Συνεντέυξεις

Συνέντευξη του προέδρου της Δημιουργίας Ξανά Θάνου Τζήμερου στο Realpolitics.gr

Ο πρόεδρος της Δημιουργίας Ξανά, Θάνος Τζήμερος  απαντάει στις ερωτήσεις της συντακτικής ομάδας του Realpolitics.gr για την πολιτική.

Η Δημιουργία Ξανά είναι ένα νεοσύστατο κόμμα, περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε (εδώ).

Θα δεχόσασταν μία συνεργασία με άλλους πολιτικούς σχηματισμούς που βρίσκονται σε παρόμοιο πολιτικό και ιδεολογικό φάσμα με το δικό σας, προκειμένου να γίνει μία έμπρακτη συσπείρωση του εν λόγω χώρου; Αν ναι, και εφόσον προέκυπτε λόγος, θα δεχόσασταν να μην ηγείστε αυτής της προσπάθειας;

Αν ήθελαν οι σχηματισμοί αυτοί να συνεργαστούν, θα το είχαν κάνει ήδη, δεν θα περίμεναν εμάς. Η θέση μας για πολιτική χωρίς τους «παλιούς» δεν είναι επειδή τους θεωρούμε όλους διεφθαρμένους. Υπάρχουν και αδέκαστοι ανάμεσά τους. Αλλά η «κομματίλα» μυρίζει από μακριά. Όταν δηλαδή έχεις ζήσει και λειτουργήσει μέσα σε ένα παρανοϊκό σύστημα, αποκτάς μόνιμα κουσούρια – κυρίως παύεις να είσαι ευθύς. Εμείς αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό λέμε, κι αυτό που λέμε αυτό κάνουμε. Οι άλλο, μια ζωή στον ελιγμό και στο «σενάριο». Υπάρχει και κάτι άλλο, σημαντικότατο: ο ρυθμός εργασίας. Εμείς που δουλεύουμε στην ιδιωτική οικονομία έχουμε αίσθηση του τι σημαίνει «αύριο το πρωί να είναι έτοιμο». Μέσα σε 3 μήνες φτιάξαμε ένα οργανωμένο κόμμα υψηλής τεχνολογίας. Όλα είναι μηχανογραφημένα. Στις εκλογές μας η ταυτοποίηση των ψηφοφόρων γίνονταν με barcode. Ξενυχτάμε, εθελοντικά, για να είμαστε συνεπείς στο πλάνο που οι ίδιοι ορίσαμε. Οι άλλοι των «πολιτικών σχηματισμών» κινούνται λες και έχουν μια αιωνιότητα μπροστά τους. Δεν πρόκειται με αυτόν τον ρυθμό να αλλάξει η Ελλάδα. Χρειάζεται αποφάσεις και εφαρμογή – μπαμ και κάτω. Επομένως, ακόμα και όσοι κινούνται σε «συγγενικό» ιδεολογικό φάσμα, βρίσκονται έτη φωτός μακριά από την Ελλάδα που ονειρευόμαστε. Όσο για μένα, δεν έχω κανένα πολιτικό μικρόβιο – και τα «προεδρηλίκια» τα σιχαίνομαι. Αλλά θέλω να γίνεται δουλειά. Κι εγώ ξέρω να την «τρέχω». Αν βρεθεί άλλος που να μπορεί να το κάνει καλύτερα, ευχαρίστως να αναλάβει – να ξεκουραστώ και λιγάκι!

Θεωρείτε ότι οι κομματικοί σχηματισμοί του Πασοκ και της ΝΔ έχουν προοπτικές στο να μετατραπούν σε πραγματικά φιλελεύθερες δυνάμεις;

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι συμμορίες οργανωμένου εγκλήματος που έχουν εξαπατήσει και μερικούς σοβαρούς ανθρώπους για να τους χρησιμοποιούν ως άλλοθι. Έχουν τόσες προοπτικές να εξυγιανθούν όσες και η Κόζα Νόστρα.

