Real opinions

Τρία χρόνια πόλεμος στη δημιουργία

Την προηγούμενη Πέμπτη συμπληρώθηκαν 3 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τρία χρόνια που αν έπρεπε να χαρακτηριστούν με μία λέξη, αυτή θα ήταν σίγουρα η λέξη οπισθοδρόμηση.

Οπισθοδρόμηση παντού.

Στην Οικονομία, στην Παιδεία, στην Ασφάλεια.

Επιστροφή σε ό,τι πιο παθολογικό, ό,τι χειρότερο γνωρίσαμε κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης.

Και όλα αυτά πακεταρισμένα σε ένα περιτύλιγμα αλαζονείας, χυδαιότητας και καθεστωτικής αντίληψης που δεν έχουμε ξαναδεί.

Το αποτέλεσμα;

Κάθε πραγματική μεταρρυθμιστική και αναπτυξιακή προοπτική που με κόπο, καθυστέρηση και θυσίες χτίστηκε τα προηγούμενα χρόνια, γκρεμίστηκε απότομα.

Κάθε νέος που δουλεύει για 360 ευρώ, κάθε νέος που συνεχίζει να βλέπει την φυγή στο εξωτερικό ως τη μόνη ελπίδα, κάθε λουκέτο, κάθε μπλοκάκι που κλείνει, κάθε μεταφορά έδρας εκτός συνόρων, κάθε άνεργος, κάθε νοικοκυριό που έρχεται αντιμέτωπο με δυσβάστακτους φόρους, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, είναι μια ζωντανή απόδειξη.

Και τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να αντιστραφεί, αν δεν τελειώσει ο ανελέητος πόλεμος στην δημιουργία που εντάθηκε σε πρωτόγνωρα επίπεδα πριν 3 χρόνια.

Όποιος δημιουργεί, όποιος παράγει, όποιος δουλεύει σκληρά, όποιος βάζει στόχους, όποιος ονειρεύεται, όποιος θέλει να χτίσει κάτι καλύτερο για αυτόν και την οικογένεια του, ασχέτως του αν είναι φτωχός, μικρομεσαίος ή πλούσιος, είναι δυστυχώς εχθρός αυτής της ιδεοληπτικής κυβέρνησης.

Γιατί όσο πιο παραγωγικοί και δημιουργικοί είναι οι πολίτες, τόσο λιγότερο θα εξαρτώνται από το κράτος. Και αυτό είναι κάτι που δεν αρέσει καθόλου στην ετερόκλητη συμμαχία λαϊκιστών που μας κυβερνά.

Γιατί όσο λιγότερο εξαρτώνται οι πολίτες από το κράτος, τόσο περισσότερο αχρηστεύεται το μοναδικό εργαλείο ψηφοθηρίας που έχουν στη διάθεσή τους. Ένα εργαλείο που το χρησιμοποιούν αποτελεσματικά, συστηματικά και αδιάκοπα εδώ και 3 χρόνια.

Και όσο περισσότερο καταποντίζονται στις δημοσκοπήσεις, τόσο περισσότερο το χρησιμοποιούν, τόσο μεγαλύτερο και αναποτελεσματικότερο γίνεται το κράτος, και τόσο περισσότερους φόρους και εισφορές (που οδηγούν σε κατασχέσεις και λουκέτα) επιβάλλουν (για να στηρίξουν το διαρκώς διογκούμενο κράτος).

Εισφορές και φόροι εξοντωτικοί που κάνουν όποιον επιχειρεί ή ασκεί ελεύθερο επάγγελμα τίμια στην Ελλάδα να νιώθει καταδικασμένος, να νιώθει πολίτης όχι δεύτερης αλλά τρίτης κατηγορίας. Και φυσικά μαζί του και όσοι απασχολούνται στην επιχείρηση ή το γραφείο του.

Δηλαδή ολόκληρος ο ιδιωτικός τομέας.

Μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια, η φορολογία για τις επιχειρήσεις αυξήθηκε από το 26% στο 29%.

Ο φόρος μερισμάτων από το 10% σκαρφάλωσε στο 15%, δηλαδή αυξήθηκε κατά 50%.

Ενώ η προκαταβολή φόρου από το 50% που ήταν, διπλασιάστηκε και έφτασε το 100%.

Η δε φορολογία εισοδήματος των Ελεύθερων Επαγγελματιών αυξήθηκε από το 26% (που ήταν μέχρι την ψήφιση του ν. 4334/2015) σε έως και 45% κλιμακωτά.

Ενώ η εισφορά αλληλεγγύης εκτινάχτηκε στην κατώτερη κλίμακα (για εισοδήματα μέχρι 20.000 ευρώ) από το 0,7% στο 2,2%. Αυξήθηκε δηλαδή κατά 214%.

Ένας άνθρωπος δηλαδή ο οποίος αποφασίζει να δημιουργήσει οτιδήποτε στην Ελλάδα, από ένα μικρό γραφειάκι για να εξασκεί το επάγγελμα του, μέχρι την υλοποίηση μιας επένδυσης, μιας start-upή της επιχειρηματικής του ιδέας, εκτός από τα πολλαπλά ρίσκα που αναλαμβάνει, θα πρέπει να συνυπολογίσει και όλους τους παραπάνω φόρους.

Αλλά όλα αυτά δεν είναι αρκετά για μια ιδεοληπτική κυβέρνηση που πολεμάει την δημιουργία. Για αυτό από 1/1/2017 επέβαλε και τον ΕΦΚΑ, ο οποίος ανέρχεται στο 26,95% των κερδών κάθε ελεύθερου επαγγελματία και επιχειρηματία. Είναι ο νόμος που χάρισε στον εμπνευστή και δημιουργό του, κ. Κατρούγκαλο, τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής του…

Ε λοιπόν ΟΧΙ! 

