Κοινωνία

Η Ελλάδα έχασε το μόνο λαϊκό είδωλο που εμφανίστηκε μετά την χρεοκοπία

pantelis pantelidis

Όποια γνώμη και να είχε κάποιος για τα τραγούδια του Παντελή Παντελίδη, υπάρχει κάτι που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει:

Ο πιο δημοφιλής νέος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε στη χώρα μετά την χρεοκοπία ήταν ο Παντελής Παντελίδης.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται περίεργο αυτό αλλά έτσι είναι.

Αυτό που συνέβη μετά την χρεοκοπία είναι πως τα υπάρχοντα λαϊκά είδωλα μπήκαν κάπως στο περιθώριο.

Κάποιοι από τους γνωστούς τραγουδιστές είχαν ταυτιστεί με τα χρόνια και τα καθεστώτα που προηγήθηκαν, οπότε δεν κάλυπταν πια τις «ανάγκες» του κοινού, γιατί θύμιζαν ακριβώς αυτά τα χρόνια που προηγήθηκαν της χρεοκοπίας και κανείς δεν ήθελε πια να τα θυμάται.

Κάποιοι πολύ γνωστοί τραγουδιστές «κρύφτηκαν» εντελώς για να μην προκαλούν το κοινό τους -που περνούσε πια δύσκολες μέρες-, ενώ άλλοι άρχισαν να τραγουδούν σε πιο «κλειστές» εκδηλώσεις για πλούσιους. Κάτι κραξίματα και κάτι γιαουρτώματα λειτούργησαν σαν καμπανάκι για όλους.

Τα νυχτερινά κέντρα άρχισαν να κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο, αφού η προσέλευση του κοινού μειωνόταν διαρκώς.

Οι γνωστοί τραγουδιστές περιόρισαν τις εμφανίσεις τους και η Αθήνα τις νύχτες -εκτός από την Παρασκευή και το Σάββατο- ήταν πόλη φάντασμα.

Όλο αυτό το κίνημα που ήταν στους δρόμους της Αθήνας από το 2010 και μετά δεν κατάφερε να βγάλει τα δικά του τραγούδια· τουλάχιστον όχι τραγούδια που να περάσουν στις λαϊκές μάζες, αφού κάποιοι τραγουδοποιοί προσπάθησαν αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό είναι ένδειξη αναπηρίας. Επίσης, το να διαδηλώνεις σήμερα με τραγούδια του ’60 και του ’70 είναι ένδειξη βαριάς αναπηρίας. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Βέβαια, η χώρα μπορεί να χρεοκόπησε αλλά οι άνθρωποι έχουν πάντα ανάγκη να τραγουδάνε.

Ποιοι έχουν περισσότερο ανάγκη να τραγουδάνε;

Οι νέοι που ανακαλύπτουν τον έρωτα -οι μεγαλύτεροι ξεχνάμε τις καψούρες και τις «τραγικές» στιγμές που ζήσαμε στα πολύ νιάτα μας- και θέλουν να τον εκφράσουν και με δικά τους τραγούδια και όχι μόνο με τα τραγούδια με τα οποία ερωτεύτηκαν οι γονείς τους.

Και οι νέοι θέλουν και τις δικές τους νέες φωνές.

Εκεί εμφανίζεται ο Παντελής Παντελίδης.

Ο Παντελίδης εμφανίζεται πρώτη φορά στο YouTube και αμέσως γίνεται talk of the town.

Τα τραγούδια του γίνονται σλόγκαν, αν και ο Παντελίδης δεν εμφανίζεται στην τηλεόραση.

Νέα ήθη για την ελληνική μουσική πραγματικότητα. Τουλάχιστον για τα τραγούδια και τους τραγουδιστές αυτού του είδους, που η πορεία τους ήταν ταυτισμένη με την τηλεόραση και τις φτηνές και σαχλές εκπομπές.

Τα τραγούδια του Παντελίδη γίνονται αντικείμενο σάτιρας από πολλούς σατιρικούς καλλιτέχνες, άρα καταλαβαίνουμε πως είναι επιτυχίες, αφού, για να σατιρίσεις κάποιον, πρέπει να είναι γνωστός και πετυχημένος· κανείς δεν σατιρίζει κάποιον που οι θαμώνες από κάτω δεν ξέρουν ποιος είναι.

Ο Παντελίδης στηρίχτηκε στις εμφανίσεις του από τους νέους ανθρώπους. Και επέβαλε τον εαυτό του στη νυχτερινή ζωή της χώρας μόνος του.

Όποιος επιχειρηματίας νυχτερινού κέντρου «έκλεινε» τον Παντελίδη, ήξερε πως το μαγαζί του θα δουλέψει.

Με τον ξαφνικό θάνατο του Παντελίδη, χάνεται το πιο αναγνωρίσιμο και δημοφιλές λαϊκό είδωλο στην Ελλάδα μετά την χρεοκοπία της χώρας.

Ένα λαϊκό είδωλο έβγαλε η Ελλάδα μετά την χρεοκοπία, και το έχασε.

Η Ελλάδα μπορεί να σβήσει μέσα στην χρεοκοπία.

Αλλά οι νέοι άνθρωποι πάντα θα ερωτεύονται με πάθος και άγνοια κινδύνου.

Και θα λατρεύουν τα είδωλά τους.

Οι πιτσιρικάδες είναι πάντα στο YouTube.

Και ένας από αυτούς θα είναι το επόμενο λαϊκό είδωλο.