Πόσο έτοιμο πιστεύετε ότι είναι το εκλογικό σώμα να «αποχαιρετήσει» τους παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς, και να προσχωρήσει σε νέους όπως η «Δημιουργία Ξανά»;

Το εκλογικό σώμα είναι δύσπιστο – και με το δίκιο του. Τόσα έχουν δει τα μάτια του. Όμως «κι εσύ αδελφέ μου φταίς λιγάκι» – που λέει κι ο Ναζίμ Χικμέτ. Τόσα χρόνια το εκλογικό σώμα εθελοτυφλούσε. Τώρα οι συνθήκες είναι ώριμες. Το βλέπω στον τρόπο που προσεγγίζει τη Δημιουργία, ξανά! Η σειρά των συναισθημάτων είναι: δυσπιστία – επιφύλαξη – έκπληξη – ενθουσιασμός. Γιατί ο καθένας στη «Δημιουργία» αναγνωρίζει τον εαυτό του.

Κατά την άποψη σας, οι Τραπεζίτες και τα στελέχη τους έχουν θιχτεί από τη κρίση; Ποια είναι η γνώμη σας για τον τραπεζικό τομέα στην Ελλάδα;

Φυσικά έχουν θιγεί, θέλει και ρώτημα; Καλό θα είναι να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι μέτοχοι στις ελληνικές Τράπεζες είναι και εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίοι Έλληνες, οι οποίοι βλέπουν την περιουσία τους να εξανεμίζεται. Η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι τραπεζική όπως π.χ. στην Ισλανδία. Συγκριτικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι ελληνικές Τράπεζες είχαν συγκρατημένη πολιτική. Ναι, με εκνεύριζε που κάθε τρεις και λίγο μου τηλεφωνούσαν για να μου δώσουν δωρεάν κάρτα – αλλά εγώ τους απαντούσα «Ευχαριστώ, δεν θα πάρω». (Έχω μία μόνο κάρτα που δεν την χρησιμοποίησα ποτέ ως πιστωτική, μόνο ως cashcard.) Όσοι έπαιρναν διακοποδάνεια, εορτοδάνεια, ή αγόραζαν σπίτια πολύ πέρα από τις οικονομικές τους δυνατότητες, τώρα με τον νόμο Κατσέλη, επιβραβεύονται. Οι συνετοί, ακόμα μια φορά, είναι τα κορόιδα.

Είναι ανεπαρκής μία οριζόντια μείωση μισθών; Θεωρείτε απαραίτητο μέτρο τη μείωση του βασικού μισθού;

Η οριζόντια μείωση είναι εγκληματική. Θα οδηγήσει σε λίγους μήνες στην απόλυτη ασφυξία της οικονομίας. Δηλαδή, όσο και να ορισθεί ο κατώτατος μισθός, σε λίγο δεν θα υπάρχει κανένας μισθός! Η ελληνική οικονομία χρειάζεται συνολική μεταρρύθμιση: δέκα πράγματα που πρέπει να γίνουν ταυτόχρονα για να υπάρξει ανάπτυξη. Ακόμα και τα εννιά να γίνουν δεν θα έχουν αποτέλεσμα. Οι απατεώνες / ηλίθιοι (διαλέγετε και παίρνετε) του οικονομικού επιτελείου, δεν κάνουν καμμία μεταρρύθμιση και σακατεύουν τη μεσαία τάξη, για να προστατέψουν την κομματική τους πελατεία. Ως εδώ. Στο χέρι μας είναι να τους σαρώσουμε.

Πώς μπορεί να επιτευχθεί μείωση της φορολογίας την ίδια ώρα που το κράτος χρειάζεται χρήμα για να καλύψει τις ανάγκες του;

Μα, η μείωση των φορολογικών συνετελεστών προκαλεί πολλαπλάσια αύξηση της φορολογητέας ύλης και τελικά αύξηση των φορολογικών εσόδων. Και οι πρωτοετείς οικονομικών γνωρίζουν την καμπύλη Laffer, η οποία λέει το πολύ απλό: η αύξηση των φορολογικών συντελεστών αυξάνει τα έσοδα του κράτους μόνο ως ένα σημείο, μετά τα μειώνει! Αν δηλαδή, η φορολογία έφτανε το 100%, το έσοδα του κράτους θα ήταν μηδέν γιατί κανένας δεν θα είχε κίνητρο να εργαστεί. Δείτε τι έγινε με τις εκατοντάδες χιλιάδες πινακίδες που κατέθεσαν οι κάτοχοι αυτοκινήτων λόγω της αύξησης των τελών κυκλοφορίας. Όλα αυτά τα έχασε το κράτος.