Δεν μας αξίζει αυτή η Ελλάδα. Η εχθρική στην δημιουργία.

Δεν μας αξίζει η Ελλάδα της υπερφορολόγησης που καταστρέφει τον έντιμο πολίτη και ευνοεί τον φοροφυγά.

Δεν μας αξίζει η Ελλάδα των λουκέτων, της φυγής στο εξωτερικό και της υποαπόδοσης παντού!

Δεν μας αξίζει η Ελλάδα του διχασμού.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν η πρώτη μνημονιακή κυβέρνηση που παρέλαβε ανάπτυξη και πρωτογενές πλεόνασμα! 

Η πρώτη μνημονιακή κυβέρνηση που δεν είχε έξαλλη αντιπολίτευση. Και παρ’όλα αυτά επέβαλε 27 νέους φόρους, 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων καθώς και 2 μειώσεις αφορολόγητου.

«Φόρτωσαν» με 100 δις ευρώ και capital controls τον ελληνικό λαό χάριν μιας δήθεν περήφανης διαπραγμάτευσης που γύρισε τη χώρα στην ύφεση.

Τα 3 χρόνια διακυβέρνησής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ταυτισμένα με λουκέτα και φυγή εταιριών και ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό.

Το 2015 ήταν η χειρότερη χρονιά από την αρχή των μνημονίων για τις εταιρίες υψηλής τεχνολογίας στη χώρα μας. Την ίδια χρονιά αποχώρησε από την Ελλάδα μεταξύ άλλων και η γνωστή πολυεθνική Groupon.

Tο 2016 ήταν η χρονιά των λουκέτων, αφού μόνο το πρώτο 5μηνο του 2016 το ισοζύγιο εγγραφών-διαγραφών επιχειρήσεων ήταν το πιο αρνητικό από το 2012 και μετά. Κατά μέσο όρο είχαμε για εκείνο το διάστημα 100 λουκέτα τη μέρα! Η BacardiHellas, η Ηλεκτρονική Αθηνών, η Softex, η ΙΜΑΣ στον Βόλο, το εργοστάσιο της ΦΑΓΕ στο Αμύνταιο, το εργοστάσιο της ΔΕΛΤΑ στα Τρίκαλα, η FrieslandCampina(γνωστή ως ΝΟΥΝΟΥ), η JetOilτου ομίλου Μαμιδάκη, η μονάδα παραγωγής της PepsiCoστα Οινόφυτα, τα βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκη με 100 χρόνια ιστορίας και τα ιστορικά ξενοδοχεία LedraAthensκαι Πεντελικόν είναι μόνο μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα λουκέτων.

Το 2017 είναι η χρονιά των τρικλοποδιών, των εμποδίων, του πάγου και των λουκέτων για τις μεγάλες, εμβληματικές επενδύσεις! Με μακροσκελή επιστολή η κρατική επενδυτική εταιρία του Κατάρ ανακοινώνει τον Σεπτέμβριο του 2017 την αποχώρησή της από την Ελλάδα και το πάγωμα των επενδυτικών της σχεδίων στη χώρα. Με το ζόρι επενδύσεις δεν γίνονται αναφέρει χαρακτηριστικά. Δύο μήνες μετά ηEldoradoGold ανακοινώνει την τρίτη κατά σειρά αναστολή των εργασιών της στο εργοτάξιο των Σκουριών. Τον ίδιο μήνα νέα εμπόδια στην επένδυση του Ελληνικού, μετά τα «αρχαία» και το «δάσος» (Απόφαση 39216/1659/11-5-17 Δασάρχη Πειραιά), βάζει υπουργική απόφαση με την οποία η υπουργός πολιτισμού υιοθετεί την απόφαση του ΚΑΣ κατά των ουρανοξυστών που προβλέπει το σχέδιο του επενδυτή.

Για κάθε λουκέτο, για κάθε επένδυση που φεύγει, παγώνει ή καθυστερεί, για κάθε επιχείρηση που μεταφέρει την έδρα της, υπάρχουν από πίσω δεκάδες ή και εκατοντάδες εργαζόμενοι. Και πίσω από κάθε εργαζόμενο, υπάρχει μια οικογένεια, ένα νοικοκυριό.

Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να επιστρέψει η πραγματική ελπίδα στα Ελληνικά νοικοκυριά είναι να τελειώνουμε με τον διχασμό και τις ιδεοληψίες. Είναι να αποφασίσουμε πως αυτή η χώρα πρέπει και μπορεί να γίνει επενδυτικό, εκπαιδευτικό και πολιτισμικό κέντρο.

Με ένα κράτος φιλικό για τον πολίτη και όχι για τον πολιτικό.

Με χαμηλότερους φόρους και σταθερό φορολογικό πλαίσιο.

Με ασφάλεια, εξωστρέφεια και υγιή εκμετάλλευση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων και των επαναστατικών ευκαιριών της ψηφιακής εποχής.

Το αξίζουμε! Το μπορούμε!

Και τώρα που τελείωσαν τα παραμύθια, οι «αυταπάτες» και τα «λεφτόδεντρα», είναι η ευκαιρία να το κάνουμε! Με ειλικρίνεια, με σοβαρότητα, χωρίς μεγάλα λόγια! 

Μόνο έτσι θα γυρίσουμε πραγματικά σελίδα, όλοι μαζί, αφήνοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την κυβέρνηση των φόρων, των ψεμάτων και του διχασμού οριστικά στο χθες. Μαζί με τον λαϊκισμό και τις ληγμένες ιδεοληψίες της που χρυσοπληρώσαμε.

Του Νίκου Ρωμανού
liberal.gr

Πηγή

Popular

To Top