Real opinions

«Ρόμπες ξεκούμπωτες»…

Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη.
Δημοσθένης 384-322 π.Χ.

Φαίνεται πως το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης μπαίνει στην τελική ευθεία. 

Η κυβέρνηση αποδέχεται όλα τα μέτρα που εξαρχής ήταν να αποδεχτεί με καθυστέρηση ενάμισι χρόνου για επικοινωνιακούς λόγους, προκειμένου να πουλήσει το σενάριο της σθεναρής αντίστασης στις επιβουλές των άλλων.

Παραμύθια! Δεν υπάρχει καμιά επιβουλή. 

Αυτό που υπάρχει είναι η αδυναμία της πολιτικής, συνδικαλιστικής και πνευματικής ηγεσίας της χώρας να παραδεχτεί πως τις τελευταίες δεκαετίες πούλαγε στο λαό «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», για σοσιαλισμούς, εγγυημένες συντάξεις από τα 50 και κοινωνικό κράτος Σουηδίας με οικονομία Ουγκάντας.

Η αδυναμία να πουν την αλήθεια έχει οδηγήσει σύσσωμη την πολιτική ηγεσία τα τελευταία χρόνια (δεξιά-κεντροαριστερή και εσχάτως αριστερή) να χαράσσει δήθεν κόκκινες γραμμές στις προτάσεις των δανειστών και να παίζει θέατρο πως αντιστέκεται…

Το αποτέλεσμα είναι ο εξευτελισμός των πολιτικών επειδή άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν μπροστά στο δίλημμα χάος τώρα ή παράταση της φθίνουσας πορείας. Κοινώς πρόκειται γι’ αυτό που ο λαός αποκαλεί «ρόμπες ξεκούμπωτες…».

Ο εξευτελισμός όμως των πολιτικών που άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν εξευτελίζει τους θεσμούς του Πρωθυπουργού, του Προέδρου και της Βουλής και ανοίγει διόδους για επικίνδυνες ατραπούς σε ό,τι αφορά τους δημοκρατικούς θεσμούς και τους τρόπους που πρέπει να κυβερνάται και να αυτοκυβερνάται μια σύγχρονη κοινωνία.

Η αναντιστοιχία λόγων πράξεων αποτελεί κατ’ αρχήν πλήγμα στην αριστερά που επιβίωνε πολιτικά για δεκαετίες τοκίζοντας το μύθο πως διαθέτει μια βιώσιμη εναλλακτική πολιτική και οικονομική στρατηγική ικανή να επιτύχει ανάπτυξη και δικαιοσύνη.

Η αναντιστοιχία λόγων και πράξεων που ήταν πολύ μεγαλύτερη από τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα σε σχέση με τα Ζάππεια και τα «λεφτά υπάρχουν» των προηγούμενων πλήττουν την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και την καρδιά της δημοκρατίας.

Ποιος θα πιστέψει σε αυτήν τη χώρα ξανά πολιτικό μετά το όργιο ψευδολογίας του ΣΥΡΙΖΑ όπου οι πολιτικές δεσμεύσεις αλλά και οι λέξεις έχουν χάσει κάθε νόημα;

Θα μπορούσαμε να καθίσουμε και να απαριθμήσουμε αναλυτικά τα ψέματα που έφεραν τον κ. Τσίπρα στην εξουσία, αλλά είναι τόσο πολλά και τόσο φανερά στον καθένα που μικρή θα είχε συνεισφορά και χρησιμότητα.

Σημασία έχει η επόμενη μέρα.

Η κυβέρνηση θεωρεί πως με το κλείσιμο της αξιολόγησης και την είσοδο στην πολιτική χαλάρωση το αρνητικό κλίμα στην οικονομία θα αντιστραφεί και παραβλέποντας την υπογραφή ενός τέταρτου μνημονίου με μέτρα τουλάχιστον για 2019 και 2020 το καλοκαίρι του 2018 θα μπορέσει να παίξει το έργο πως είναι αυτή που έβαλε τέλος στα μνημόνια, ενώ επί της ουσίας είναι αυτή που τα έχει επεκτείνει στο διηνεκές…

Το άρθρο του Θ. Καρτερού στην Αυγή αποτυπώνει με ακρίβεια τις προθέσεις και τη στρατηγική των επόμενων μηνών:

«Λίγο ακόμα θα δούμε... Αγκομαχώντας ελπίζουμε κι εμείς, μαζί με τον Τσίπρα, τον Τσακαλώτο, τον Χουλιαράκη, την κυβέρνηση.

Φαίνεται πως ο μαραθώνιος της αξιολόγησης φτάνει στο τέλος του, θα τελειώσει αυτή η πονεμένη ιστορία, θα αρχίσει με την ποσοτική χαλάρωση να γράφεται το εξιτήριο από την επιτροπεία και τα Μνημόνια.

Και θα μπει η σφραγίδα της αποφυλάκισης μιας ολόκληρης χώρας, με την είσοδο στις αγορές και την ομαλοποίηση, τέλος πάντων, της οικονομίας και των κοινωνικών ρυθμών.

Κουβαλώντας, φυσικά, για ένα μεγάλο διάστημα, όλοι στις πλάτες μας πλεονάσματα, μέτρα και αντίμετρα. Κληρονομιά μιας δύσκολης εποχής…».

Να ξανασυναντηθούμε με τις αυταπάτες μας

Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση πίστευε και το 2015 πως με το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης θα ακολουθήσει η ανάσταση στην οικονομία. Το τι ακολούθησε το βλέπουμε όλοι…

Ούτε με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης θα ακολουθήσει. Η ανάπτυξη το 2017 θα είναι πολύ μικρότερη από αυτή που προβλέπει ο προϋπολογισμός. Το ΙΟΒΕ την περιμένει στο 1,5% ενώ αρκετοί αναλυτές στο 0,5%. Το καλύτερο σενάριο είναι να βρεθεί κάπου ανάμεσα στους δυο αριθμούς.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν καθίζηση της οικονομίας ανάλογη με την περίοδο πριν τις εκλογές του 2012. Τα έσοδα από ΦΠΑ και ειδικούς φόρους που αποτυπώνουν την οικονομική δραστηριότητα υπολείπονται των στόχων. Η ποσοτική χαλάρωση θα αποδειχτεί σταγόνα στον ωκεανό των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα των PIGS που μπήκε στα μνημόνια και δεν βγήκε ποτέ. Είναι η χώρα που υπέστη τη μεγαλύτερη πτώση του ΑΕΠ και μετά την πρόσκρουση στο μείον 30% δεν υπήρξε καμιά αναπήδηση, έστω πρόσκαιρη. Αυτό είναι σύμπτωμα «σοβιετικού» τύπου οικονομίας που δεν λειτουργεί η αγορά και τα ελατήριά της.

Η Ελλάδα έχει μια βαριά άρρωστη οικονομία και κοινωνία όπως είχαν η Βουλγαρία, η ΕΣΣΔ και η Ανατολική Γερμανία. 

Επειδή η μεταρρύθμιση αυτής της κατάστασης αποδείχτηκε αδύνατη, τη λύση θα δώσει η ολοσχερής κατάρρευση…

Του Κώστα Στούπα
capital.gr

Πηγή

Click to comment

Popular

To Top