Politics

Σπίρτζης: Το φρόνημα είναι το πρόγραμμα

Ο,τι τελειώνει ωραία, αρχίζει με πόνο.

Η οδυνηρή υπογραφή της σύμβασης για την παραχώρηση των δεκατεσσάρων περιφερειακών αεροδρομίων τελείωσε με το 1,234 δισεκατομμύριο που ο πρωθυπουργός χαιρέτιζε χθες πανηγυρικά ως ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία.

Αυτό που φαινόταν σαν μελοδραματικός αυτοσχεδιασμός, όταν ο Χρήστος Σπίρτζης εξέφραζε τον πόνο του για το γεγονός ότι αναγκαζόταν να επικυρώσει μια συμφωνία που παρέλαβε έτοιμη, αποδείχτηκε μαζοχιστική ευφυΐα. Δάκρυ–λίπασμα.

Με εκείνη την εμβληματική «κατάθεση ψυχής», ο Σπίρτζης είχε πάντως καταφέρει να συμβολίσει –με παραστατικότητα που έκτοτε δεν ξεπεράστηκε– την ικανότητα της κυβέρνησής του να αφήνει τις αντιφάσεις της να χάσκουν σε κοινή θέα. Και να τις προσπερνάει χωρίς να βυθίζεται μέσα τους.

Περισσότερο και από τους ακραιφνείς συριζαίους, ο πασοκογενής υπουργός Υποδομών είναι αντιπροσωπευτικός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είναι έδρα των καταστατικών τους αντιφάσεων.

Η σταδιοδρομία του στον παραπασοκικό στίβο του συνδικαλισμού δεν τον εμπόδισε να υπερθεματίζει στην καταγγελία του παλαιού συστήματος. Ούτε η αλλότρια πολιτική του καταγωγή επιβράδυνε την ανέλιξή του στην πυραμίδα της νέας εξουσίας. Το αντίθετο.

Η προϋπηρεσία του μάλλον επιτάχυνε την ενσωμάτωσή του στο συριζαϊκό πρότζεκτ, που στην αρχή έπασχε από την τεχνογνωσία του είδους που διέθετε ο Σπίρτζης.

Βοήθησε βέβαια και ο ίδιος τον εαυτό του. Τον βοήθησε όχι μόνο επιχειρησιακά, αλλά και ρητορικά, υπερασπιζόμενος την κυβέρνηση στα media με τη φλόγα του νεοπροσήλυτου. Με τον ζήλο του πιστού που δεν φοβάται μήπως εμφανιστεί ως τσιπρικότερος του Τσίπρα.

Αλήθεια, όμως· ποιος έχει το κουράγιο να ζυγίσει πόσο ΠΑΣΟΚ και πόσον ΣΥΡΙΖΑ φέρει σήμερα ο Σπίρτζης;

Αυτές οι επιμειξίες είναι τόσο παλιές που δεν λογίζονται πια για επιμειξίες, αλλά για τετελεσμένες διασταυρώσεις.

Μόνο το εναπομείναν ΠΑΣΟΚ τάχα σοκάρεται που ο Σπίρτζης βαφτίζει τις σήραγγες «Ανδρέα Παπανδρέου» και διεκδικεί, ανοιχτά και κατακούτελα, την κληρονομιά του ονόματος. Μόνο το ΠΑΣΟΚ, από άχαρη υποχρέωση, υποδύεται αιφνιδιασμό, σαν να συνειδητοποίησε μόλις ότι του ξάφρισαν την προ πολλού λεηλατημένη λειψανοθήκη του.

Αν κάτι προσθέτει η καμπάνια της κορδέλας που εκτυλίσσεται υπό την ενορχήστρωση του Σπίρτζη, είναι ότι οπλίζει το σκυρόδεμα της συριζαϊκής ταυτότητας με ένα ακόμη χαρακτηριστικό της παλαιοπασοκικής παράδοσης.

Εβλεπες τη σκηνογραφία στα Τέμπη και στην Παναγοπούλα και φοβόσουν ότι ο πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να εκστομίσει, από ιερόσυλο lapsus, ότι «να, ορίστε, το ΠΑΣΟΚ μιλάει με έργα».

Μπαίνοντας σε ένα κλίμα που προεξοφλεί το κλείσιμο της αξιολόγησης, η κυβέρνηση έδειξε, με τις φανφάρες και τις εξεταστικές, πώς σκοπεύει να διανύσει τον χρόνο που νιώθει ότι κέρδισε. Oχι πολύ διαφορετικά από τον χρόνο που σπατάλησε: 

Γενικεύοντας την εισαγγελική αντιπολίτευση προς το παρελθόν και ασκώντας σκηνοθετική βία στο παρόν. Αυτό είναι το «πρόγραμμα». Το «πρόγραμμα» είναι το φρόνημα.

Εντάξει, λένε. Το φρόνημα δεν θα τη σώσει. Το βίωμα των επιδόσεών της στην οικονομία δεν αντιστρέφεται.

Η κυβέρνηση, όμως, δεν θέλει να σωθεί. Θέλει να συντηρηθεί.

Η αντεπίθεση μπορεί να φαίνεται άσφαιρη, μπορεί να γίνεται με όρους πολιτικού και αισθητικού ρετρό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συγκρατήσει έναν πυρήνα υποστήριξης.

Μια ταγμένη μειοψηφία όχι βέβαια ικανή να οδηγήσει σε μεταστροφή, αλλά αρκετή για να κρατήσει τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ διασωληνωμένους.

Οι εχθροί του λαού. Οι δρόμοι του λαού. Τα μπάνια του λαού. Είναι εύκολο να περιφρονήσει κανείς τη συνταγή. Είναι ακόμη πιο εύκολο να προβλέψει τα πραγματικά της αποτελέσματα. Πρόκειται για ψυχοτρόπο μείγμα – όχι για πραγματική διακυβέρνηση. Oμως, αυτό το μείγμα έχει φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ ώς εδώ.

Ο ΓΑΠ κυβέρνησε δύο χρόνια. Ο Σαμαράς έφτασε τα δυόμισι. 

Εκτός απροόπτου, ο Τσίπρας θα τους ξεπεράσει. 
Με σπίρτζεια δάκρυα, με τήβεννο και κορδέλα, με Ανδρέα και Μπελογιάννη, θα γίνει ο μακροβιότερος μνημονιακός πρωθυπουργός. 
Oχι επειδή θα έχει κυβερνήσει. Αλλά επειδή θα έχει καταφέρει να μην πέσει.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ
kathimerini

Πηγή

Click to comment

Popular

To Top