Σε αυτό το χρονικό σημείο πόσο γρήγορα θα μπορούσε (και αν μπορεί) να μπει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης;

Από αύριο κι όλας! Αρκεί να σκεφτείτε πόσες επενδυτικές προτάσεις δισεκατομμυρίων ευρώ αραχνιάζουν στα συρτάρια των «υπευθύνων» γιατί εκβιάζουν για να πάρουν τη μίζα τους. Αν αύριο καταργήσουμε την εφιαλτική νομοθεσία και τον καφκικό Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων που στραγγαλίζουν την ελληνική δημιουργικότητα, σε 2 χρόνια θα είμαστε η τίγρης της Μεσογείου.

Πέρα από μία γενικόλογη «ανάπτυξη» που ακούμε συνέχεια από όλους, με ποιους τρόπους θα καταπολεμούσατε το μεγαλύτερο πρόβλημα μιας οικονομικής κρίσης, την ανεργία;

Είναι πάλι θέμα κοινής λογικής: οριστική λύση στην ανεργία δίνουν οι νέες θέσεις εργασίας – δηλαδή οι επενδύσεις, ελληνικές και ξένες. Τι χρειάζεται ένας επενδυτής; Σταθερότητα, ταχύτητα διαφάνεια και φυσικά, χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, αλλιώς θα επενδύσει στη Βουλγαρία ή στην Τουρκία. Κάθε μέρα που ο ληστής κρατικός «λειτουργός» κρατάει έναν επενδυτικό φάκελο στο συρτάρι του, οδηγεί και έναν ακόμα άνεργο στην απόγνωση. Είναι αυτό που είπα πριν. Για να βρεί δουλειά ο Γιώργος στην Καστοριά, πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία στην Αθήνα και να μπει στη φυλακή ο υπεύθυνος κος Μίζας. Δεν είναι γενικόλογο, είναι πολύ συγκεκριμένο: αν είμασταν κυβέρνηση, αύριο θα καταργούσαμε τον ΚΒΣ, θα φέρναμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο 30 σελίδων – όπως σε όλες τις σοβαρές χώρες – που θα αντικαθιστούσε το ΣΥΝΟΛΟ της φορολογικής νομοθεσίας. Θα βάζαμε μηχανογράφηση σε όλη τη Δημόσια Διοίκηση – οι υπολογιστές δεν «λαδώνονται» – θα «ξεμούδιαζαν» τα ιδιωτικά κεφάλαια κι από μεθαύριο οι πρώτοι άνεργοι θα έβρισκαν δουλειά.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα ΜΑΤ και τη διαχείριση που τους γίνεται στις διαδηλώσεις; Είστε υπέρ των συγκεντρώσεων στο κέντρο ή οι πολίτες πρέπει αυτή την εποχή να τις κάνουν εκτός Συντάγματος; 

