Real opinions

Una faccia, una razza (μια φάτσα, μια ράτσα)

Με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας και της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την επέτειο της πρώτης εθνοσωτήριου σας καλώ να συνειδητοποιήσετε πως…

ο ταξιτζής, 
ο εξάδελφος στο καφενείο του χωριού ή της πόλης, 
ο τελών υπό παραληρηματική σύγχυση θείος, που πριν δέκα χρόνια έλεγε «που είσαι Παπαδόπουλε», 
…πριν τρία χρόνια μπορεί να του ξέφευγε και καμιά πορδίτσα «να τους δοκιμάσουμε και αυτούς, γιατί οι άλλοι καλύτεροι ήταν», 
…αν δεν τον κέρδισε η Χρυσή Αυγή, μπορεί και να ήταν και από αυτούς που με τα ξερά τους έβγαλαν τα μάτια μας και τα δικά τους στις 25/1/2015.

Ξέρετε, όταν το γκρουπούσκουλο των funds του υπερπόντιου Κλίντον και της ημετέρας σιδηράς «Κυρίας» έλεγε «είμαστε «εμείς» και «αυτοί» και «αν δεν τους τελειώσουμε θα μας τελειώσουν», ήξερε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ τι εννοούσε. 

Και σίγουρα μέσα στο «εμείς» συμπεριλαμβάνονται ΚΑΙ πολλοί από, εκείνους που έλεγαν «που είσαι Παπαδόπουλε» εκτός από τις «δοκιμαστικές» σαχλαμάρες. 
Και τελικά, το μόνο ωφέλιμο πράγμα για τη χώρα, αλλά με κολοσσιαίο κόστος, που θα κατορθώσει να κάνει ο Τσίπρας, θα είναι, όσο και αν «κοιτάμε τη δουλειά μας», όσο και εάν «δεν θέλουμε να μπλέξουμε», να καταλάβουμε, «εμείς» τουλάχιστον, ποιο είναι το κοινωνικό μας στίγμα.

Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Και ότι όντως είμαστε «αυτοί» στους οποίους αναφέρονται. 

Και οι οποίοι δεν είπαμε ποτέ «που είσαι Παπαδόπουλε», ούτε «να τους «δοκιμάσουμε».

Και για εμάς αυτός είναι τίτλος τιμής.

Για τους υπόλοιπους, νοσταλγούς και αμετανόητους δοκιμαστές, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Από την ίδια κοινωνική φύτρα βγήκατε , μην πω τίποτα βαρύτερο.

ΚΚ2
Παρατηρητήριο

Πηγή

Click to comment

Popular

To Top