Real opinions

Ανομία και ανάπτυξη. Όπως λέμε λάδι και νερό…

Εχθές Κυριακή 7 Μαΐου, κατά τον νόμο, τα καταστήματα ήταν ανοιχτά σε ολόκληρη την χώρα. Λόγω του δεκαημέρου εκπτώσεων.

Παρ’ όλα αυτά, στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας, στον εμπορικότερο δρόμο της, αυτόν της οδού Ερμού, δεν άνοιξε κανένα μεγάλο κατάστημα.

Διότι, με βάση το ρεπορτάζ του ραδιοσταθμού ΣΚΑΪ, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων είχε προκηρύξει απεργία. Και στην Ερμού είχε καταφθάσει αντιπροσωπεία των απεργών, η οποία «περιφρουρούσε την κινητοποίηση».

Δεν γνωρίζω αν με την συμπεριφορά και την κινητοποίηση συμφωνούσε ο Εμπορικός Σύλλογος (αν και αν κρίνω από περιοχές που επισκέφθηκα προσωπικά, τέτοια συμφωνία δεν υφίστατο), δεν γνωρίζω αν έγινε απόπειρα ν’ ανοίξει κάποιο κατάστημα και αν υπήρξαν κάποιου είδους επεισόδια.

Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος είναι ότι, εάν ήμουν ιδιοκτήτης ενός καταστήματος στην οδό Ερμού, θα το σκεφτόμουν πάρα πολύ να το λειτουργήσω εχθές. Και αν ακόμη αποφάσιζα να το κάνω, θα το έκανα με μεγάλο φόβο για την σωματική ακεραιότητα του προσωπικού και την δική μου.

Για ποιο λόγο;

Θα προέβαινα σε κάποια παρανομία;

Για ποιόν λόγο δεν μπορεί κάποιος που πληρώνει τους φόρους του, να υπολογίζει στην προστασία των δικαιωμάτων και της περιουσίας του από τον νόμο και την Ελληνική Αστυνομία;

Το Σάββατο το βράδυ στον Βόλο, πριν και κατά την διεξαγωγή του τελικού Κυπέλλου, συνέβησαν σοβαρότατα επεισόδια. Υπήρξαν τραυματίες, κάποιοι σοβαρά και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ένας βαριά από κτύπημα με μαχαίρι. Υπάρχουν και φωτογραφίες ενός «κυρίου», ο οποίος χειρίζεται το μαχαίρι αριστοτεχνικά…

Προσαγωγές και συλλήψεις έγιναν. Πριν και μετά τον αγώνα. Μόνο. Όχι κατά την διάρκεια του αγώνα. Προφανώς, σε εκείνα τα 90 λεπτά, είχε κηρυχθεί αναστολή των συνταγματικών δικαιωμάτων, των θεατών του αγώνα. Ώστε να μπορεί κάθε «καλλιτέχνης» να δράσει ανενόχλητα, να «δημιουργήσει» και να ξεσκάσει, βρε αδερφέ…

Οι κάτοικοι των προαστίων (ανεξάρτητα γεωγραφικού προσδιορισμού) το ακούσαμε και το διαβάσαμε τις πρώτες φορές, σιγά-σιγά έφυγε από τα πρωτοσέλιδα και στο τέλος έγινε απλά μια ανάμνηση. Αυτοί του κέντρου της Αθήνας όμως, το γνωρίζουν καλά.

Κάθε Παρασκευή απόγευμα και μέχρι αργά την Κυριακή το απόγευμα, οι περιοχές γύρω από τα Εξάρχεια και το κεντρικό κτίριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, δεν είναι προσβάσιμες. Από κανέναν, μη μυημένο.

Όποιος αποφασίσει να πλησιάσει προς τα εκεί, αναλαμβάνει και τον σχετικό κίνδυνο. Εάν σταθεί άτυχος και συναντήσει «τα παιδιά από τις συλλογικότητες», «τους γνωστούς, άγνωστους» μπορεί να του συμβεί το οτιδήποτε! Κυριολεκτικά!