Η «διαχείριση» των διαδηλώσεων είναι ο ορισμός της ξεφτίλας. Δεν ευθύνονται μόνο τα ΜΑΤ. Κυρίως ευθύνονται οι πολιτικοί προϊστάμενοι – τύπου Παπουτσή – απαγορεύοντας στην Αστυνομία να έρθει σε επαφή με τους μπαχαλάκηδες! Κι έτσι, παίζουν μαρμαροπόλεμο και κάνουν πηγαδάκια όλοι μαζί στα γύρω δρομάκια. Όταν κάποιος καταστρέφει την περιουσία του Ελληνικού λαού – αυτή που πληρώθηκε με τον δικό μου και τον δικό σου ιδρώτα, η αστυνομία πρέπει να πάει να τον συλλάβει. Χειροπέδες και αυτόφωρο. Ναι, θα πέσει και καμιά ψιλή – δεν γίνεται αλλιώς. Αν η Αστυνομία δεν ξέρει πώς γίνεται αυτό, να μάθει. Αν δεν μπορεί, να φωνάξουμε αυτούς που μπορούν. Διαδηλώσεις στο Σύνταγμα δεν κάνουν οι πολίτες – κάνουν τα κόμματα κι οι συνδικαλιστές. Η μοναδική εκδήλωση που έγινε πραγματικά από τους πολίτες ήταν οι «αγανακτισμένοι» και τότε δεν έσπασε ούτε ένα κλαράκι δέντρου.  Οι κομματικές εκδηλώσεις δεν μπορούν να παραλύουν την κοινωνική ζωή, να σκοτώνουν ανθρώπους (τους νεκρούς της Marfin τους ξεχάσαμε;) να καταστρέφουν τον τουρισμό, και να ρημάζουν την Αθήνα. Το Σύνταγμα ανήκει στους πολίτες και στα περιστέρια του. Θες να κάνεις κομματική εκδήλωση; Νοίκιασε ένα κινηματογράφο, ένα γήπεδο, ένα ό,τι θες, πήγαινε εκεί, κι αν γίνουν ζημιές πλήρωσέ τες από την τσέπη σου – όχι από τη δική μου.

Θεωρείτε την επαιτεία ως ένα μη ελεγχόμενο κοινωνικό φαινόμενο μιας χώρας; Μπορεί να ελεγχθεί με μη βίαιο τρόπο; Έχετε κάτι υπόψη σας;

Κάποτε η επαιτεία ήταν μία μορφή οργανωμένου παρασιτισμού, με βασικούς «επιχειρηματίες» αλλοδαπούς και τσιγγάνους. Σήμερα επαιτούν άνθρωποι που μέχρι χθες ήταν νοικοκύρηδες. Θλίψη! Τι να του πεις; Σήκω – φύγε; Πού να πάει; Σε λίγο μπορεί να είμαι εγώ στη θέση του.Το μόνο που έχω υπόψη μου είναι να διώξουμε τις συμμορίες που μας έφτασαν εδώ για να ξαναγίνουμε όλοι αξιοπρεπείς. Μεγάλη βοήθεια, προς το παρόν, δίνουν οι πρωτοβουλίες – δημόσιες και ιδιωτικές – που προσφέρουν φαγητό και στέγη σε απόρους. Τις στηρίζουμε.

Εν κατακλείδι, πιστεύετε ότι είναι δυνατόν να εφαρμοστεί οτιδήποτε από τα παραπάνω χωρίς οι πολιτικοί υπαίτιοι της κρίσης να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη; πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο;

Η απονομή δικαιοσύνης είναι το δεύτερο βήμα – θα τους χώσουμε στη φυλακή, να είστε σίγουροι! Το πρώτο είναι να τους διώξουμε. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Όσο η διακομματική συμμορία πρασινομπλεκόκκινων ελέγχει τις δομές του κράτους θα ελέγχει και τη Δικαιοσύνη – κι όταν τα βρεί δύσκολα, πετάει κι έναν νόμο που παραγράφει τα πάντα και αφήνει τη Δικαιοσύνη «κάγκελο»! Καλό είναι να θυμηθούμε ότι ο πληθωρικός ιεροκήρυκας της βαρύγδουπης μπαρούφας, που ανέλαβε αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ, άρχισε την πολιτική του καριέρα γράφοντας ένα άρθρο για την «παραγραφή» των αδικημάτων του Α. Παπανδρέου, κίνηση που οδήγησε τον καθηγητή του, Αριστόβουλο Μάνεση, στο να τον αποκηρύξει, αλλά κατάφερε τον σκοπό της: «έπιασε γλείψιμο» τον επιρρεπή σε αυλοκόλακες Ανδρέα. Είχε από τότε ταλέντο στις παραγραφές ο λεγάμενος… Μετά, εμπνεύστηκε το άρθρο 86 και με τη συνεργασία του ομόλογού του Παυλόπουλου (άλλο μεγάλο πολιτικό… ταλέντο!) έβγαλαν λάδι όλους τους κακοποιούς της παρέας τους. Αυτό είναι το υπάρχον «θεσμικό πλαίσιο». Αρκετά δεν το ανεχτήκαμε;

Πηγή: RealPolitics.gr

Popular

To Top