Real opinions

Success story ξανα ή 100 χρόνια κοροϊδίας;

MichaelGaida / pixabay
Ο Δημήτρης εργαζόταν ως διευθυντικό στέλεχος σε μια εταιρεία για πολλά χρόνια. Ο μισθός του ήταν 5000 ευρώ καθαρά το μήνα, είχε μάλιστα και 4 διαμερίσματα, στο ένα έμενε ο ίδιος και ένα μαγαζί τα οποία τα ενοίκιαζε και έπαιρνε ακόμα 5000 ευρώ.
του Μιχάλη Χαιρετάκη
Έμενε με την οικογένειά του και τα 2 παιδιά του σε ενα ακριβό διαμέρισμα σε ενα πολυτελές συγκρότημα κατοικιών. Όμως χρειαζόταν ανακαίνιση όλο το συγκρότημα γιατί είχε χτιστει πριν από 50 χρόνια. Ο κύριος Κώστας, ο διαχειριστής του συγκροτήματος, που είχε εκλεγεί στη γενική συνέλευση των ιδιοκτητών, ανέλαβε να κάνει την ανακαίνιση.
Με το που μάθανε στην πιάτσα το γεγονός, διάφοροι αντιπρόσωποι εταιρειών ανακαινίσεων πλησίασαν τον Κώστα, ο καθένας με ένα φακελάκι στο χέρι.
Όπως ήταν φυσικό η ανακαίνιση έπεσε εντελώς έξω από τον άρχικό προϋπολογισμό, αλλά ο Κώστας ήταν απτόητος. Μην ανησυχείτε είπε στους ιδιοκτήτες. Πήρα δάνειο στο όνομά σας και δε θα πληρώσετε τίποτα εσείς.
Αυτό όμως που δεν τους είχε πει, ήταν οτι με την εξουσιοδότηση που του είχαν κάνει οι ιδιοκτήτες, έβαλε υποθήκη όλο το συγκρότημα.
Πέρασαν τα χρόνια, ήρθαν εποχές δύσκολες ο Δημήτρης έχασε τη δουλειά του, έμεινε άνεργος στα 50 του, μόνο η κόρη του και ο γιός του δούλευαν και έπαιρναν ο καθένας από 300 ευρώ. Ευτυχώς όμως είχε τα ενοίκια. Επαιρνε 3000 ευρώ και έμενε σε ένα απο τα διαμέρισματα, οπότε η κατάσταση ήταν υποφερτή.
Ο Κώστας έφυγε απο διαχειριστής, ήρθε μετά ένας άλλος, Κώστας και αυτός.που όταν κατάλαβε τι γινόταν τα παράτησε τρέχοντας ενώ ο επόμενος, ο Γιώργος ανέλαβε τη διαχείριση με σκοπό να βάλει τα πάντα σε μια τάξη.
Ομως αντί να το κάνει αυτό, άρχισε να διαβάλλει τους ενοίκους του συγκροτήματος, λέγοντας οτι είναι διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και άχρηστοι ενώ οι τελευταίοι τον κοιτούσαν αποσβολωμένοι.
Συμφώνησε με την τράπεζα να την πληρώσει και αυτή με τη σειρά της του βρήκε τοκογλύφους έτοιμους να τον δανείσουν αρκεί να έπαιρναν και αυτοί κάτι.
Υπολόγισαν λοιπόν οτι για το Δημήτρη που πλέον ήταν άνεργος το ποσό που του αναλογούσε για να πληρώσει ήταν 200.000 ευρώ. Αυτά τα χρήματα, που ήταν αμφίβολο αν τα χρωστούσε πραγματικά και αν γινόταν κάποιος έλεγχος στα παραστατικά ο Κώστας θα έμπαινε φυλακή, ο Γιώργος κανόνισε να τα δώσουν οι τοκογλύφοι στις τράπεζες και ο Δημήτρης πια να χρωστάει σε αυτούς