«Και η αστυνομία; Δεν θα επέμβει η αστυνομία; Τόση φρούρηση υπάρχει γύρω, γύρω στις επικίνδυνες περιοχές» Δυστυχώς αυτή η, αυτονόητα θετική σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης απάντηση, στην Ψωροκώσταινα είναι αρνητική. Η αστυνομία θα κάνει ότι ακριβώς κάνει όταν βλέπει τρόλεϊ να καίγονται από μολότοφ ή τις βλέπει να καίνε περιουσίες πολιτών ή, ακόμη-ακόμη, όταν αυτές ρίχνονται προς το μέρος της, «για να ξεθυμάνουν τα παιδιά». Δηλαδή, δεν θα κάνει τίποτα…

Για να είμαστε δε ξεκάθαροι, η ευθύνη δεν ανήκει στην αστυνομία. Σε καμία περίπτωση. Η αστυνομία εκτελεί εντολές. Εδώ και δεκαετίες, η αστυνομία είναι αδύνατον να δράσει, χωρίς πολιτική έγκριση. Ακόμη και την διετία 2013-14, όπου τα πράγματα είχαν πραγματικά ησυχάσει, αυτό είχε γίνει με πολιτικές εντολές!

Το εάν πρέπει να υπάρχει πολιτική παρέμβαση στο έργο των δυνάμεων ασφαλείας και τάξης ή όχι, είναι ιδιαίτερα μεγάλη συζήτηση και δεν είναι της παρούσης.

Αυτό που έχει τώρα τεράστια σημασία, είναι να γίνει αντιληπτό ότι, τα παραπάνω περιστατικά και εκατοντάδες άλλα που όλοι γνωρίζουμε, αποτελούν ένα τεράστιο εμπόδιο στην οικονομική ανάκαμψη της χώρας. 

Επιπλέον από όλα τα υπόλοιπα, γνωστά προβλήματα στο ζήτημα…

Αν αυτό σας φαίνεται υπερβολικό, φανταστείτε ότι είστε επενδυτής ο οποίος σκέφτεται σοβαρά να πραγματοποιήσει μια σημαντική επένδυση. Η οποία θ’ αποφέρει πολλές εκατοντάδες ή και χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Μία από τις γεωγραφικές επιλογές σας, είναι η Ελλάδα.

Έχετε ενημερωθεί ότι η οποιαδήποτε δικαστική διαμάχη, οιαδήποτε ποινική ή αστική περιπέτεια, στην συγκεκριμένη χώρα απαιτεί περισσότερα από πέντε χρόνια για να διευθετηθεί οριστικά.

Διαβάζοντας κάποιο από τα περιστατικά, συμπεραίνετε ότι ο κάθε ιδεοληπτικός, ο κάθε «τρελός», ο κάθε υστερόβουλος και ο κάθε διαπλεκόμενος, μπορεί να κάνει ότι θέλει με και στην περιουσία σας.

Χωρίς ν’ αντιμετωπίζει ουσιαστικό κίνδυνο άμεσων συνεπειών και να έχει όλο τον χρόνο στην διάθεσή του, για να ξεφύγει.

Πόσο πιθανό θεωρείτε, ν’ αποφασίσετε να επενδύσετε στην χώρα;

Σ.Σ.1 Η νίκη Μακρόν, λίγο έως πολύ, αναμενόμενη. Τα σπουδαία και τα (πολύ, πολύ) δύσκολα τον Ιούνιο, στις βουλευτικές. Εάν δεν προκύψει από αυτές πλειοψηφία η οποία να διάκειται φιλικά προς τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, η Γαλλία θα μπλέξει πολύ άσχημα. Μαζί της όλη η Ευρώπη, φυσικά και η Ελλάδα…

Πέτρος Λάζος
capital.gr

Πηγή

Click to comment

Popular

To Top