(Επειδή κάποιοι αναγνώστες μπερδεύονται και δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν, τα κείμενά μου δεν αναφέρονται σε τηλεοπτικές εικόνες, κουτσομπολιά και εκμετάλλευση νεκρών. Είναι οι σκέψεις μου -οι δικές μου σκέψεις- πάνω σε διάφορα γεγονότα και πέρα από τα γεγονότα. Αν είναι σωστές ή λάθος, αν είναι ενδιαφέρουσες ή όχι, δεν έχει σημασία· πάντως, είναι οι σκέψεις μου. Επειδή έλαβα πολλά μέιλ που αφορούν τον θάνατο του Παντελίδη, λυπάμαι αλλά δεν με ενδιαφέρει η άποψή σας για το τι δείχνουν οι τηλεοράσεις ή για το τι λένε τα κουτσομπολιά για τον νεκρό. Αν θέλετε να κάνετε τέτοια σχόλια, υπάρχουν χιλιάδες άλλοι χώροι στο Διαδίκτυο να τα κάνετε. Εκτός του ότι δεν γράφω ποτέ για τέτοια πράγματα, υπάρχει κι ένας παραπάνω λόγος που δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω ή να δημοσιεύσω κάτι αρνητικό για τον -νεκρό πια- Παντελή Παντελίδη. Σκεφτείτε το λίγο.)

(Η φωτογραφία είναι από το Θησείο σήμερα. Ευχαριστώ την Χ.)

Τα λαϊκά παιδιά αγαπάνε με πάθος

Ο άδικος και τραγικός χαμός του νεαρού τραγουδιστή Παντελή Παντελίδη συγκίνησε τις μεγάλες λαϊκές μάζες που αγαπούν παράφορα τα παιδιά που έχουν βγει μέσα από αυτές.

Για τα παιδιά της εργατικής τάξης, σε όλο τον κόσμο, ο δρόμος για να ξεφύγουν από τη μιζέρια -και την μοίρα της τάξης τους- περνάει, κυρίως, μέσα από το τραγούδι και το ποδόσφαιρο.

Έναν ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού ερωτεύεται η λαϊκή τραγουδίστρια Στέλλα (Μελίνα Μερκούρη) στην ομώνυμη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, και αφίσες ποδοσφαιριστών από λαϊκά περιοδικά έχει κολλήσει στους τοίχους του ταπεινού δωματίου της.

Ο Παντελίδης προσπάθησε με το ποδόσφαιρο, στράφηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και κατέληξε στο τραγούδι, όπου τα κατάφερε.

Τα κατάφερε μόνος του. Ανέβασε τα τραγούδια του στο Διαδίκτυο, ο κόσμος τα αγάπησε, ο Παντελίδης κέρδισε μια θέση στον ήλιο.

Τα λαϊκά παιδιά δεν ξεχνούν πως ο Παντελίδης ήταν ένας από αυτούς.

Το αγόρι που τα κατάφερε και έκανε πολλά λαϊκά παιδιά να πιστέψουν πως μπορούν κι αυτά να καταφέρουν να ξεφύγουν από αυτό για το οποίο η κοινωνία τους προορίζει.

Όσο μάλιστα το λαϊκό είδωλο δεν ξεχνάει από πού προέρχεται και δεν μεταλλάσσεται σε νεόπλουτο -περίπτωση Καζαντζίδη, όπου έγινε νεόπλουτο κομμάτι του κοινού του αλλά όχι ο ίδιος-, τόσο μεγαλύτερη είναι η αποδοχή και η αγάπη από τα λαϊκά στρώματα.

Αυτή ήταν η περίπτωση του Παντελή Παντελίδη που τα έζησε όλα νέος και πέθανε νέος.

Το ποδόσφαιρο, το τραγούδι, το σουξέ, η λατρεία, τα όμορφα κορίτσια, οι παιδικοί φίλοι, η αγάπη για την μάνα.

Έρωτας, τραγούδι, ποδόσφαιρο και θάνατος.

Αυτό είναι όλη η ζωή για τα λαϊκά παιδιά.

Ο Παντελής Παντελίδης έζησε μια μικρή αλλά όμορφη και γεμάτη ζωή. Και αγαπήθηκε. Καλό του ταξίδι.

(Μπορεί τα τραγούδια του Παντελή Παντελίδη να μην ήταν του γούστου μου -τίποτα από τα σημερινά δεν είναι του γούστου μου- αλλά έγραψα αυτό το κείμενο επειδή θυμήθηκα πως, όταν ήμουν παιδί -και παιδί λαϊκής οικογένειας· ο πατέρας μου ήταν οικοδόμος-, ο νονός μου, μεγάλη και γνωστή φυσιογνωμία της αθηναϊκής νύχτας, προσπαθούσε να με κάνει Ολυμπιακό. Με έσερνε λοιπόν κάθε Κυριακή στο Καραϊσκάκη, μου είχε αγοράσει και μια εμφάνιση του Ολυμπιακού και έβαζε τα δυνατά του. Ολυμπιακός δεν έγινα ποτέ -πολύ συστημικός για μένα- αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ πως, στα οκτώ μου χρόνια, βλέποντας στις κερκίδες του Καραϊσκάκη το πάθος και την λατρεία του κόσμου για τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού, σκεφτόμουν πόσο θα ήθελα να γίνω το σέντερ φορ του Ολυμπιακού. Μεταξύ μας, ακόμα το φαντασιώνομαι μερικές φορές. Πρέπει να είναι μεγάλη κάβλα να είσαι το σέντερ φορ του Ολυμπιακού. Και θα σε γουστάρει και η Στέλλα.)

Πηγή:

pitsirikos.net

Click to comment

Popular

To Top