Ο Γιώργος έφυγε,
Ηρθε μετά ο Βαγγέλης με τον Αντώνη και τέλος ο Αλέκος με τον Πάνο..
Ολοι αυτοί με τη βοήθεια της τράπεζας και των τοκογλύφων είχαν βρεί τη λύση.
Ο Δημήτρης μπορούσε να σωθεί, χρειαζόταν όμως να εκσυγχρονιστεί, να κάνει δραστικές μεταρρυθμίσεις στη ζωή του.
Του πήραν τα σπίτια και το μαγαζί που είχε και τα πούλησαν κοψοχρονιάς για να ξεχρεώσει.
Μόνο που όλα μαζί έπιασαν 100.000 αντί 600.000 που θα έπιαναν αν δεν βρισκόταν στην ανάγκη γιατί τα πήραν αετονύχηδες που είχαν πάρε δώσε με τους τοκογλύφους.
Μαζί με αυτά έχασε τα ενοίκια που έπαιρνε ενώ από τα 600 ευρώ που έπαιρναν και τα 2 παιδιά για τα δάνεια τους έπαιρναν τα 400 κάθε μήνα.
Μάλιστα για να τους βοηθήσουν να καταφέρουν να επιζούν με αυτά τα 200 ευρώ μόνο, τους έμαθαν να φεσώνουν από μπακάλη μέχρι μανάβη και από ηλεκτρολόγο μέχρι υδραυλικό, όποιον περπατούσε, ανέπνεε και είχε δοσοληψίες μαζί τους.
Αυτές ήταν οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις. Ξεπούλημα και φέσια.
Σα να μην έφταναν όλα αυτά σε 2 απο τα δωμάτια του σπιτιού έφεραν και στρίμωξαν στο ενα μια οικογένεια και στο άλλο 5 άτομα ακαθορίστου ηλικίας και εθνικότητας που όλη μέρα έπιναν και έκαναν φασαρία. Εβγαζαν μαχαίρια και φώναζαν, το πρωί τους μάζευε η αστυνομία, το βράδυ πάλι ήταν πίσω. Ηταν και αυτό μέσα στις νέες υποχρεώσεις, να μάθουν να ζούν με τον φόβο.
Έτσι τους έμεινε ενα μεγάλο χρέος το οποίο αντί να μειώνεται, είχε φτάσει στις 400.000 ευρώ το οποίο έπρεπε να ξεπληρώνουν με αυτά τα 4000 ευρώ το χρόνο σε 100 χρόνια. Σκλάβοι μέχρι και τα δισέγγονα τους.
Μα θα μου πειτε 400×12=4800 που πήγαιναν τα 800 ευρώ; Τα ξαναμοίραζαν στους νεοφερμένους για να δείξουν οτι τώρα πια όλα πήγαιναν τέλεια και οτι έτσι που τα κατάφεραν το χρέος του Δημήτρη ήταν πια βιώσιμο. Το τελευταίο το έλεγαν παντού μπας και τσιμπήσει κάποιος ηλίθιος να δανείσει και να τον φεσώσουν και αυτόν.
Το χειρότερο όμως απ όλα δεν ήταν ούτε οτι τους κατάχρεωσαν, ουτε οτι τους πήραν ότι είχαν και δεν είχαν για να ξεχρεώσουν υποτίθεται, ουτε οτι τους έμαθαν να ζούν με το φόβο μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.
Το χειρότερο ήταν η κοροϊδία, οταν ο κάθε γελοίος που το έπαιζε διαχειριστής απο τον Γιώργο μέχρι τον Αλέκο, κορδωνόταν και έσκαγε απο υπερηφάνεια οταν τους έλεγε ξεδιάντροπα οτι τους έσωζε ενώ την ίδια ώρα κατάκλεβε το βιός τους και τους στερούσε κάθε ελπίδα για το μέλλον.

. .

..

. . . ..



Πηγή

Popular

To Top