο ωμά την κυβέρνηση, η ύπαρξη της οποίας εξακολουθεί να εξαρτάται από τη στήριξή του;

Ο Καμμένος δίνει πια την εντύπωση ότι δεν ακούει ούτε ο ίδιος τι λέει.

  • Το πρωί αποχαιρετάει το στράτευμά «του», χρησιμοποιώντας τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων ως ανθρώπινο φόντο του προσωπικού του μελοδράματος. 
  • Και το μεσημέρι αποχαιρετάει τον αποχαιρετισμό του και, για μία ακόμη φορά, παραιτείται από την παραίτηση.

Δεν ήταν δύσκολο να το δει κάποιος.

Αυτό που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο, με μια πανηγυρική συνέντευξη Τύπου στο Πεντάγωνο, δύο ημέρες μετά τα Χριστούγεννα του 2017, βρίσκει τώρα την κλιμάκωσή του.

Η καμπάνια του ελάσσονος κυβερνητικού εταίρου κατά της κυβέρνησης για το Μακεδονικό, που έδρεψε την κεφαλή του υπουργού που υπέγραψε τις Πρέσπες και εξάρτησε την ελληνική πολιτική ζωή από το σκοπιανό κοινοβούλιο, φτάνει τώρα στην αναμενόμενη ολοκλήρωσή της.

Στην πραγματικότητα ο κυβερνητικός συνεταιρισμός έχει ήδη διαλυθεί.

Το Μαξίμου κυνηγάει ήδη βουλευτές –στη γλώσσα του πρωθυπουργού αυτό θα λεγόταν απολειφαδοθηρία– για να συμπληρώσει κυβερνητική πλειοψηφία χωρίς τον Καμμένο. Τρεις από αυτούς τους πρόθυμους ανήκουν στην κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ.

Ο Καμμένος, από την άλλη, επιχειρεί ήδη απονενοημένο άνοιγμα προς τον Λεβέντη, για να ενώσουν τις αποδεκατισμένες δυνάμεις τους – και ίσως για να μπορούν, για τους τελευταίους μήνες της παρούσας Βουλής, να έχουν κοινοβουλευτική ομάδα.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν υπάρχουν πια. 

Ο Τσίπρας δεν έχει καν την υπομονή να μείνει στο βουλευτήριο για να κάνει πως ακούει τις ομιλίες του εταίρου του. Η αναπόφευκτη επισημοποίηση αυτού του τέλους σημαίνει και το τέλος του Καμμένου.

Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθεί ήδη να οργανώσει μια κάποια ανασύνταξή του μετά την εκλογική ήττα, ο ελάσσων εταίρος δεν έχει μέλλον.

Μπορεί κανείς να φανταστεί τι επίδραση θα έχει στο πολιτικό του ταμπεραμέντο η αργή συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας.

Μπορεί κανείς ήδη να παρακολουθήσει μια πρόβα του συριζανελικού εμφυλίου στον τρόπο με τον οποίο ο Καμμένος στρέφει κατά του Νίκου Κοτζιά το οπλοστάσιο που τον καθιέρωσε.

Σκάνδαλα, συνωμοσίες, άγρια καταγγελία. Ολη αυτή η παραπολιτική τεχνογνωσία, αποκτηθείσα στο κοινό μέτωπο του αντιμνημονίου, θα επιστρατευτεί τώρα για την αποκόλληση των συνιστωσών του μετώπου.

Αποχωριζόμενος τον Καμμένο, ο Τσίπρας δεν θα χάσει απλώς έναν συνεταίρο. Θα αποκτήσει έναν προνομιακό εχθρό.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ
kathimerini.gr

Πηγή

Popular

To Top